aqua'S

lass dıe sonne reın

2010-02-18T17:51:00.000+02:00

Sommer sonne sonnenschein zieh ich mir furchtbar gerne rein
Das war nie genug doch hier ist lass die sonne rein
Die sonne rein fragst du und bist ziemlich aufgebracht
Du kannst mich nicht verstehn denn sie hat mit dir schluss gemacht
Dein wagen in der werkstatt der urlaub in den binsen
Dein boss hat es satt auf der bank zahlst du zinsen
Öffne deine augen deinen geist lass dir erklären
Es ist nicht unbedingt wichtig nur die kohlen zu vermehren
Ach hätt ich doch ach hätt ich doch hmm das ich nicht lache
Locker bleiben bleib ausgeglichen der rest ist nebensache
Klingt einfach wie ich weiß ich kanns mir schenken
Doch steht das wasser bis zum hals hilft positives denken
Deshalb denke nicht an morgen denk nur in der gegenwart
Denkst du nur auf diese art dann hast du sorgen eingespart
Sperr die ohren auf hör auf meinen reim
Lehn dich zurück und lass die sonne rein

Du kommst zu mir du lallst mich voll sagst keiner kann dich leiden
Du sagst zu mir ich wäre toll ich wäre zu beneiden
Du sagst du hättest einen bauch und ne brille auf
Ich sag ne brille hab ich auch doch die leute stehen drauf
Du sagst die welt ist gegen dich das ist sie nur gelegentlich
Reiss dich zusammen bau dich auf und stell dich neben dich
Lern zu lieben wen du siehst und dazu gibt es einen trick
Sag schnipp dippeldidibip asiebndibip

Schnippndibipnbadip sipndipndip
Hey ich lass die sonne rein und habe spass im augenblick
In gedanken noch im winter und die nase voller schnee
Mhmh da sag ich ne und drehe o.c.b.
Dann bin ich grenzenlos gedankenlos schonungslos bedingungslos
Kauf ein zehn mark mücken moos auf die plätze fertig los
In der tonne in der sonne geh mir da raus ja
Und sag skubedebubedebupdupnbedupndubah

Skub skubadibobbeldibauuu askibbeldibie
Ahaa thomas d und seine philosophie
Was wie wollt ihr wissen lässt wer die sonne rein
Die antwort ist ganz einfach hört einfach auf meinem reim
Denn ich erzähl aus meinem leben es kann spannenderes geben
Was ich euch sagen will das steht dazwischen steht daneben
Und ich hoffe ihr könnt lesen und verstehen was ich mein
Oder etwa nicht ja nein dobbeldidoch na fein

Poppeldipoppeldipositiv positiv nicht negativ
Deshalb denke absolut und mache nicht auf relativ
Bleibe bloss du selbst bleib ein individuum
Und scher dich einen dreck um dass was die andern leute tun
Es ist nicht gut immer nur warum warum zu fragen
Wenn das schicksal dir was schenkt dann fällt es schwer nein zu sagen
Kein raus und rein kein bunter schein hau die dogmen kurz und klein
Sag ja nicht nein ganz allgemein lass die sonne rein

Was ich aus meinem leben mache hab ich in der hand
Und dass ich die nicht jedem gebe ja dass sagt mir mein verstand
Doch ich kann noch so viel verstehen wahres glück bleibt mir verborgen
Hab ich sorgen wegen gestern oder sorgen wegen morgen
Ich denke also bin ich denk ich positiv gewinn ich
Doch als spiegel meiner umwelt und als ihr produkt beginn ich
Öhm äh moment den moment zu verpassen
Wenn ich ständig auf der suche bin mir nichts entgehn zu lassen
Nimm auf was ich dir sage doch behalte die kontrolle
Spiel in deinem leben auf jeden fall die hauptrolle
Werde dir deines bewusstseins bewusst
Schalt die lebensfreude ein vergiss den alltagsfrust
Denn das hier oben gehört dir lass es von niemanden lenken
Leb und fühl im augenblick hör auf zuviel zu denken
Sag dir alles was passiert das passiert nur für mich allein
Und deshalb ist es wunderschön also lass die sonne rein

l-automne-r-ve-aux-lilas

2010-02-14T22:15:00.000+02:00

http://en.kendincos.net/video-hhttnn-marie-laforet-l-automne-r-ve-aux-lilas.html

osho der ki...

2010-02-14T18:02:00.005+02:00

Ego en büyük rüyadır. Onun kendi güzelliği, kendi ıstırabı vardır. Onun kendi sonsuz mutluluğu ve kendi acısı vardır. Onun cennetleri ve cehennemleri vardır, her ikisi de oradadır.

Varoluş gökyüzü gibidir, hiçbir yol içermez. Kuşlar uçar ama hiçbir ayak izi bırakmazlar; gökyüzü olduğu gibi kalır.

“Hata yapmak insana mahsustur; bağışlamak da insana mahsustur,” derim ben. Kendini bağışlamaksa en yüce erdemlerden biridir; çünkü kendini bağışlayamazsan, dünyada başka hiç kimseyi bağışlayamazsın — mümkün değildir bu.

Ölümün ötesine gitmenin tek yolu, ölümü kabullenmektir. O zaman kaybolur. Korkusuz olmanın tek yolu, korkuyu kabullenmektir. O zaman enerji serbest kalır ve özgürlüğe dönüşür.

Basit olan ego için cazip değildir, basit olan egonun ölümü demektir.

İnsanın kurallara ihtiyacı olmasının ardındaki neden, onun hayvan olmaktan çıkması, ancak henüz bir insan haline de gelememiş olmasındandır; o, arada kalmıştır.

Ben Tanrı sevgidir değil, sevgi Tanrıdır diyorum. Benim için Tanrı yalnızca bir simge, sevgi ise hakikattir. Tanrı bir mit, sevgi ise milyonlarca insanın deneyimidir. Tanrı bir sözcükten ibarettir, sevgiyse yüreğinde bir dansa dönüşebilir.

Tüm Doğu metodolojisi tek bir sözcüğe indirgenebilir: tanıklık. Ve tüm Batı metodolojisi tek bir sözcüğe indirgenebilir: analiz. Analiz ederken dönüp dönüp durursun. Tanıklıkta basitçe çemberin dışına çıkarsın.

Hakikat ödünç alınamaz. O, kitaplardan çalışılamaz. Hiç kimse sana onun hakkında bilgi veremez. Senin zekânı keskinleştirmen zorunludur, bu sayede sen varoluşun içine bakarsın ve onu bulursun.

Beden görünür ruhtan başka bir şey değildir ve ruh ise görünmeyen bedendir.

Meditasyon kafadan kalbe, kalpten varlığa giden yoldur.

Bütünüyle özgür olmak için, bir kimsenin bütünüyle farkında olması gerekir çünkü bizim esaretimizin kökleri bilinçsizliğimizin içindedir; o, dışardan gelmez.

Meditasyon seni kendi saflığına taşır. Senin saflığın tanıklık etmek, izlemek, farkında olmaktır.

Seninle gerçeklik arasına sözcüklerin girmesine izin vermemelisin. Daha az sözcük daha az engel demektir; sözcük olmazsa engel de olmaz. O zaman gerçeklikle doğrudan karşı karşıya kalırsın; o anda yüz yüze kalırsın.

Meditasyon yap, önce kendi merkezini bul. Bir başkasıyla ilişki kurmadan önce, kendinle ilişki kur; bu, yerine getirilmesi gereken temel gereksinimdir. O olmadan, hiçbir şey olanaklı değil. Onunlaysa, hiçbir şey olanak dışı değil.

Hayat öylesine bir gizemdir ki onu kimse anlayamaz ve kim onu anladığını iddia ederse, o sadece cahildir. O ne dediğini bilmiyordur, o ne saçmaladığını bilmiyordur. Eğer sen bilge isen anlayacağın ilk şey şudur: Hayat anlaşılamaz.

Ego bir buzdağıdır. Onu erit. Onu derin sevginin içinde erit, böylelikle o kaybolsun ve sen okyanusun parçası haline gel.

Sevgi güçtür, en saf ve en büyük güç. Sevgi Tanrıdır. Hiçbir şey ondan daha yüce olamaz.

Meditasyon, sen ile ile varoluş arasında duvar yaratan tüm sınırları kaldırmaktan başka bir şey değildir.

Özgürlük, sadece sen özgür olmanın sorumluluğunu alabilecek kadar bütünleşmiş olduğunda mümkün olur.

http://www.zamandayolculuk.com/cetinbal/HTMLdosya1/osho.htm

...

2010-02-10T20:51:00.001+02:00

regina spektor

2010-02-10T20:44:00.000+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=N1cxSUhScWuRpS1A2Wjg®ina-spektor-ode-to-divorce-official-music-video

in the schoes of audrey hepburn

2010-02-10T15:18:00.002+02:00

Mein Film beginnt mit Abspann und Vorhang
Das Licht geht an, eine geht durch den Gang
nicht Fee nicht Weh aber durch das Foyer

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

in eine Luft, die eisigkalt ist und klar
im Dezember oder Januar
Dreiundsechzig oder vier
durch die Dreht? />

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

und es liegt Schnee
sie singt stapfend Sachen wie:"if you are feeling fancy free" und ihr gl?det nie
denn mein film beginnt
mit abspann und vorhang,
das Licht geht an,
das Licht geht an,
das Licht geht an,
das Licht geht an,
das Licht geht.........

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

das Licht geht...

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

In den Schuhen von Audrey Hepburn
In den Schuhen von Audrey Hepburn

Das Licht geht an.

*********

My movie starts
with credits and curtain
light turns on
one (girl) walks along the corridor
not fay not deer
but through the foyer
in the shoes of Audrey Hepburn
...
The air
is cold as ice and clear
in december
or in january
1963 oder 64
passing the revolving door
in the shoes of Audrey Hepburn
... ...
there's snow
and trudging she sings tunes like
if you are feeling fency free
and here happiness is never ending
because my movie starts
with credits and curtain
lights turning on
...
in the shoes of Audrey Hepburn

gruppe - erdmöbel

das gezeichnete ich

2010-02-10T14:36:00.000+02:00

http://www.myspace.com/dasgezeichneteich

http://www.emimusic.de/video/86972/das_gezeichnete_ich-innen#1

fly

2010-02-10T14:33:00.003+02:00

http://www.a-i-u.net/

yoko ono

2010-02-10T14:12:00.005+02:00

http://www.a-i-u.net/exclusives_art.html

sound of rain

2010-02-10T00:00:00.003+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=MXBTeVlocWuRpUlllSU0&the-sound-of-rain-w-o-music

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=TmdHNHZEcWuRpZmNKZWs&gentle-rain-soothing-sounds-of-nature

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=MDg3cTdYcWuRpWFVGSlE&ocean-sounds-quiet-mind

miike snow - sylvia

2010-02-09T23:52:00.000+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=Y25HemgtcWuRpRVUyN1E&miike-snow-sylvia

river-loves-the-ocean

2010-02-09T23:35:00.004+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=WWY3SHBxcWuRpYUFwdW8&polarkreis-18-river-loves-the-ocean

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=VUpCZWlDcWuRpMEFXdzA&polarkreis-18-operation-sun

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=dkdvejRBcWuRpNk9MQlE&polarkreis-18-allein-alene-nephew-remix

long-long-time-ago-trailer

2010-02-09T22:55:00.000+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=Z2JIaXhScWuRpNlFyZzA&pan-s-labyrinth-theme-song-long-long-time-ago-trailer

pan-s-labyrinth

2010-02-09T22:52:00.000+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=OHQ5dHpDcWuRpVVp1V1E&pan-s-labyrinth-song

oren lavie

2010-02-09T22:50:00.001+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=QUZfdExrcWuRpUkZRQnM&a-dream-within-a-dream-oren-lavie

queen ınnuendo

2010-02-09T22:34:00.000+02:00

http://www.vidoemo.com/yvideo.php?i=Y3B5czFjcWuRpM2pDTnM&queen-innuendo

from here to eternity

2010-02-05T18:47:00.002+02:00

she fell in love with his greasy machine
she leaned over wiped his kickstart clean
she'd never seen the beast before
but she left there wanting more more more

but when she was walking on down the road
she heard a sound that made her heart explode
he whispered to her to get on the back
"i'll take you on ride from here to eternity"

hell ain't a bad place
hell is from here to eternity
hell ain't a bad place
hell is from here to eternity

she must be having one of her crazy dreams
she'd never sat on a piece so mean
it vvmade her feel like's she's on cloud nine
she even thought she heard the engine sign

but like all dreams that come to an end
they took a tumble at the devil's bend
the beast and charlotte they were two of a kind
they'd always take the line... from here to eternity

hell ain't a bad place
hell is from here to eternity
hell ain't a bad place
hell is from here to eternity

iron maiden

Meister Eckhart

2010-01-30T20:39:00.000+02:00

http://de.wikipedia.org/wiki/Meister_Eckhart#Gottwerdung_des_Menschen_als_Menschwerdung_Gottes

hipnozcu

2009-12-12T11:11:00.002+02:00

Hipnozcu

İnsanlık tarihinin en çok okunan kitaplarından "Martı"nın yazarı Richard Bach'tan kışkırtıcı sorularla örülü, sarsıcı bir roman.
Neden buradayız ve nereye gidiyoruz?
İnsanlığın gerçek doğası uzay ve zamanla mı çevrili?
Yoksa yanılsamalarla dolu bir dünyada mı yaşıyoruz?
Peki bir gün bu yanılsamaları gerçeklik olarak kabul etmekten vazgeçersek ne olur?
Sınırlarınızı zorlayacak kadar cesur musunuz?
En karmaşık konuları bile kristal berraklığına taşıyan Richard Bach, Martı'dan yıllar sonra Hipnozcu'yla dehasını bir kez daha gösteriyor. Bilince, farkındalığa ve kendini tanımaya dair bu etkileyici romanda, kendi iç yolculuğunuza akacak ve serüvenin sonunda her düşüncenizin ve sözünüzün çok daha derin anlamı ve önemi olduğunu fark edeceksiniz.

http://www.pandora.com.tr/urun.aspx?id=189882

.

2009-04-21T21:20:00.000+03:00

http://www.om-esoterik.at/thema.heilung.html

11.11

2009-03-16T20:37:00.003+02:00

http://www.crystalinks.com/11.11.html

http://www.nvisible.com/deutsch/indexde.html

icsel sefkat

2009-02-28T19:13:00.000+02:00

Ah! Biz ne kadar kötü davranıyoruz kendimize! Dünyada kendimizden kötü davrandığımız, ihtiyaçlarına kendimizden daha az önem verdiğimiz, kendisini kendimizden daha az dinlediğimiz biri var mı acaba? En egoist, en ben merkezci olanlarımızın bile, acaba gerçekten duygusal ihtiyaçlarını ve incinmişliklerini karşılayabilselerdi, başkalarına verecek daha çok şeyleri olmaz mıydı?
İçimizdeki ebeveyn, içimizdeki çocuğa o kadar kötü davranıyor ki... İşe yaramadığını bile bile, iterek, zorlayarak, aşağılayarak, yargılayarak, bastırarak, işkence yaparak, cezalandırarak kendi aklına göre olması gereken şeyleri yaptırmaya çalışıyor. Sizinle yaptığımız bu çalışmada, bu bahsettiğim yaklaşım ve eylemlerin yeri yok. Ancak bunları yaparken yakalarsak eğer, kendimize kötü davranmak da yok tabi ki! Danışanlarımın birinin “bak gördün mü, yine kendimi yargıladım, adam olmam ben” derken düştüğü tuzağa düşmeyin lütfen. Bu çalışmanın içinde kötü alışkanlık ve davranışlar, başarısızlıklar yok, sadece sonuçlar var. Bu çalışmanın içinde insan olmak var. İnsanlığımızın tadını çıkarmak, kendimize anlayış göstermek, kendimizin dışarı çıkması ve tam olarak olduğu gibi, belki korkak, belki küskün, ancak artık dinleyeceğimize emin bir biçimde bizimle ilişki kurması için güvenli bir alan yaratmak var. Bu çalışma içinde kendi kendimizin yaşam koçu olmak var.
Sizden kendinize, farkında olmasanız da, belki de en çok ihtiyacınız olan şeylerden birini vermenizi istiyorum. Kendinize şefkat göstermenizi istiyorum. Evet, bu kitapla, eğer siz isterseniz ve gerekli çalışmaları yaparsanız fiziksel yaşamınızda siz mutlu edecek değişimler yaratabilirsiniz. Benimle çalışan danışanlarımın çoğu, ciddi transformasyonlar yaratmayı başardılar. Ama bu sonuçlarla beraber, en az sonuçlar kadar önemli, ve o sonuçların hızla ortaya çıkmasında büyük pay sahibi olan bir başka şey daha yarattılar: Derin bir içsel şefkat. Kendinize şefkat dolu bir kabulle yaklaşmak, kendinizle sevecen bir ilişki kurmak, bu kendini tanıma sürecini daha etkin ve kolay kılacak.
Kendimize yapamadıklarımız ve değiştiremediklerimiz için kızmayı bırakıp da içinizdeki acıyan yerleri fark edebilsek, onları kabul edebilsek bir, işte o zaman gerçek anlamda değişimi yaratabiliriz. Arnold R. Beisser “değişim, insan olduğu şey haline geldiğinde gerçekleşir” diyor, “olmadığı şey olmaya çalıştığında değil”. Bu beraber yaptığımız çalışma da sizin olduğunuzdan farklı bir insan haline gelmenizi, başkalarının tanımladığı başarı ölçütlerini yakalamanızı sağlayacak bir takım hazır reçeteleri uygulamanızı amaçlamıyor. Bizim amacımız sizin içinizdeki size özgü değerleri bulup ortaya çıkarmak, sizi heyecanlandıran sonuçlara ulaşmanız için sizin güçlü yanlarınızın üzerinde yükselmek, bunu yaparken de sizin ihtiyaçlarınızı karşılamak, sizin yaralarınıza merhem olmak.
Bu yolda ilerlerken kendinize içinde rahat hareket edebileceğiniz bir alan sağlamazsanız eğer, eğer içinizdeki o eleştirel sesle ilgilenmez, onun daha yeni yeşermekte olan özgüven filizlerini acımasız yorum ve yargılarıyla ezmesine izin verirseniz, bu amaçlarınıza ulaşmanız zor olacak. Problem şu ki, bu sesi duymazdan gelmek de, onunla mücadele etmek veya onun dediklerini doğru kabul etmek kadar yararsız. Şunu zihninizde canlandırın: Sizin bana söylemek istediğiniz bir şey var. Hayattaki tek amacınız bu, bunu bana söylemeden rahat etmeyeceksiniz. Ben de kesinlikle söyleyeceğiniz şeyi duymak istemiyorum, görmezden geliyorum sizi. Devamlı peşimdesiniz, “Dost!... Dost!... Şşşt hey, Dost!”... Sizin peşinizde bütün bir gün, hafta, ay, ömür, böyle biri dolaşsa, nasıl bir sıkıntı ve bunaltı hissederdiniz içinizde? Her gün nereden geldiğini bilmeden içinizde taşıdığınıza benzer mi?
Durum bundan pek de farklı değil. İçinizdeki o acımasız sesi, sizin olduğunuz şeyden hiç memnun olmayan, ama her türlü değişim çabanızı da durdurmak için elinden geleni yapan o sesi fark etmenizi öneriyorum. Eğer onun söyleyeceği şeyi duyarsanız ve ona yanıt verirseniz, belki o zaman rahatlayabilirsiniz:
“Evet, ne diyorsun?”
“Başarısız olacaksın, ayrıca hiçbir işe yaramazsın. Gereksiz tehlikeye atılıyorsun.”
“Ben öyle düşünmüyorum, ama paylaştığın için teşekkür ederim.”
Bunu yapabilirsek, tek kendimize işkence yapmayı bırakabilirsek, ve içimizde acıyan o yerlere biraz olsun şefkat verebilirsek, işte o zaman mucizeler yaratmaya başlayabiliriz. Artık problemlerimize bakmaya cesaret edebiliriz, bu problemlere sahip olduğumuz için kendi kendimizi yiyip bitirmeden. Çünkü zaten öldürüp gömdüğünüzü sandığınız problemler, bereketli toprağı bulan bir tohum gibi kök salıyor, dallanıp budaklanıyor, ve tekrar, bu sefer daha büyük bir ağaç şeklinde karşınıza çıkıyorlar. Bu problemlerin ve yaralanmışlıkların üzerini açıp da ifade edilmelerine izin verdiğinizde, onlara içsel şefkatinizi verdiğinizde, işte o zaman bu kesiklerden dışarı sızan enerjinizi tam olarak sahipleneceksiniz. Ve unutmayın: Yaşamınızı istediğiniz şekle sokmak için bu enerjiye ihtiyacınız var.

www.marefıdelıs.com

ö.faruk tekbilek - why

2009-02-08T01:12:00.000+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=zmvKQ0fmBdU&feature=PlayList&p=1DBEFA32D6E0BC53&index=0&playnext=1

“BEN KİMİM?”

2009-01-26T15:40:00.002+02:00

“BEN KİMİM?” “BU SORUYU SENDEN BAŞKA HİÇ KİMSE YANITLAYAMAZ.Bunu sen bileceksin. Tüm meditasyon teknikleri sahte olanı yok etmek içindir.Onlar sana gerçek olanı vermez; gerçek olan verilemez.Verilebilen bir şey gerçek olamaz.Gerçeğe sen zaten sahipsin; yalnızca sahte alınıp uzaklaştırılmalıdır.Meditasyon sadece sessiz ve tek başına olma cesaretidir.Yavaş yavaş sen kendindeki — hiç kimseden ödünç alınmamış, senin içinde büyüyen — yeni bir niteliği, yeni bir canlılığı, yeni bir güzelliği, yeni bir zekâyı hissetmeye başlarsın.Onun, senin varoluşunda kökleri vardır.Ve eğer sen bir korkak değilsen, o meyvelerini verecektir,çiçeklerini açacaktır.Senin korkularının hepsi özdeşleşmenin yan ürünleridir.Bir kadını seversin ve aynı paketin içinde korku da gelir:Seni terk edebilir; zaten birisini terk etti ve seninle geldi.Bir tehlike vardır; belki sana da aynı şeyi yapacak.Korku vardır, karnında düğümlenmeler hissediyorsun. Çok bağlandın. Çok basit bir şeyi anlayamıyorsun:DÜNYAYA TEK BAŞINA GELDİN.Dün de bu kadın olmadan son derece iyi bir şekilde,karnında hiçbir düğümlenme olmadan buradaydın.Ve yarın, eğer bu kadın giderse ... bu düğümlenmelere neden ihtiyaç olsun?Onsuz nasıl olunabileceğini biliyorsun ve onsuz olabileceksin.Yarın bir şeylerin değişebileceği korkusu... Birisi ölebilir,iflas edebilirsin, işini kaybedebilirsin.Değişebilecek bin bir tane şey olabilir.Sen korkular ve korkuların altında eziliyorsun ve onlarınhiçbirisi geçerli değil, çünkü sen dün de gereksizce bu korkularla doluydun.Bir şeyler değişmiş olabilir ama sen hâlâ yaşıyorsun.Ve insanın her türlü koşula kendisini uydurabilmek konusunda muazzam bir yetisi vardır.

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=560

kendını dınle

2009-01-26T15:37:00.000+02:00

Her zaman kendi duygularını dinle, etrafa bakmana gerek yok. Zaten insanlara bakarken, onların tam olarak ne olduğunu da göremezsin çünkü yüzleri onların gerçeği değildir, senin yüzünün senin gerçeğin olmadığı gibi. Dış görüntüleri içlerini yansıtmaz, senin dış görüntünün senin içini yansıtmadığı gibi.Bu, toplumun ikiyüzlülüğüdür; içi, özü, gerçek yüzü göstermemek. Gizlemek. Sadece çok yakın ve anlayabilecek birine göstermek. Ama yakın olan kim? Sevgililer bile gerçek yüzlerini birbirlerine göstermez. Çünkü bilemezler; şimdi sevgili olan, biraz sonra olmayabilir. Böylece herkes bir ada olur, kapanır.Başkalarına bakma, kendine bak. Ve içindekinin dışarı çıkmasına izin ver, ne pahasına olursa olsun. Bastırmaktan daha büyük risk olamaz. Bastırırsan, bütün yaşama sevincini kaybedersin. Bastırmaya devam edersen bütün hayatını kaybedersin. Zehirdir bu, varlığını zehirler.Kalbini dinle ve oradaki ne olursa olsun, dışarı çıkar. Kısa zamanda dışarı çıkarmakta ustalaşacaksın, ve bundan mutluluk duyacaksın. Gerçek olmayı bir kere tanıyınca, bu öyle güzel bir şeydir ki, sahte olmakla yetinemez olursun. Sahte olmaya devam etmenin sebebi, gerçeğin tadını bilmemendir. Çocukluğun en başından itibaren, gerçek bastırılır. Çocuk daha gerçeğin ne olduğunu tanımadan, ona bastırmak öğretilir. Bilinçaltı yöntemlerle, mekanik yöntemlerle, ne yaptığını bilmeden bastırmaya devam eder.Kendine karşı gerçek ol, başka bir sorumluluğun yok. İnsan kendi varlığına karşı sorumludur. Sadece kendi varlığına cevap verebilirsin ve Tanrı sana niye başkası olmadığını sormaz.Musevi mistik Josiah hakkında bir hikâye anlatılır. Ölürken ona niye Tanrı’ya dua etmediğini sormuşlar, “Musa acaba sana şahitlik yapacak mı?” demişler. “Tanrı bana neden Musa olmadığımı sormayacak,” diye cevap vermiş, “neden Josiah olmadığımı soracak.”Bütün mesele bu, kendin olmak. Bunu çözebilirsen, öbür meselelerin hepsi de mesele olmaktan çıkar. O zaman hayat, yaşanacak güzel bir gizem haline gelir. Çözülecek değil, yaşanacak ve keyfine varılacak.

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=495

Sembolik Olanın Dışına Çıkmalısın

2009-01-26T15:33:00.001+02:00

Senin yaşamın sadece bir umuttan ibaret; o bir gerçeklik değil.Bir gerçeklik olabilir.Senin toplum dediğin, medeniyet dediğin, kültür dediğin, eğitim dediğin şu hastalığın çok ince bir yapısı vardır. Yapı şudur; o sana sembolik fikirler verir, bu sayede gerçek yavaş yavaş bulutlanır, bulutlu hale gelir, gerçeği göremezsin ve gerçek olmayana bağlanırsın. Örneğin, toplum sana hırslı olmayı öğretir; hırslı olmana yardım eder. Hırs, umut içerisinde yaşamak demektir, yarında yaşamak demektir. Hırs, bugünün yarın için kurban edilmesi demektir.Bugün, mevcut olan her şeydir; şimdi senin var olduğun, her zaman var olacağın yegâne zamandır. Yaşamak istersen ya şimdi olacaktır ya da asla olmayacaktır.Fakat toplum seni hırslı yapar. Çocuklukta, okula gittiğinde ve hırs sana öğretildiğinde zehirlendin; zengin ol, güçlü ol, bir şey ol. Hiç kimse sana asla zaten mutlu olma gücüne sahip olduğunu söylemez. Herkes sana, sadece belirli koşulları yerine getirdiğinde — yeterli paraya, büyük bir eve, büyük bir arabaya, şuna ve buna sahip olduğunda — mutlu olma gücüne sahip olduğunu söyler, ancak o zaman mutlu olabilirsin.Mutluluğun bu şeylerle hiçbir alakası yoktur. Mutluluk edinilen bir şey değildir, o senin doğandır. Hayvanlar hiç parası olmadan mutludur. Onlar Rockefeller’ler değildir. Ve hiçbir Rockefeller de bir geyik ya da bir köpek kadar mutlu değildir. Hayvanların politik bir gücü yoktur — başbakan ve başkan değildirler — ama mutludurlar. Ağaçlar mutludur, yoksa çiçek açmayı keserlerdi. Hâlâ çiçek açıyorlar; hâlâ bahar geliyor. Hâlâ dans ediyorlar, hâlâ şarkı söylüyorlar; onlar hâlâ kendi varlıklarını ilahî olanın ayakları altına seriyorlar. Onların duası süreklidir, onların ibadeti hiç durmaz. Ve onlar herhangi bir kiliseye gitmezler; buna gerek yok. Tanrı onlara gelir. Rüzgârda, yağmurda, güneşte Tanrı onlara gelir.Sadece insan mutlu değil çünkü insan gerçekle değil, hırsla yaşar. Hırs bir hiledir. O, zihnini başka bir yöne çekmek için bir hiledir. Sembolik hayat, gerçek olanın yerine geçmiştir.Bunu hayatta gözlemle. Anne çocuğu, onun istediği kadar sevemez çünkü anne kendi kafasında takılıp kalmış durumdadır. Hayatı, tatmin olmuş bir hayat değildir. Hayatı tam bir felaket olmuştur. Çiçek açmaya muktedir olamamıştır. Hırs içerisinde yaşamıştır. Erkeğini kontrol etmeye, ona sahip olmaya çalıştı. Kıskanç oldu. Sevgi dolu bir kadın olamadı. Eğer sevgi dolu bir kadın olamamışsa, nasıl çocuğuna karşı ansızın sevgi dolu olabilir?R. D. Laing’in bir kitabını okuyordum. Bana Hayatın Gerçekleri (The Facts of Life) kitabını yollamıştı. Kitapta, bir psikanalizcinin pek çok anneye, “Çocuğunuz doğacakken, gerçekten onu buyur eden bir ruh halinde miydiniz, çocuğu kabul etmeye hazır mıydınız?” sorusunu sorduğu bir deneye atıfta bulunuyor yazar. Bir anket düzenlemiş. İlk soru: “Çocuk kazara mı oldu, yoksa çocuğu arzuladınız mı?” Yüzde doksan kadın, “Kaza ile oldu; arzulamamıştık onu,” demiş. Sonraki soru: “Hamilelik olduğunda şüpheleriniz var mıydı? Çocuğu istediniz mi, yoksa kürtaj mı olmak istediniz?” Çoğu, haftalarca çocuğa sahip olmak mı, yoksa kürtaj mı yaptırmak konusunda emin olamadıklarını söylemiş. Sonra da karar vermeden çocuk doğar. Belki başka kaygıları vardı; belki dinî kaygılar ... günah yazılabilir, cehennemlik olabilir. Katolik olabilirler ve kürtajın bir cinayet olduğu fikri onları durdurmuş olabilir. Ya da belki toplumsal kaygılar olabilir. Ya da kocası çocuğu istemiştir ya da onlar çocuğu kendi egolarının bir devamı olarak istemişlerdir. Ancak, çocuk öldürülmemiştir. Çok ender olarak bir anne, “Evet, çocuğumu buyur ettim. Onu bekliyordum ve mutluydum,” demiştir.Şimdi istenmeyen bir çocuk doğmuş oldu; ta en başından beridir anne ona sahip olmak ya da olmamak konusunda şüphe içerisindeydi. Bunun yansımaları olmak zorundadır. Çocuk bu gerginlikleri hissetmiş olmalı. Anne çocuğu aldırmayı düşündüğünde, çocuğun kalbi kırılmış olmalı. Çocuk annenin, bedeninin bir parçasıdır; her titreşim çocuğa ulaşır. Ya da anne düşündüğünde ve emin olamadığında, ne yapması ne yapmaması konusunda muallakta kaldığında, çocuk da bir titreme, sarsılma hisseder; o, ölüm ile yaşam arasında asılı duruyor. Sonra bir şekilde çocuk doğuyor ve anne de onun bir kaza sonucu olduğunu düşünüyor; doğum kontrolünü denediler — onu bunu denediler ve başarısız oldu ve çocuk ortaya çıktı — o yüzden birisinin buna hoşgörü göstermesi gerekiyor.Bu hoşgörü sevgi değildir. Çocuk da en başından beri sevgiye özlem duyuyor. Ve anne de suçluluk hissediyor çünkü doğal olduğunda verebileceği kadar çok sevgi vermiyor. O yüzden onun yerine başka bir şey koyar. Çocuğu çok fazla yemeye zorlar. Çocuğun ruhunu çok fazla sevgiyle dolduramaz; o da çocuğun bedenini tıka-basa doldurur. Bu, yerine başka bir şey koymadır. Gidip görebilirsin. Anneler o kadar takıntılıdır ki. Çocuk “Aç değilim,” der ve anneler zorlamaya devam eder. Onların çocukla hiçbir ilgisi yoktur, çocuğu dinlemezler. Onlar bir şeyi başka bir şeyle değiştiriyorlar; sevgi vermezler, o yüzden yemek veriyorlar. Sonra çocuk büyür; sevemezler, o yüzden para verirler. Para sevginin yerine geçer.Ve çocuk da paranın sevgiden daha önemli olduğunu öğrenir. Eğer sevgin yoksa korkulacak bir şey yoktur ama paran olmak zorundadır. Hayatta açgözlü olacaktır. Bir manyak gibi paranın peşinden koşacaktır. Sevgiyi umursamayacaktır. “Her şeyin bir sırası vardır. Önce bankada büyük bir hesabım olmalı. Şu kadar param olmalı; ancak o zaman sevgiye gücüm yeter,” diyecektir.Şimdi, sevginin paraya ihtiyacı yoktur; olduğun halinle sevebilirsin. Ve şayet sevginin paraya ihtiyacı olduğunu düşünür ve paranın peşine düşersen, bir gün paran olabilir ve sen ansızın kendini boş hissedersin çünkü tüm bu yılları para biriktirmekle harcadın. Ve onlar sadece harcanmış değildir; tüm bu yıllar sevginin olmadığı yıllardı, o nedenle sevgiyi yaşayamadın. Şimdi para vardır ama sen nasıl seveceğini bilmiyorsun. Hissetmenin lisanını, sevginin lisanını, coşkunluğun lisanını unutmuş haldesin.Evet, güzel bir kadını satın alabilirsin ama sevgi bu değildir. Dünyadaki en güzel kadını satın alabilirsin ama sevgi bu değildir. Ve o seni sevdiği için gelmiyor; o sana banka hesabın yüzünden geliyor.Para bir semboldür. Güç, siyasi iktidar bir semboldür. Saygınlık bir semboldür. Bunlar ger- çeklikler değildir; bunlar insanların yansıtmalarıdır. Bunlar amaçlar değildir; onların madde- selliği yoktur. Onlar mevcut değildir, onlar sadece mutsuz bir zihnin yansıttığı rüyalardır.Coşkun bir halde olmak istersen, sembolik olanın dışına çıkmalısın. Sembolik olandan özgür- leşmek demek, toplumdan özgürleşmektir. Sembolik olandan özgürleşmek, bir birey haline gelmektir. Sembolik olandan özgürleşmek için gerçek olanın içine girme cesareti gösterdin. Ve sadece gerçek gerçektir; sembolik olan gerçek değildir.

Senin yaşamın sadece bir umuttan ibaret; o bir gerçeklik değil.Bir gerçeklik olabilir.Senin toplum dediğin, medeniyet dediğin, kültür dediğin, eğitim dediğin şu hastalığın çok ince bir yapısı vardır. Yapı şudur; o sana sembolik fikirler verir, bu sayede gerçek yavaş yavaş bulutlanır, bulutlu hale gelir, gerçeği göremezsin ve gerçek olmayana bağlanırsın. Örneğin, toplum sana hırslı olmayı öğretir; hırslı olmana yardım eder. Hırs, umut içerisinde yaşamak demektir, yarında yaşamak demektir. Hırs, bugünün yarın için kurban edilmesi demektir.Bugün, mevcut olan her şeydir; şimdi senin var olduğun, her zaman var olacağın yegâne zamandır. Yaşamak istersen ya şimdi olacaktır ya da asla olmayacaktır.Fakat toplum seni hırslı yapar. Çocuklukta, okula gittiğinde ve hırs sana öğretildiğinde zehirlendin; zengin ol, güçlü ol, bir şey ol. Hiç kimse sana asla zaten mutlu olma gücüne sahip olduğunu söylemez. Herkes sana, sadece belirli koşulları yerine getirdiğinde — yeterli paraya, büyük bir eve, büyük bir arabaya, şuna ve buna sahip olduğunda — mutlu olma gücüne sahip olduğunu söyler, ancak o zaman mutlu olabilirsin.Mutluluğun bu şeylerle hiçbir alakası yoktur. Mutluluk edinilen bir şey değildir, o senin doğandır. Hayvanlar hiç parası olmadan mutludur. Onlar Rockefeller’ler değildir. Ve hiçbir Rockefeller de bir geyik ya da bir köpek kadar mutlu değildir. Hayvanların politik bir gücü yoktur — başbakan ve başkan değildirler — ama mutludurlar. Ağaçlar mutludur, yoksa çiçek açmayı keserlerdi. Hâlâ çiçek açıyorlar; hâlâ bahar geliyor. Hâlâ dans ediyorlar, hâlâ şarkı söylüyorlar; onlar hâlâ kendi varlıklarını ilahî olanın ayakları altına seriyorlar. Onların duası süreklidir, onların ibadeti hiç durmaz. Ve onlar herhangi bir kiliseye gitmezler; buna gerek yok. Tanrı onlara gelir. Rüzgârda, yağmurda, güneşte Tanrı onlara gelir.Sadece insan mutlu değil çünkü insan gerçekle değil, hırsla yaşar. Hırs bir hiledir. O, zihnini başka bir yöne çekmek için bir hiledir. Sembolik hayat, gerçek olanın yerine geçmiştir.Bunu hayatta gözlemle. Anne çocuğu, onun istediği kadar sevemez çünkü anne kendi kafasında takılıp kalmış durumdadır. Hayatı, tatmin olmuş bir hayat değildir. Hayatı tam bir felaket olmuştur. Çiçek açmaya muktedir olamamıştır. Hırs içerisinde yaşamıştır. Erkeğini kontrol etmeye, ona sahip olmaya çalıştı. Kıskanç oldu. Sevgi dolu bir kadın olamadı. Eğer sevgi dolu bir kadın olamamışsa, nasıl çocuğuna karşı ansızın sevgi dolu olabilir?R. D. Laing’in bir kitabını okuyordum. Bana Hayatın Gerçekleri (The Facts of Life) kitabını yollamıştı. Kitapta, bir psikanalizcinin pek çok anneye, “Çocuğunuz doğacakken, gerçekten onu buyur eden bir ruh halinde miydiniz, çocuğu kabul etmeye hazır mıydınız?” sorusunu sorduğu bir deneye atıfta bulunuyor yazar. Bir anket düzenlemiş. İlk soru: “Çocuk kazara mı oldu, yoksa çocuğu arzuladınız mı?” Yüzde doksan kadın, “Kaza ile oldu; arzulamamıştık onu,” demiş. Sonraki soru: “Hamilelik olduğunda şüpheleriniz var mıydı? Çocuğu istediniz mi, yoksa kürtaj mı olmak istediniz?” Çoğu, haftalarca çocuğa sahip olmak mı, yoksa kürtaj mı yaptırmak konusunda emin olamadıklarını söylemiş. Sonra da karar vermeden çocuk doğar. Belki başka kaygıları vardı; belki dinî kaygılar ... günah yazılabilir, cehennemlik olabilir. Katolik olabilirler ve kürtajın bir cinayet olduğu fikri onları durdurmuş olabilir. Ya da belki toplumsal kaygılar olabilir. Ya da kocası çocuğu istemiştir ya da onlar çocuğu kendi egolarının bir devamı olarak istemişlerdir. Ancak, çocuk öldürülmemiştir. Çok ender olarak bir anne, “Evet, çocuğumu buyur ettim. Onu bekliyordum ve mutluydum,” demiştir.Şimdi istenmeyen bir çocuk doğmuş oldu; ta en başından beridir anne ona sahip olmak ya da olmamak konusunda şüphe içerisindeydi. Bunun yansımaları olmak zorundadır. Çocuk bu gerginlikleri hissetmiş olmalı. Anne çocuğu aldırmayı düşündüğünde, çocuğun kalbi kırılmış olmalı. Çocuk annenin, bedeninin bir parçasıdır; her titreşim çocuğa ulaşır. Ya da anne düşündüğünde ve emin olamadığında, ne yapması ne yapmaması konusunda muallakta kaldığında, çocuk da bir titreme, sarsılma hisseder; o, ölüm ile yaşam arasında asılı duruyor. Sonra bir şekilde çocuk doğuyor ve anne de onun bir kaza sonucu olduğunu düşünüyor; doğum kontrolünü denediler — onu bunu denediler ve başarısız oldu ve çocuk ortaya çıktı — o yüzden birisinin buna hoşgörü göstermesi gerekiyor.Bu hoşgörü sevgi değildir. Çocuk da en başından beri sevgiye özlem duyuyor. Ve anne de suçluluk hissediyor çünkü doğal olduğunda verebileceği kadar çok sevgi vermiyor. O yüzden onun yerine başka bir şey koyar. Çocuğu çok fazla yemeye zorlar. Çocuğun ruhunu çok fazla sevgiyle dolduramaz; o da çocuğun bedenini tıka-basa doldurur. Bu, yerine başka bir şey koymadır. Gidip görebilirsin. Anneler o kadar takıntılıdır ki. Çocuk “Aç değilim,” der ve anneler zorlamaya devam eder. Onların çocukla hiçbir ilgisi yoktur, çocuğu dinlemezler. Onlar bir şeyi başka bir şeyle değiştiriyorlar; sevgi vermezler, o yüzden yemek veriyorlar. Sonra çocuk büyür; sevemezler, o yüzden para verirler. Para sevginin yerine geçer.Ve çocuk da paranın sevgiden daha önemli olduğunu öğrenir. Eğer sevgin yoksa korkulacak bir şey yoktur ama paran olmak zorundadır. Hayatta açgözlü olacaktır. Bir manyak gibi paranın peşinden koşacaktır. Sevgiyi umursamayacaktır. “Her şeyin bir sırası vardır. Önce bankada büyük bir hesabım olmalı. Şu kadar param olmalı; ancak o zaman sevgiye gücüm yeter,” diyecektir.Şimdi, sevginin paraya ihtiyacı yoktur; olduğun halinle sevebilirsin. Ve şayet sevginin paraya ihtiyacı olduğunu düşünür ve paranın peşine düşersen, bir gün paran olabilir ve sen ansızın kendini boş hissedersin çünkü tüm bu yılları para biriktirmekle harcadın. Ve onlar sadece harcanmış değildir; tüm bu yıllar sevginin olmadığı yıllardı, o nedenle sevgiyi yaşayamadın. Şimdi para vardır ama sen nasıl seveceğini bilmiyorsun. Hissetmenin lisanını, sevginin lisanını, coşkunluğun lisanını unutmuş haldesin.Evet, güzel bir kadını satın alabilirsin ama sevgi bu değildir. Dünyadaki en güzel kadını satın alabilirsin ama sevgi bu değildir. Ve o seni sevdiği için gelmiyor; o sana banka hesabın yüzünden geliyor.Para bir semboldür. Güç, siyasi iktidar bir semboldür. Saygınlık bir semboldür. Bunlar ger- çeklikler değildir; bunlar insanların yansıtmalarıdır. Bunlar amaçlar değildir; onların madde- selliği yoktur. Onlar mevcut değildir, onlar sadece mutsuz bir zihnin yansıttığı rüyalardır.Coşkun bir halde olmak istersen, sembolik olanın dışına çıkmalısın. Sembolik olandan özgür- leşmek demek, toplumdan özgürleşmektir. Sembolik olandan özgürleşmek, bir birey haline gelmektir. Sembolik olandan özgürleşmek için gerçek olanın içine girme cesareti gösterdin. Ve sadece gerçek gerçektir; sembolik olan gerçek değildir.

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=796

*

2009-01-26T15:31:00.000+02:00

Seninle gerçeklik arasına sözcüklerin girmesine izin vermemelisin. Daha az sözcük, daha az engel demektir; sözcük olmazsa engel de olmaz. O zaman gerçeklikle doğrudan karşı karşıya kalırsın; o anda yüz yüze kalırsın.

Özgün Yaşamak

2009-01-26T15:28:00.001+02:00

Eğer sessiz değilsen — nasıl sessizce oturup ya da sessizce durup meditasyon yapılacağını bilmiyorsan — yapıp durmakta olduğun her şey bir eylem değil, tepki olacaktır. Tepki verirsin. Birisi sana küfreder, düğmene basar ve sen tepki verirsin. Kızgınsın, onun üzerine atlarsın; kalkıp onu bir eylem olarak mı adlandıracaksın? O bir eylem değil, hatırlatırım, o bir tepki. O, hükmedici ve sen de hükmedilensin. O bir düğmeye bastı ve sen bir makine gibi işledin. Tıpkı ... düğmeye basarsın ve lamba yanar. Ve düğmeye basarsın, lamba söner. İnsanların sana yaptığı bu. Onlar seni açıyor, seni kapatıyor.Birisi gelir ve sana methiyeler düzer, egonu şişirir ve kendini çok harika hissedersin. Sonra birisi gelir ve sende bir delik açar ve sen dümdüz yere yapışıverirsin. Kendinin efendisi değilsin. Herhangi birisi aşağılayıp seni üzebilir, kızdırabilir, keyfini kaçırabilir, rahatsız edebilir, saldırganlaştırabilir, çıldırtabilir. Ve herhangi birisi överek seni zirvede hissettirebilir, Büyük İskender’in senin yanında bir hiç olduğunu bile hissettirecek kadar muhteşem olduğunu hissettirebilir. Ve sen, başkalarının senin üzerindeki yönlendirmelerine göre davranıyorsun. Bu gerçek eylem değildir.‘Buda bir köyden geçiyordu ve insanlar gelip onu aşağıladı. Kullanabilecekleri tüm aşağılayıcı sözcükleri kullandılar; bildikleri tüm küfürleri sıraladılar. Buda orada durdu, sessizce ve dikkatlice dinledi ve sonra, “Bana geldiğiniz için teşekkürler ama acelem var. Bir sonraki köye ulaşmak zorundayım, insanlar beni orada bekliyor olacak. Bugün size daha çok zaman ayıramayacağım ama yarın geri dönerken daha çok vaktim olacak. Eğer söylemek isteyip de söyleyemediğiniz bir şeyler kaldıysa, yarın yeniden toplanabilir ve bana söyleyebilirsiniz. Ama bugün için beni mazur görün,” dedi.İnsanlar gözlerine, kulaklarına inanamadılar; bu adam tamamen etkilenmeden, rahatsız olmadan kalmıştı. Birisi sordu: “Bizi duymadın mı? Seni herhangi bir şeymişsin gibi taciz ediyoruz ve sen yanıt bile vermedin!”Buda dedi ki: “Bir yanıt istediysen geç kalmış durumdasın. On yıl önce gelmiş olman gerekirdi, o zaman seni yanıtlardım. Ama bu on yıldır başkaları tarafından yönlendirilmeye bir son verdim. Artık bir köle değilim, ben kendimin efendisiyim. Ben kendime göre davranıyorum, başka kimseye göre değil. Ben kendi içsel ihtiyaçlarıma göre davranıyorum. Beni bir şey yapmaya zorlayamazsın. Beni taciz etmek istediniz ve ettiniz, bunda yanlış hiçbir şey yok. Tatmin olmuş hissedebilirsiniz; işinizi mükemmelen yaptınız. Ama benim açımdan bakıldığında, ben bu aşağılamaların hiçbirini üzerime almıyorum ve ben onları almadığım müddetçe de bir anlamları yok.”Birisi seni aşağıladığında bir alıcı haline gelmek zorundasın, onun söylediğini kabul etmek zorundasın, ancak o zaman bir tepki verebilirsin. Ama eğer kabul etmezsen, sadece karışmadan durursan, mesafeyi korursan, sakin kalırsan sana ne yapabilir?Buda dedi ki: “Birisi yanan bir meşaleyi nehre atabilir. Nehre ulaşana kadar meşale yanık kalır. Nehre düştüğü anda tüm ateşi söner; nehir onu soğutur. Ben bir nehir oldum. Bana aşağılamaları fırlatırsınız; onları fırlattığınızda onlar ateştir ama bana ulaştıkları anda benim serinliğimin içinde ateş kaybolur. Artık acıtmazlar. Siz dikenleri atarsınız; sessizliğime düşünce onlar çiçeğe dönüşür. Ben kendi yaradılışımın doğasından hareket ediyorum.”Kendiliğindenlik budur.’Farkındalığın insanı, anlayışın insanı eylemde bulunur. Farkında olmayan, bilinçsiz, mekanik, robot gibi bir insan tepki verir.Ve farkında olan insan sadece izlemekle kalmaz; izlemek varlığının bir yönüdür. İzlemeden eyleme geçmez. Ama yanlış anlama, mesela tüm Hindistan Buda gibi insanları yanlış anlamaya devam ediyor. O yüzden de tüm ülke aylak hale geldi. Tüm büyük ustaların “sessizce otur” dediğini düşünüp ülke tembel hale geldi, bitlendi. Ülke enerjiyi, canlılığı, yaşamı kaybetti. Tamamen donuklaştı, aptallaştı çünkü zekâ sadece eyleme geçtiğinde keskinleşir.Ve sen anbean farkındalığın ve uyanıklığından eyleme geçtiğinde müthiş bir zekâ ortaya çıkar. Parlamaya, ışıldamaya başlarsın; ışık saçar hale gelirsin. Ama bu iki şey aracılığıyla olur: İzlemek ve bu izlemeden kaynaklanan eylemde bulunmak. Eğer izlemek bir eyleme dönüşürse, o zaman intihar ediyorsundur.İzlemek seni eyleme götürmelidir, yeni türden bir eyleme. Eyleme yeni bir nitelik gelmiştir. İzlersin, tamamen sessiz ve sakinsin. Durumun ne olduğunu görüyorsun ve bu görmenin sonucunda yanıt veriyorsun. Farkında insan yanıt verir; o, kelimenin tam anlamıyla sorumludur. Cevap vermeye hazırdır, tepki vermez. Onun eylemi kendi farkındalığından gelir, senin yönlendirmelerinden değil; fark buradadır. O nedenle izlemekle kendiliğindenlik arasında bir uyumsuzluk yoktur. İzlemek kendiliğindenliğin başlangıcıdır; kendiliğindenlik izlemenin tamamlanmasıdır.Gerçek bir anlayışa sahip insan eylemde bulunur; çok güçlü bir biçimde eylemde bulunur, bütünüyle eylemde bulunur ama o anın içinde, kendi bilincinden eylem yapar. O bir ayna gibidir. Sıradan insan, bilinçsiz insan ayna gibi değildir, bir fotoğraf filmi gibidir. Bir fotoğraf filmiyle ayna arasındaki fark nedir? Bir fotoğraf filmi bir kez pozlandığında işe yaramaz hale gelir. İzlenimleri alır, o izlenimleri kaydeder; resmi taşır. Ama unutma, resim gerçeklik değildir; gerçeklik gelişmeye devam eder. Bahçeye gidebilir ve bir gül goncasının fotoğrafını çekebilirsin. Yarın fotoğraf aynı kalacaktır, ondan sonraki gün de fotoğraf aynı kalacaktır. Tekrar git ve gül goncasını gör; o artık aynı değil. Güller yerinden gitmiştir ya da yenileri gelmiştir. Bin bir tane şey olmuştur.Hayat hiçbir zaman sabit değildir, sürekli değişir. Zihnin bir kamera gibi çalışır, fotoğraflar toplamaya devam eder durur; o bir albümdür. Ve sonra da bu fotoğraflara dayanarak tepki vermeye devam edersin. O nedenle de hayata karşı hiç dürüst olmazsın çünkü ne yaparsan yap yanlıştır. Diyorum ki ne yaparsan yap yanlıştır. Hiçbir zaman uymaz.‘Bir kadın çocuğuna aile albümünü gösteriyordu. Ve çok güzel bir adamın fotoğrafına denk geldiler: sık saçlı ve sakallı, çok genç, çok canlı.Oğlan sordu: “Anne, bu adam kim?”Kadın dedi ki: “Tanıyamıyor musun? O senin baban!”Çocuk, kafası karışmış bir halde: “Eğer o benim babamsa, o zaman bizimle yaşayan bu kel adam kim?”’Bir fotoğraf statiktir. O, olduğu gibi kalır, hiç değişmez.Bilinçaltı zihin bir fotoğraf makinesi gibi çalışır, bir fotoğraf filmi gibi çalışır. Uyanık bir zihin, meditasyon halindeki zihin bir ayna gibi çalışır. O hiçbir izlenim yakalamaz: O tamamıyla boş kalır, her zaman boş. O nedenle aynanın önüne ne gelirse yansıtılır. Eğer aynanın karşısında durursan seni yansıtır. Eğer gidersen aynanın sana ihanet ettiğini söyleme. Bir ayna sadece bir aynadır. Gittiğinde seni yansıtmayıverir; artık seni yansıtma zorunluluğu yoktur. Şimdi başka birisi ona bakıyor; o, başka birisini yansıtıyor. Eğer kimse yoksa o hiçbir şey yansıtmaz. O her zaman hayata karşı dürüsttür.Fotoğraf filmi hayata karşı hiçbir zaman dürüst değildir. Şu an fotoğrafın çekilse, fotoğrafçının onu makineden çıkaracağı an geldiğinde dahi artık sen aynı değilsin! Köprünün altından çok sular geçti bile. Geliştin, değiştin, yaşlandın. Belki de sadece bir dakika geçti ama bir dakikada muhteşem bir şey olabilir; ölmüş olabilirsin! Sadece bir dakika önce canlıydın; bir dakika sonra ölmüş olabilirsin. Resim hiç ölmeyecek.Ama aynada; eğer canlıysan canlısın, eğer ölüysen de ölü.Sessizce oturmayı öğren; ayna haline gel. Sessizlik bilincinden bir ayna yaratır ve sen anbean işlemeye başlarsın. Yaşamı yansıtırsın. Kafanın içinde bir albüm taşımazsın. O zaman gözlerin net ve masumdur, zihin açıklığına sahipsindir, vizyonun vardır ve hayata karşı hiçbir zaman samimiyetsiz olmazsın.Özgün yaşamak budur.

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=633

KAR

2009-01-24T18:17:00.001+02:00

foto:http://mehrschichtig.twoday.net/

Olmak mı ? Gibi olmak mı ?

2009-01-13T20:18:00.001+02:00

İnsanoğlu çok genel anlamıyla dış ve iç olarak iki benlikten meydana gelir. İç benlik ona fırsat verilip fark edilmeye başlandığında zamanla ortaya çıkabilir. Bize düşen onun varlığını fark etmemizdir.Ama kendimiz olarak kabul ettiğimiz ve dışarıya yansıttığımız benlik dünya yaşamının güncelleştirdiği haliyle bu fark ediş ve ortaya çıkışı önlemeye çalışır. Bu iki benliğimizin ayırdında olmayarak yaşadığımız sürece gerçek olan benliğimiz ortaya çıkıp bize rehberlik edemez.Halbuki, gerçek benliğin farkında olursak, dış benliğin özlediği olması gereken duyguya ulaşmak daha kolaydır.İnsanın kendini fark edebilmesi, dış benliğin iç benlik üzerindeki etkinliğini azaltabilmekle mümkün olacaktır. Böylece kişi şuuru daha gelişkin olan bir varlık olmaya başlar. Zaten insanlar birbiriyle çelişen benliklerin toplamı olduklarını fark edemedikleri sürece gerçek İNSAN olma yolundaki sürece girmeleri zorlaşır.Bunu geliştirmek için insanın kendini gözlemlemeye başlaması gerekir. Şimdilerde böyle bir şeyler yaptığını sananlar, ne yaptıklarını bildiklerini ısrarla söylemektedirler. Ama asıl gözlem bu değildir. Çünkü aldıkları bazı eğitimler ve yaptıkları çalışmalarla , ortaya koydukları davranış biçimlerine baktığımızda; iç benliklerinin özlemini duyduğu davranış halini halâ kazanamamış olduklarını görmekteyiz. En basit deyişle doğru gözlem çalışmasında benliğimizi ikiye ayırarak, inceleyen ve incelenen olarak gözlemeye gayret etmeliyiz.Kendilerini geliştirmeye uğraşırken, çalışmanın gereken zaman ve doğrulukta yapılmamasından kaynaklanan başarılı olmama hali, insanları çok bilenler (!) haline getirip, aslında ulaşmaya çalışılan tekamül yolundan tam tersine uzaklaştırmaktadır. Ve sözde tekamül yoluna sürüklemektedir.Bunun sonucunda ise, bu kişiler gerçek anlamda gelişemeyen güçler olarak, başka insanlar için ruhsal anlamda, bir karmaşa yaratarak tehlikeli olmaya başlarlar.Bu insanlar, çevrelerinde ki her şeye farkında olmadan, etki-tepki yasasını uygulayarak yaşamaya devam ederler. İyi haberlere sevinip, kötü haberlere üzülmek onlar için duyarlı olmak olarak adlandırılır. Temel de bu şekilde yaşama karşı mekanik bir yaklaşım içindedirler. Yaşamın bu şekilde sürdürülmesi de onların giderek daha mekanik varlıklar haline gelmelerine neden olacaktır.Kendimizin farkında olma halinde, yüzleşmeler esnasında incinmekten kaçınırsak eğer, içinde bulunduğumuz mekaniklikten de kurtulmamız gittikçe zorlaşır. Ol’mamız gereken hale ulaşamayız bir türlü.Bu mekanik olarak tabir ettiğim durum, ezoterik bilgilerde anlatılan insanın uykuda olma halidir gerçekte. Ve bu gözlemlemeye başlama hali, kendini uykudan uyandırmak için başlangıçtır aslında. Kişiler kendilerini fiziksel dünya haline uyum içinde tutmaya devam ettikleri sürece uyku hali de sürecektir. Ama sabırlı ve dikkatli bir gözlem sonucunda nasıl da mekanik, yani dünyevi davranış halinde olduğumuzu fark etmeye başlayabiliriz. Yalnızca dünyevi konularla özdeşleşme halini sürdürdüğümüz sürece söz konusu olan bu gözlemi sürekli farkındalık haline dönüştürebilmemiz mümkün olmaz. Dünyevi olanda “eleştiri”, “sahte benlik”, “bana kimse bunu yapamaz hali” ve “olumlu eleştiriye açık olmama” gibi şeyler vardır. Dünyevi halden kaynaklanan bu davranış biçimleriyle özdeşleşme halini terk etmeye başladığımızda kişisel gelişimimiz için büyük adımlar atmaya başlarız.Dünyevi hallerle özdeşleşme durumunda duygular ön plandadır. Muhtelif duygularla özdeşleşiriz. Üzülürüz, kızarız, öfkeleniriz vs. ve karşı savunma haline çok kolay geçeriz. Sevgi sözcüklerini tebessümle kullanırken, birden ayağımıza basan birisine süratle öfkeleniriz. Ve o esnadaki varlığımız hemen öfke duygusuyla özdeşleşir. Ve bu hal yaşamdaki her olayda başımıza gelirken, gerçek benliğimizi bu duygu selinin içinde kaybederiz. Henüz sesi kuvvetsiz olan gerçek benliğimiz, üzerindeki bu tür etkilerden ezilerek sesini duyuramaz.Bildiğimiz psikolojideki iç gözlem halinden farklı olarak, kendimizi gündelik halimizin dışında gözlemlemeye başladığımızda dünyevi benlikten sıyrılmaya başlarız. Hepimizin ağzında ve entelektüel anlamda olan “içe dönmek” dediğimiz şeyle, kendini gözlem birbirine karıştırılmamalıdır. Her ikisi son derece birbirine aykırıdır. Dikkatli biçimde kendimizi gözleme alabildiğimiz de, dünyevi kimlikten sıyrılmaya başlar ve gündelik hayattaki benliğimizin yani dış benliğimizin zayıf ve bizleri ruhsal olarak aşağıya çeken taraflarını fark etmeye başlarız.Böyle bir farkındalık bilinci devam ettiği takdirde, gündelik yaşamdaki halimizin bir hayli şuurlu hale gelmesini sağlayacaktır. Kendini gözlem yöntemi ruhsal gelişim yolunda ilerlemek isteyenler için tek yöntemdir aslında.Kısaca dikkatleri çekmeye çalıştığım, kendini gözlemden yola çıkarak gelmek istediğim nokta ; henüz kendini ruhsal yönden ıslâh edememiş ve daha, bir üst düzeye ulaşamamış olmalarına rağmen, bir çok eğitmenin öğrencilerim dediği başkalarını ıslâh etme çabalarıdır. Dünyevi kişilikleriyle algıladıkları bilgileri falan master / filan master adı altında başkalarına sunmaya çalışmalarıdır.Batı dünyasının ortaya çıkardığı “oryantalizm” yolunda, doğunun tartışılmaz bir parçası olan memleketim insanının da bu durumlara bilinçsizce alet olmasından bahsediyorum. Üstelik bu insanlar, entelektüel anlamda baktığımızda genellikle mevki sahibi , okumuş ve sözde araştırmış görünenlerden oluşuyor. Dolayısıyla masum bir ruhsal eğitim arayış içinde olan sıradan insanın bu aldatmacaya kanması çok kolay oluyor. Kendisi sandığı, henüz gerçek tinsellikten nasibini almamış, entelektüel kişiliğini arka plana çekememiş olan bu insanlar eğitimleri için duyuru üzerine duyuru yayınlamaktalar. Ve kişisel gelişim akımıyla sürüklenmekte olan bireyler de bu duyurulara inanarak istekle katılmaktalar. Günlük yaşamın ağırlığını üzerinden atamamış bir çok insan süratle eğitim alıp, yine aynı süratle eğitim vermeye yönlendirilmektedirler. Günlük yaşamlarının getirdiği ve ben sandıkları kimliklerinin hırs ile yoğrulmuş arzu ve tutkuları o kadar öndedir ki, gerçek öğretilerin varlığı bu esnada maalesef karanlıkta kalmaktadır.Bir kaç günde verilen sözde aydınlanma eğitimleri, çok süratli işleyen enerjiler falan derken ortalık sahte öğreticilerle dolmuş durumda.Ve bu sahte eğiticiler kendini fark etme denilen şeyin yüzlerine yapıştırdıkları ruhu olmayan gülümseme maskesi olduğunu sanmaktalar ne yazık! O kadar farkındalar ki (!), melek kanatlarını saklayacak yer bulamıyorlar bir çoğu. Gündelik hayatın içinde sahte benlikleriyle bütünleşmekle o kadar meşguller ki, derindeki gerçek benliklerini fark etmeye zaman ayıramıyorlar. Ve sahte benliklerin aktarabileceği kapasitedeki yenilik yapmış olmak adına yapılan sözde yeni öğretilerle etraflarındakileri daha aşağı bilinç seviyelerine çekerek zehirlemeyi sürdürüyorlar. Olması gereken bu mu ?Evet, dünya karanlık çağa doğru hızla ilerlerken olması gereken bu. Dünyanın üzerine çökmüş olan çok güçlü karanlığın içinden geçerken, gözlerimizin hakikate açılabilmesi için insanoğlunun da bu karanlığın içinden geçmesi gerekiyor. Karanlığın içinden geçmeden gözlerimizi aydınlığa açamayacağımız için, olması gereken durum bu.Ama hepimizin de karanlığa gömüleceği anlamına gelmemeli bu. Ruhsal anlamda gerçek bir İNSAN olma yolunda ilerleyen her bireyin kendi farkındalığına sahip çıkması gereken dönemdeyiz. Aksi takdirde insanın ruhsal gelişimine hiçbir katkısı olmayan sahte aydınlanmalarla karanlığın içine her geçen gün biraz daha gömülebiliriz.Dünyanın bu sahte aydınlanma akımlarının içinde nereye sürüklendiğini biraz olsun görmeye başlayıp, bunlardan kendi farkındalığımızla korunarak kurtulmamız gerekmektedir. Gündelik hayatın içinde güçlüklerle karşılaştığımız anlarda, bu güçlüklerle özdeşleşen kimliğimizi fark edip gerçek benliğimizi her an hatırlayarak ön plana çıkmasını sağlamaya çalışmalıyız.Eğer bunu başarabilirsek kendimizi olmamız gereken daha yüksek seviyelerde bulmamız kolaylaşır. Hem de dünyevi kimliğin yani dış benliğin en baskın olduğu anlarda onun egemenliğinden iç benliğimizi kurtarıp, dış benliğin gücünü kırabilir hale geliriz.Dünyevi benliğin egemenliğinden çıkmayı başarabildiğimiz zamanlar ise iç benliğimiz bizi gerçek üstatlara doğru yönlendirecektir. Yani, her şeyi sözde eğitim veren insanların eline bırakmak değil, tam tersine önce kendi farkındalığımızı kazanıp ondan sonra gerçek öğreticiyi seçme şansını yakalamak zorundayız.Yoksa kendi gerçek benliğinin farkında bile olmayan sözde öğreticilerin elinde ruhsal yolculuğumuz yavaşça geri dönüşü olmayan bir biçimde giderek kararmaya başlayacaktır. Ki, bu zaten ruhsal bakımdan uykuda olan insanlar için fark edilmesi daha bile zor olacak bir süreçtir.Sözün bu kısmında İncil’den bir alıntı yapmak istiyorum :Matta Bölüm-7 : 15 “ Sahte peygamberlerden sakının! Kuzu postuna bürünerek gelirler size, ama özde yırtıcı kurtlardır.”Gezegenimizin bu sancılı günlerinde ne yazık ortalığı kuzu postuna bürünerek gelen sözde eğitmenler kaplamıştır. Gerçek öğreticinin bu posta ihtiyacı yoktur. Onun üzerinde abartılı bir giysi göremezsiniz. Çünkü göz boyamaya ihtiyacı yoktur. Belki çok yumuşak sevgi dolu sözleri de yoktur. O sadece bildiklerini söyler ve çekilir. Bu yüzden sıradan insanın gözünden kaçması çok normaldir bu öğreticinin. Kuzu postundakiler ise örtünme, yani kamufle olma ihtiyacındadırlar gerçek yüzleri görünmesin diye.Şu var ki, Yaratıcı insanoğluna kullanması için bir akıl vermiştir. Bunu kullanmayı engelleyen her türlü faaliyet insan evrimine karşı olan karanlık güçlere aittir.Öncelikle insan olarak gerçek benliğimizi hatırlamakla ve onu bulup çıkartmak ve güçlü olmasını sağlamakla görevli olduğumuzu unutmamalıyız. Kendimizi kendimize karşı savunmaktan vazgeçip dış benliğimizin düşüş gösterdiği noktaları tüm açıklığıyla görebildiğimizde, zaten kuzu postları bize hiç de cazip gelmeyecek ve ışıltılı bilgilere (!) ihtiyaç duymamaya başlayacağız.İçimizde yerleşmiş olan ve kendi gerçek benliğimiz sandığımız, sahte benliğin bizden beklentisi rol yapmamızdır. Biz de buna uyup rol yapmayı bırakmadığımız sürece yapılan tüm çalışmaların etkisi , sahte benlik üzerinde eriyip gidecek ve kaybolacaktır. Ve biz bedenimizi terk ederken bu çalışmalar bedenimizle birlikte dünya da kalmaya mahkum olacak ve tekamül etmesi gereken ruhumuza hiçbir katkısı olmayacaktır.Sahte benlik kendini, değerli ve gerçek benlik zannettiği için kendini korumaya çalışmaktadır. Ve bu nedenden dolayı gerçek benliğimizle egemen olma konusunda müthiş bir mücadele vermektedir. Bu yüzden tüm savunma ve saldırı mekanizmaları onun hizmetindedir. Gerçek benlik ise kendini asla savunmaz ve saldırmaz, çünkü savunmaya ve saldırmaya ihtiyacı yoktur. O sadece fark edilmeyi bekler sessizce.İşte, bu noktada hatalarımızı ve yanlış yaklaşımlar içinde olduğumuzu kabullenerek başlayabiliriz kendimizi gözlemlemeye. Kendimize karşı dürüst olarak, olumsuz duygularımızı gözlemleyip onlarla özdeşleşmeyi bırakabildiğimiz nokta da Gerçek Benlik (iç benlik) yönetimi ele geçirmeye ve sesini bizim bildiğimizden daha farklı bir biçimde hissettirmeye başlayacaktır.Kızgınlığı,öfke ve şiddet duygularını yaşamımızdan çıkartarak, iç çatışmaları yöneten içsel konuşmayı bırakmamız gerekir. Başka insanların eleştirel davranışlarına verdiğimiz tepkiler bize tahminimizin üzerinde bir enerji harcatır. Bu gereksiz harcadığımız enerjiden kurtulmaya başladığımız zaman sahte benliğimizin bize verdiği savunma amaçlı kibirden kurtulup, başkalarına daha nazik davranma şansını yakalayabiliriz. Bu nezaket iç dünyamıza müthiş bir zenginlik katacak ve alma-verme noktasını dengeleme yeteneğini kazandıracaktır. Günümüzde ruhsal zenginliği giderek azalan iç dünyalara sahip olduğumuz için, bu zenginliği dışarıdan gelecek içi boş öğretilerde aramaya başladı insanlar. Ve bunun yanı sıra batının yarattığı “oryantalizm” kurbanları olarak iç zenginliğimize ulaşma yollarını sahte gurularda aramaya başladık. “Susmak şeytanla işbirliği yapmaktır” denir. Bu yüzden gerçeği konuşmaktan ve aramaktan asla çekince duymamalıyız.Gerçeğe giden yol ise, sahte peygamberlerden değil, kendi farkındalığımızı kazanmaktan ve bu farkındalıkla sahte olanı ayırt edebilmekten geçer. Kendi farkındalığını kazanamayanlar ise kuzu postlarının peşinden bir oraya, bir buraya sürüklenip, belki biraz olsun edinmiş oldukları ruhsal kazançlarını savurmaya mahkumdurlar şuursuzca.Sadece yenilik olsun diye yenilik imal etmeye çalışmak kısırlıktır. Gerçek yenilik kaynaklara dönüşle başlar.Gerçek olan öğreti bulunduğu zaman bunun çok eski zamanların bilgeliğinden süzülüp geldiğini anlayabiliriz. O zaman ortalığa dökülmüş olan sahte aydınlanma bilgilerine ve önüne gelenin yarattığı inisiyasyonlara ihtiyaç hissetmeyiz. Yaratıcının bizden beklediği hem dünya yaşamımızı, hem de ruhsal gelişimimizi kısır ve insanı çıkmaz yollara sokan öğretilere teslim etmememizdir. Hakikâtin arayışı içinde olmak insan olmanın getirdiği temel görevimizdir. Naçiz’ane tavsiyem bu gerçeği kavrayıp, bu doğrultuda hareket etmemiz gerekliliğidir.Son sözüm şudur ki : Gibi olmayın, sadece Ol’un.Gülüm Omay www.reikievi.com

Kişisel Gelişimin Dinamikleri – Astrolojik Plüton’un İrdelenmesi :

2009-01-13T20:08:00.002+02:00

Kızgınlık, Agresiflik, Suçluluk Hissi, Manipulasyon, Kuşku ve Diğerleri
Günlük davranışlarımızın %75-80’inin bilinçaltımızın koşullanması ile gerçekleştiği söyleniyor. Özdeşleşdiğimiz düşüncelerimiz ve duygularımızla hayatı algılıyoruz fakat çoğumuz bu algılamanın geçmişimizden etkilendiğini bilmiyor. ‘Şimdi’ tecrübe ettiklerimizin geçmişimizle olan bağlantısını göremiyoruz.
Bilinçaltımızdan etkilenen bu davranış biçimleriyle ayrıca tuhaf şekilde kendimizi güvende hissediyoruz. Bilincimize getirmediğimiz takdirde sürekli esiri olacağımız bu davranışlar kişisel gelişimimize engel oluyor, ruhumuz büyüyüp olgunlaşamıyor, bir türlü istediğimiz bilince erişemiyoruz.
Geçmişimiz, tıpkı bugünümüz ve geleceğimiz gibi bir neden için vardır.
Geçmişimiz realitemizdir, dolayısıyla geçmişimizden bugüne ve geleceğe geçişin kolay olmamasına şaşırmamak lazım. Fakat ruhumuzun gelişimi ve özbenliğimize ulaşmamız doğal bir süreçtir ve doğal gelişimimiz sürmelidir. İstediğimiz kadar gözardı edelim veya anlamaya karşı direnelim eninde sonunda, çağlayan suları engelleyen bir set misali, beklenmedik bir olay, bir krizle bu direnç yıkılır.
İnsan ruhunun gelişimi eski ve negatif davranış biçimlerinden yeni ve pozitif davranış biçimlerine geçişiyle olur ve bu değisimin dinamiği astrolojide Plüton ile simgelenmiştir.
Psikolojik açıdan baktığımızda bu değişime direnmek, komplekslere, takıntılara, obsesyonlara, korkuya, kızgınlığa ve ileri saffalarda, özellikle bir şeyden zorla ayrılmak zorunda kalmışsak (örn-ilişki) , duygusal çöküşe neden olur. İnsanların hayatlarındaki olayları kontrol edemediklerinde kızgın veya potansiyel olarak saldırgan oldukları görülür. Kimilerimiz yaşadığı olayların başlarına tesadüf olarak gelmediğini hissedebiliyordur ama çok azımız ruhsal gelişimimiz için bu krizleri kendimize çektiğimizin farkındadır. Eğer bunları herkes anlasaydı bugün öc alan, kin güden, kızgın, küskün insan kalmazdı.
İnsanlar bilinçaltlarının en derin noktalarına çekildikçe kendi içlerinde cehenemi yaşar ve başkalarına da cehennem azabı çektirebilir. Bilinçaltının esiri olmuş veya ruhun gelişme potansiyeline direnen kişi neden bu krizi yaşadı, neden sevdiği kişi onu terketti anlayamaz. Başa gelen bu ani olayın ilk şokunu atlattıktan sonra kişide bir olgunlaşma, bir ruhsal gelişim atağı yaşanır. Kişi yeni farkındalığında yeniden doğar. Örneğin, ilişkilere yaklaşımı tamamen değişebilir. Bir çeşit cehenneme iniş ve ölümü tadıştan sonra cennet bulunur. Hepimiz bu cennet, cehenemi belli aralıklarla ve belli yoğunlukta yaşarız, hiç kimse ben bilinçaltım tarafından yönlendirilmiyorum diyemez. Plüton işte bu ölümün ve yeniden doğuşun simgesidir.
Plüton’un simgelediği diğer negatif psikoloji ise suçluluk duygusu, günah, ayıp hissidir. Bu duyguları hissetmek için bir standart “doğru”nun olması gerekir. Bu standarttan herhangi bir kayma bizde suçluluk hissi verir. Ancak bu standart “doğru” relatifdir ve birçok kaynağa dayandırılabilir. Bize bu standardı koyan din, aile, öğretmenler, arkadaşlar, toplum, sevgili kısaca izin verdiğimiz herkes ve herşey olabilir.
Suçluluk hissinin diğer bir kaynağı ise yine Plüton’un temsil ettiği manipulasyondur. İstediğimiz takdirde insanları ve olayları isteğimiz doğrultusunda manipule edebiliriz. Bir ilişkiyi ihtiyacımız kadar sürdürebilir ve yeni ihtiyacımız için bir başka ilişkiye gireriz. Bilinçaltımızda olan bu nedenin farkında varmasak ta içimizdeki suçluluk hissinin bir diğer kaynağı budur. Bu sayede kurulan ilişkiler aslında içimizdeki büyüme gelişme dürtüsü ile kurulur. Kendi kaynaklarımızla, diğerinin kaynaklarını birleştiririz, kişisel limitler ilişki sayesinde ortadan kalkar, ancak artan farkındalığımızla bu ilişkiyi kullandığımızın ya da arkasındaki motivasyonlarımızın da giderek farkına varırız .
Bu dinamik bir çok artçıl psikolojik etki yaratır. Plüton’un en önemli karakterinden biri de kuşkudur. Diğerlerini yeterince kullanan, manipule eden kişi şimdi ötekilerin motivasyonunu tahmin etmektedir. En negatif örneklerde, kuşkunun dünyadaki herşeye ve herkese güveni yıktığı görülür. Eğer bilinçaltında kuşku titreşimlerini yansıtıyorsak, aynı titreşimleri kendimize çekeriz, diğerleri de bize güvenmez ve yanlış anlaşılmaya ortam yaratırız. Bu dinamik sık rastladığımız “kimse beni anlamıyor” serzenişini getirir. Bütün bunlar başımıza kendimizi anlamamız için gelmektedir, diğer bir değişle onları biz kendimize çekmekteyiz, bu kişisel gelişimimizin doğal sürecidir.
Bir diğer Plüton sembolü ise kültürel tabulardır. Her kültürün tabuları vardır, bunlar kısaca inançlar, sosyal değerler, normlar, gelenek ve göreneklerdir. Doğum haritasında kuvvetli Plüton, 8. ev ve Akrep burcu etkisi altında olanlar ise bu tabulara karşı hassastır çünkü bu tabu kendi içlerinde yaşadıkları limitleri ifade etmektedir. Örneğin doğru şeyleri yaparak, iyi bir yaşam sürmek isteyen kişinin bilinçaltında bir tabuya karşı gelme isteği varsa bununla ortaya çıkan suçluluk hissi ve vicdan azabı gelişiminin başlangıcı olacaktır.
Astrolojide Plüton ile genelde özdeşleştirilen kızgınlık, agresyon, korku, takıntı, suçluluk, kıskançlık, savunmacılık, sahiplenicilik, obsesyon, manipulasyon, kuşku ve kin ruhun doğal gelişim sürecinine ait hislerdir. Plüton’un pozitif özellikleri olan yeniden doğuş, pozitif azim, motivasyon, savunmacı olmama, gerektiğinde değisime açık olma gibi özellikler de aynı sürecin bir sonucudur. Bu gelişim süreci sadece bir teori değil, insanların yüzyıllardır gözlemledikleri davranış biçimleridir.
Pelin Hattatoğlu
Kaynak:
Jeff Green, Pluto, The Evalutionary Journey of The Soul, Volume 1, Llewellyn Publications, 2003.

Yeni dünya düzeni: Pluton Oğlak'ta

2009-01-13T20:04:00.002+02:00

Pluton, Yay'da 21 yıl kaldıktan sonra bir 21 yıl için Oğlak burcuna geçiyor. 2008 gökyüzü hareketleri açısından yoğun. Dünyanın kaderinde önemli bir dönüm noktasına giriyoruz. Yıllar sürecek bir dönüşüm başlıyor ve bireyler olarak bu dönüşümden payımızı alacağız

Astrolojik hareketlerin en önemlilerinden biri, ağır gezegenlerin burç değiştirmeleridir. Bu değişimler yeryüzündeki deneyim süreçlerinin etaplarını gösterir. 25 Ocak 2008'de Pluton Yay'dan çıkıp Oğlak burcuna girecek. Bu arada Pluton astronomlar tarafından gezegen statüsünden cüce gezegenliğe düşürüldü, ancak astrologlar Pluton'un hareketleri ile yeryüzündeki olaylar arasındaki zamandaşlığın hiç şaşmaması nedeniyle çalışmalarında onu kullanmaya devam ediyorlar. Pluton Güneş'in çevresindeki turunu 248 yılda tamamlar, dolayısıyla bir burçta ortalama 21 yıl kalır. Yörüngesinin eliptik olması nedeniyle bu 12 ile 32 yıl arasında değişir. Son olarak din ve inancın burcu olan Yay'a 1995 yılında girmişti. 12 yıl içinde din teması iliklerimize kadar işledi. Şimdi Oğlak'ta 2024 yılına kadar kalacak. Oğlak öncü bir burçtur, hareketi simgeler. Toprak elementindedir, yani maddesel dünyayla bağlantılıdır. Artık vaazlar, konuşmalar bitiyor, uygulamalar başlıyor. Yay'ın inançları, felsefeleri ve kavramlarından maddesel dünyada somut olana geçiliyor. Satürn de toprak elementine ait olan Başak burcunda aynı somutluğa işaret ediyor. Bundan sonra olan her şey bizi somut olarak ve ciddi (Oğlak) biçimde etkileyecek. Pluton (Hades) mitolojide yeraltının efendisidir. Yeryüzüne çıktığında görünmez olabilir. Bu nedenle bir toplumda gizli kapaklı olanları, tabuları, yasakları, mafyayı ve yaşamın karanlık yönlerini simgeler. Pluton'un keşfi Hitler rejiminin yükselmeye başladığı yıllara denk gelir. Dolayısıyla işkenceyi, yıkıcılığı, organize suçu, çete psikolojisini, gizli polisi temsil eder. Öte yandan yaşamın ölüm ve yeniden doğum süreçleriyle ilintilidir. Arıtma tesislerini, arkeolojiyi, eskimiş bir şeyin yeniden hayata kazandırılmasını simgeler. Bu özelliği ile iyileştiricidir, ancak Pluton'un simgelediği tedavi can yakar. Kangren olmuş bir bacağın kesilmesi gibidir. Dolayısıyla Pluton'un eşlik ettiği dönemler sancılıdır ve mutlaka eski ile yüzleşmeyi ve biçimini dönüştürmeyi gerektirir. Pluton güç ve acizlik ile ilintilidir. Bu gücü kendinizi kontrol etmek, başkalarını kontrol etmek ya da koşulları kontrol etmek için kullanabilirsiniz. Neticede acizliği deneyimleyip sadece kendinizi kontrol edebileceğinizi, öteki şıklar için sizden daha büyük güçler olduğunu görürsünüz. Astrolog Mary Shea'nın özetlediği gibi, güç kendisini üç farklı süreç kanalıyla gösterir: Aynı kalmak (içsel ve dışsal güce direnmek), elemek (hayatın -yararlı olmayan- bir alanını bırakmak, ölüm), dönüşüm (form değiştirmek; zaten mevcut olan değişimi aktif olarak yaşamak). Her şeyi olduğu gibi tutmaya çalıştığınızda, bir gücün sizi değişmeye zorladığını ve sizin değişime direndiğinizi söyleyebiliriz. Bir güç savaşı çıkabilir. Elemeyi seçtiğinizde yaşamınızın bir yönü üzerinde kontrolü bıraktığınızı veya onunla teması kestiğinizi söyleyebiliriz. Değişimi seçtiğinizde dıştaki bir güce teslim olduğunuzu veya faal biçimde dönüşüm peşinde olduğunuzu söyleyebiliriz. Hangi koşullarda, bunlardan hangisini seçeceğinize karar vermek bilgelik gerektirir. Ancak kesin olan, Pluton zamanlarında yaşamınıza bu temaların gireceğidir. Oğlak burcu devletleri, politik yapıyı, sistemi, statüyü, büyük şirketleri ve yeryüzünü simgeler. Pluton'un Oğlak'a girişi bu konularda dönüşümlere işaret ediyor. Muhafazakârlar (Oğlak) önce bu değişiklikten korkup, baskıyı artırabilirler. Bir süre sıkı kurallarla kısıtlanmak (Oğlak) ve karamsarlık söz konusu olabilir. Ancak Pluton Oğlak'ta hareketinin temel prensibi Pluton Yay'dan geçerken kavrananların ve söylenenlerin şimdi hayata tatbik edilmesidir. Yay sınırsız büyümeyi simgelerken, Oğlak sınırlandırmayı, yapılandırmayı simgeler. Yay'ın idealleri Oğlak'ta somutlaştırılır. Tarihte Pluton'un Oğlak'ta olduğu dönemler yeni bir dünya düzeninin kurulduğu dönemlerdir. Bundan önce Pluton 1762-1778, 1516-1533 yıllarında Oğlak'tadır. Dünyada 1516-1533 yılları arasında Aztek ve İnka İmparatorlukları yıkıldı, İspanyol sömürgeciliği yayıldı, yeni dünyaya Katoliklik girdi. 1517'de Protestanlığın kurucusu (1529) Martin Luther 95 maddelik tezini yayınlamıştı. 1775 yılında ABD'nin kurulmasıyla sonuçlanan Amerikan Bağımsızlık Savaşı başladı. Kanuni Sultan Süleyman döneminde (1520-1566) Osmanlı altın çağını yaşamıştı. Bu esnada Batı'da dini reformlar yapılıyor, Rönesans yaşanıyordu. Bundan 248 yıl sonra Osmanlı'yı Ruslarla savaşırken ve yenilirken görüyoruz. 1768-1777 Rus savaşı sonunda Osmanlı önemli topraklar kaybetmişti. Şimdi yine yeni bir dünya düzeninin kurulacağı 16 yıllık bir döneme giriyoruz. Ancak bu defa bizzat dünya da işin içinde. 2007 yılını "Grönland'da korkutan erime!" başlıkları ile bitirdik. Yerküreyi tehdit eden küresel ısınma Kuzey Kutbu'nda buzulların erime sürecini hızlandırdı. Bilim insanları dört yılda buzulların yarısı eriyen Kuzey Denizi'nde 2012 sonunda hiç buz kalmayabileceği uyarısını yaptı. Sadece maddi kazançlarını düşünen ve dünyaya zarar veren büyük şirketler (Oğlak) ve onların uzantısı politikacılar (Oğlak) kötüye kullandıkları güçlerini (Pluton) yitirmemek için çözüm yollarını tıkıyorlar. Zaten yaşanmakta olan doğal felaketler Pluton'un Oğlak'a (yeryüzü) girişi ile iyice artacaklar. Artık Pluton'un üç değişik süreci belki de şöyle deneyimlenecek: Küresel ısınma dünya vatandaşlarını değişime zorlayacak, bir süre bu konuda kontrol bırakılacak (yokmuş gibi yapılacak), sonra faal biçimde bu dönüşümde yer alınacak. Dünyaya sahip çıkılıp mevcut düzenlere başkaldırılacak. Bunun için Uranüs (isyan) enerjisi gerekecek. Gereken enerji 2008'in ikinci yarısında gökyüzünde belirecek ve muhafazakârlara karşı devrimciler sahnede yerlerini alacaklar. 'İnsanı kurtaran bir adım atmaktır. Sonra bir adım daha. Her zaman aynı adımdır, ama mutlaka atmanız gerekir.' Antoine de Saint-Exupery Mutlu yıllar... BARIŞ İLHAN: Astrolog

Yılan Uykusu

2008-11-29T21:55:00.000+02:00

İşte karşı karşıyasın. İşte o da senin gibi; elli ayaklı, kaşlı gözlü, sıhhatli hasta, sarışın esmer, kafası var, saçları var, kirpikleri var, yalan söyleyen ağzı var. Yüzünde küçük küçük kavga, taş, düşme izleri. Yaramaz bir çocukluğun her şeysi, ufak ufak her şeysi. İşte elleri, parmakları, işte ayakları. Kim bu? İnsanoğlu! Senin gibi tıpkı tıpkısına apaynı.İşte gözlerinde yaş, işte gülüyor. İşte ekmeği ısırıyor. Bak patates salatasını attı ağzına. İşte çatalında uskumru. İşte şarap bardağı dudağında. İnsanoğlu, tıpkı senin gibi apayrı. Üstelik seviyorsun da onu. Dudağının kıvrımını seviyorsun. Saçının karasını seviyorsun. Kaşının bükülüşünü, alnının genç kırışığını.İşte senin gibi apayrı. Canına sokacağın geliyor. İşte gazete okuyor. İşte cıgara paketine imzalar atıyor. İşte portakal yiyor. İşte türkü söylüyor. Bilmediğin dilden bir türkü söylüyor. Arada bildiğin, kanında dolaşan şu Türkçe dilinden "karabuberim buberim buberim!" diyor. Sonra "Asepiya piluti Keton İbrahim!" İşte karşı karşıyasın. Haydi bakalım bil onu. Anla bakalım. Kendini anlat bakalım. İşte sıkılıyor. Geniş geniş nefes alıyor. İşte cıgara paketine sevdiğin parmaklar uzandı. İşte sevdiğin dudağın kıvrıntısından duman çıkıyor. Haydi bakalım. Bil onu bakalım. Kimdir? Senin hakkında ne düşünür? Şu saatte nerede olmayı ister? Senin sevgin umurunda mı?Haydi bil bakalım. "Karabiberim, karabiberim, biberim nasıl edelim, nasıl edelim, candarmalar geliyor, cızlam edelim."İşte karşı karşıyasın. Haydi bakalım. Söyle söyleyeceğim. De diyeceğini. Dinler de. Tatlı tatlı dinler de. Sevgiden söz aç. Ne çıkar; o seni anlarsa değil, sen onu anlarsan bir şeyler olacak.İşte karşı karşıyasın. Birdenbire kalkar, dudaklarından öpebilirsin. Gözlerini kapar. Ne güzel gözlerini kapar. Belki de seni görmemek içindir. Sen de kaparsın gözlerini. Belki de onu görmemek içindir. Ne sen onu, ne o seni anlıyor. Belki anlamak ikinizin de işine gelmiyor. "Tam, tanı, kendini tanı". İşe başla bir kere bu yönden. Sonra onu da anlayacaksın.

http://www.toplumdusmani.net/modules/wfsection/article.php?articleid=1834

hastalıkları aklınızla yenin

2008-11-29T21:44:00.001+02:00

Mutsuz, aci icinde, uzuntulu, hasta, fakir, terkedilmis, umutsuz, yasamla baglariniz kopmus
ya da her an umut ve neseyle yasayan gayet keyifli, zengin saglikli, tum hedeflerinize ve
isteklerinize kavusmus halde misiniz?Yada biraz olumsuz, biraz olumlu alanlariniz mi var…Icinde bulundugunuz hayatin tablosu her ne ise dusunceleriniz, inanclariniz, korkulariniz,
agzinizdancikan sozler, bilerek yada bilmeyerek yapmis oldugunuz secimlerle olustu..Yaratmis oldugumuz bu hayatin sorumlulugunu almaniz gerekiyor.. Bunu siz yarattiniz..Hayatinizda iyi bir seyler oluyorsa 'ben basardim'deyip, kotu bir sey oluyorsa suclu birini
de aramayin..Hasta veya saglikli,zengin veya fakir,mutlu veya mutsuz su an nasil bir hayat yasiyorsaniz
once iyi olanlar icin sukredin, basarilarinizdan dolayi kendinizi takdir edin.. Olumsuz olan
durumlar icinde sIkayet etmekten, soylenip durmaktan vazgecip dusuncelerinizi ve
secimlerinizi degistirin..Sadece farkinda olun.. Yasam size ne soyluyor? Bunu fark edin… Dinleyin..Hayatinizdaki sorunlari gorebilmeniz ve cozebilmeniz icin once yasam size sinyaller vermeye
baslar.. Siz anlayin ve duzeltin diye daha sonra sIkistirmaya baslar.. Yine anlamazsiniz..Sadece basima bu geldi , bunu da yasadim, ahh ahh vahh vahh der durursunuz, bir de cevrenize
anlatirsiniz, destek almak icin… Kisaca soylenir durursunuz..Once ailenizde ve cevrenizdeki insanlarla problemler yasarsiniz, sinir olursunuz, ofke
duyarsiniz…evinizde isyerinizde arabanizda problemler cikar.. Bunlara da kizar soylenirsiniz.. 'Kimse
beni anlamiyor' dersiniz.Halbuki tek yapilmasi gereken sey su.. Farkinda olmak..'Insanlar bana ne soyluyor, hayat bana ne diyor?' diye farketmek.Korkularinizi iyilestirin, olumsuz dusunce ve inanclarinizi duzeltin.. Kizginliklari
affedin, kendinizi ozgurlestirin vs… Kendini cok sevin ve onaylayin..Hayat sadece sizden dengede olmanizi ve kendi yasaminiza sahip cikmanizi, mutlu olmanizi,
saglikli yasamaniz ve bu yasamdan keyif almanizi istiyor..
Iste yasamdan gelen sinyaller ve uyarilar;'Arabanizda frenler tutmuyorsa evren size nerde durmasini bilmiyorsun' diyor..Silecekleriniz calismiyorsa neyi gormek istemiyorsun? diyor.. 'Telefonunuz arizaliysa
iletisim kanallarinda sorun var, kime soylemek istiyorsun da soyleyemiyorsun?' diyor..'Arabanizda vuruklar, carpmalar varsa ofkelisin, kendini ve kizgin oldugun herkesi affet'
diyor..Evinizde su borulari devamli patliyorsa, musluklardan su siziyorsa yasamindaki kacaklari
gosteriyor.. (Para, saglik, huzur vs.) elektrikle ilgili sorun varsa karanliktasin, aydinlat
kendini diyor..Veee bedenimiz iste harika makinemiz.. Biz hayatimizdaki kullandigimiz araclar arizalaninca
insanlarla iliskilerimiz bozulunca, yasamin bize verdigi mesajlari hala anlamadikca…Yasam, son care olarak mukemmel bir makinemiz olan bedenimizle hayatimizdaki sorunlari
gostermeye calisiyor.. Ancak hastalaninca duruyoruz.. Bana ne oluyor boyle diyoruz..Neden hasta olunca farkina variyoruz? Cunku yasamla iliskimiz bir sekilde kesiliyor..Isimize gidemiyoruz veya agrilar icinde dolasiyoruz hayattan keyif alamiyoruz..'Evet yaa, bu isim beni cok strese sokuyordu, sonunda hasta etti beni' diyorsunuz..Yasamin size soylediklerini dinlemek icin illa hasta olmayi mi bekliyorsunuz..Kanser oldugunuz zaman mi en nefret ettiginiz kisiyi affedeceksiniz.. Oleceginizi bilirseniz
mi yapmak istediginiz seyler icin kendinize zaman ayiracaksiniz, kizmayi, soylenmeyi
birakacaksiniz..Hastaliklar sizin dusuncelerinizle yasaminizda yaratmis oldugunuz sIkintilarin sonuclari ve
bu dusunceler sahip oldugunuz yasam alanlarinizi guclu bir sekilde etkiliyor..Oncelikle sunu da belirtmek isterim, yasamimizdaki bu nedenleri gormemek icin kendimize
bahanelerde uydururuz..soguk bir seyler ictim bu yuzden bogazim agriyor.. Acili yedim bu
yuzden midem agriyor vs.. Daha once neden soguk ictiginizde veya aci yediginizde bu agrilar
yoktu..Kendinize durust olun ve yasamin size verdigi bu ipuclarini kullanin.. Sonucta sadece
kazancli cikarsiniz…Asagida hastaliklarin zihinsel nedenleri ile ilgili birkac ornek vermek istiyorum..Hastaliklari kalici bir bicimde ortadan kaldirabilmek icin bu hastaliga neden olan dusunce
kalibinizi iyilestirmeniz gerekir.. Asagida hastaliklarin nedeni,yerine koymaniz gereken
olumlu dusunce sekli yer alacak.. Eger bu hastaliklara sahipseniz lutfen bunu yapin..
Devamli onaylamalari tekrar edin.. Iyilesmenin ne kadar hizli oldugunu, olumlu dusunce
seklinizin de hayatinizdaki diger problemleri nasil hallettigini, ilac tedavinize de nasil
destek olacagini goreceksiniz.
Basiniz agriyorsa; Kendinizi hangi konuda yargiliyorsunuz sorusunun cevabini bulun.. Kendini
elestirme, degersiz gorme ile ilgilidir..Migren turu agrilar ise mukemmelliyetci olan ve bu yuzden kendilerine cok baski yapan
kisiler tarafindan yaratilir.. Migrende yogun olarak bastirilmis kizginlik vardir..Onaylamasi; Kendimi cok seviyor ve onayliyorum, kendimi affediyorum.. Emin ellerdeyim..Sinus agrilari; Burunun cok yakininda hissedilir. Hayatinizda size cok yakin olan birisinden
duydugunuz rahatsizligi gosterir, o kisi tarafindan ezildiginizi hissediyor olabilirsiniz..Onaylamasi; Hayatin butunuyle birim. Huzur, uyum ve dengenin her zaman icimi kapladigini ve
beni kusattigini ilan ediyorum. Hersey yolunda. Ben kendi gucume sahip cikiyorum.Boyun agrilari, tutulma; Dusuncelerimizde esnek olma, sorunun oteki yuzunu gorme, baska bir
kisinin bakis acisini anlamayi temsil eder. Inatciligi ve hep hakli cikma istegini birakmak
gerekir.Olumlamasi; Hayatla baris halindeyim, rahatim. Bir meselenin her yonunu esneklikle ve
kolaylikla goruyorum. Baska bakis acilarini da sevgiyle algiliyorum, guvendeyim.Bogaz; Kendimizi dogru bir sekilde ifade edemiyoruz, istedigim seyi soyleyemiyorum.. Dusunce
kalibini icerir. Kendimizi ifade etme korkumuzu, hakkimizi aramaktan cekinme korkumuzu, "ben
buyum" deme cesaretimizin olmayisini gosterir. Kizginlik bogaz agrilarinin nedeni. Eger
soguk alginligi da varsa zihinsel karisIklik yasiyoruzdur.. Larenjit konusamayacak kadar
ofkeli oldugumuzu gosterir.Yaraticiligimiz engellendiginde bogazla ilgili sorunlar olur. Hayatlarini baskalari icin
yasayan anne/ baba/cocuk/es/sevgili/patron vs. kendi istediklerini hic yapamayan bir cok
insan BADEMCIK ve TIROID sorunlari yasarlar.. Engellenmis yaratiligin sonucudur.Ayrica bogazdaki enerji merkezimiz bedende degisimin oldugu yerdir.. Degisime karsi
koydugumuzda, degismeye calistigimizda genellikle bogazimizda sorun yasariz.. Oksurdugunuzde
ya da biri oksurdugunde dikkat edin.. Ne konusuluyordu? Neye tepki gosteriyoruz? Direnc ve
inatcilik mi yoksa degisim sureci icindemisiniz?Oksurdugunuz an elinizle bogazinizi tutun "degismeye hazirim" "degisiyorum" diyin…Olumlama; Dusunduklerimi, isteklerimi, hissettiklerimi rahatlikla ve ozgurce ifade ediyorum.
Yaraticiyim, sevgiyle konusuyorum. Degismeye hazirim. Kendim olmakta ozgurum. Emin
ellerdeyim.Sirt; Destek sistemimizi temsil eder. Sirt ile ilgili sorunlar genellikle yeterince destek
gormedigimizin ifadesidir. Yalnizca bizi isimizin, ailemizin, esimizin destekledigini
dusunuruz. Bu yanlis bir inanis seklidir.. Gercegi ise, evren ve hayat bizi destekler.Onaylama; Hayatin her zaman beni destekledigini biliyorum ve kabul ediyorum..Ust sirt agrilari; Duygusal destekten yoksunluk.. Esim, ailem vs beni anlamiyor ve
desteklemiyor.Onaylama; Kendimi seviyor, begeniyor ve onayliyorum. Hayat beni seviyor ve destekliyor.Orta kisim; Sucluluk duygusuyla ilgili.. Gecmisimizde arkamizda kalan bir sey. Sirtinizdan
bicaklandiginizi mi dusunuyorsunuz,arkanizda ne biraktiginizi gormekten mi korkuyorsunuz ya
da arkada biraktiginiz bir seyimi gizliyorsunuz?Onaylama; Gecmisi geride birakiyorum. Gecmisin gelecegim uzerimde hicbir etkisi yok.
Yuregimde sevgiyle ilerlemek icin ozgurum..Alt bolum ise; Bitip tukendigini hissetme,ekonomik sorunlarla bir cikmaz icinde olma,
ekonomik endiselerin ifadesidir.. Parasizlik ya da parasal korkular bu bolumle ilgilidir..Onaylama; Yasam surecine guveniyorum.gereksindigim her sey daima saglanacaktir. Emin
ellerdeyim.Sinir Bozuklugu; Sinirler Iletisimi temsil eder.Ben merkezcilik (sadece kendini dusunme).
Iletisim kanallarini kapatmaOnaylama; Yuregimi aciyor ve sadece sevgi dolu iletisim bicimleri yaratiyorum. Guvenlik
icindeyim ve iyiyim. Rahatca ve keyifli iletisim kuruyorum.Akcigerler; Hayati icine alma kapasitesini temsil eder. Akciger rahatsizliklari, zaturre
nedeni; depresyon, keder, hayati icine almaktan korkma, kendinde hayati dolu dolu yasama
hakkini gormeme.. Hayati reddedis..Olumlama; Hayati kusursuz bir dengeyle icime aliyorum. Hayatin butunlugunu icime alma
kapasitesine sahibim. Hayati sevgiyle ve dopdolu yasiyorum.Kalp; Sevgi ve guvenlik merkezini temsil eder. Kendimizi sevgi ve sevincten yoksun birakma..
Coktan beri suren duygusal sorunlar. Kendini yalniz ve panikte hissetme. Ben yeterince iyi
degilim, yeterli degilim, asla basaramayacagim inanci ile yasayanlar kalp hastasi olurlar.Onaylama; Kalbim sevgi ritminde vuruyor. Nese ve sevinci kalp merkezime geri getiriyorum.
Herkese sevgi gosteriyorum. Sevinc icinde yasiyorum. Sevincin, zihnimden, bedenimden ve
deneyimlerinden akmasina sevgiyle izin veriyorum. Tum hayatla birim ve evren beni butunuyle
destekliyor. Her sey yolunda.Yuksek Tansiyon; Coktan beri suren, cozulmemis duygusal sorun.Onaylama; Gecmisi sevgiyle geride birakiyorum. Huzur icindeyim.Dusuk Tansiyon; Cocukken yeterince sevgi gormemis olma. Ne anlami varki? Nasil olsa ise
yaramayacak yaklasimi icinde yasama.Onaylama; Artik daima sevincli olan SIMDI de yasamayi seciyorum. Hayatim bir sevinc
kaynagidir.Mide; Besinleri tasir. Tum yeni dusunce ve deneyimlerimizi sindirir.. Bu hayatta
hazmedemediginiz, kabul etmediginiz nedir? Yeniliklere kolaylikla adapte olamiyoruzdur.Mide bulantisi; Bir fikri ya da deneyimi redetme..Eksimesi; Korku, korku.. Sikistirici korku..Gastrit; Buyuk korku, dehset.. Yeniden korkma, yeniyi ozumseyememe..Ulser; Yeterince iyi olmadigina inanma. Kendini sevmeyi redetme. Birilerini hosnut etmeye
calisma.Olumlama; Hayati rahatca sindiriyor ve ozumsuyorum. Guvendeyim, yasam surecinin bana
yalnizca iyi seyler getirecegine inaniyorum. Hayat benimle anlasma ve uyum icinde. Her gun,
her an yeniyi ozumsuyorum. Kendimle baris icindeyim. Kendimi seviyor begeniyor ve
onayliyorum.Bacaklar; Ileriye dogru atilan adimlar.adim atmaktan korkma, bir seyleri yapmak
istemedigimiz zaman bacaklarimizda sorunlar cikar. Gelecekten korkma.Olumlama; Hayat benim icin var. Gelecegimde her seyin iyi oldugunu bilerek guven ve neseyle
ilerliyorum.Dizler; Boyun gibi esneklikle ilgilidir.taviz verme,gurur,ego ve inatciligi ifade eder.Ileri dogru adim atarken taviz vermekten korkar, katilasiriz. Bu eklem yerlerini
sertlestirir. Ilerlemek isteriz ama degismek istemeyiz. Bu yuzden dizin iyilesmesi uzun sure
ego devrededir. Huzurlu olmak icin esnek olmali takilip kalmamaliyiz..Olumlama; Ben esnek ve akiciyim.. Sefkat ve merhamet, bagislama ve anlayis icindeyim.
Kolaylikla egiliyor ve akiyorum.Kazalar; Kizginlik ifadesidir. Birikmis ofke, otoriteye karsi cikma arzusu. O kadar kizginiz
ki birisine vurmak isteriz ama birisi bize vurur(carpar). Siddete inanma..Onaylama; Bu durumu yaratan dusunce kalibimi terk ediyorum.Baris halindeyim,ben degerliyim.Kanser; Derin bir bicimde incinme, yaralanma. Uzun zamandir suren kizginlik. Insani yavas
yavas yiyip bitiren derin bir sir ya da uzuntu. Nefretleri tasima.Olumlama; Tum gecmisi sevgiyle bagisliyor ve serbest birakiyorum. Dunyami sevincle
doldurmayi seciyorum. Kendimi seviyor ve onayliyorum.
Bu hastaliklar sadece birkac calisma ornegi, yurtdisinda hastanelerde tibbi tedavi ile
birlikte butunsel tedavi altinda kullanilan ve hastalara tavsiye edilen calismalardir..Yasaminizin farkina varin, hayattan keyif alin.. Icinizdeki coskuyu ve huzuru yakaladiginiz
an tum yasaminiza bunu yayin.. Evren bir suru ipucu vererek sizi destekliyor. Yoldan
ciktiginiz alanlari size anlatmaya calisiyor.. Bazen yasaminizdaki esyalarla, bazen
insanlardan gelen mesajlarla, belki reklam panolarindaki sozler veya radyodaki bir sarkiyla
hep dikkatinizi cekiyor.. Yasaminizdaki sorunlari gormek icin hasta olmayi beklemeyin..
Kendi yasaminizin merkezinde, dengede, kendi icinizdeki o muhtesem gucun farkina varip,
sahip cikarak, yasaminizdaki hedefleri gerceklestirin..Kendinizi cok ama cok sevin.. Kendini cok seven ve onaylayan hicbir insan hasta olmaz..Kendini seven ve kendine deger veren insan hep sevgi dolu insanlarla guvende ve mutlu
yasar..Simdi yasaminizdaki sorunlari cozmek icin hasta olmayi beklemeyin..

http://www.webdejitans.com/forum/hastaliklari_aklinizla_yenin-t5568.0.html

gölgede yasamak

2008-10-20T21:57:00.002+03:00

Sevdiğimiz, gurur duyduğumuz yönlerimizi ortaya çıkarmak, bunların yaşamımızda daha çok ifade edilmesini sağlamak ve bu sayede daha bütün bir yaşama ulaşmak, danışanlarımla yaptığım çalışmaların çok büyük bir bölümünü oluşturuyor. Beraber çalıştığım bir çok insan, onlardan yapmalarını rica ettiğim “İyi Yönlerimi Ortaya Çıkarıyorum” çalışmasını tamamladıklarında, gerçekten şaşırmış olarak gelirler haftalık görüşmemize.
Uzun zamandır beraber çalıştığımız bir danışanım, bu çalışma sonucundaki duygularını ifade ederken “ilk defa bahaneler bulmadan, usa vurmadan gerçekten beni mutlu eden özelliklerimle, beni gururlandıran başarılarımla ve şimdiye kadar yapmış olduğum katkıyla karşılaşmak gerçekten beni sarstı” demişti, “özellikle de bunca yıl, sahip olduklarımı hep yetersiz görüp, harekete geçmek için kendimi daha hazır hissetmeyi beklediğimi düşündükçe!”
Gerçekten de çoğumuz, nelere sahip olduğumuzun, neler başardığımızın farkına varmadan yaşıyoruz günümüzü. İçinde yaşadığımız mucizenin farkında olmadan mucizeleri reddediyoruz, veya başka mucizeler bekliyoruz. Einstein’ın dediği gibi “Ya hiçbir mucize yokmuş gibi yaşarsınız, ya da her şey mucizeymiş gibi”.
Ama ben bu yazımda mucizelerden ve o övündüğümüz, gurur duyduğumuz başarılarımızdan, iyi yönlerimizden, insanlara ve topluma katkılarınızdan bahsetmek istemiyorum. Sizi bu yazımda pek bakmak istemediğiniz, yok saydığınız, ama hep varlığını hissettiğiniz, bazen uykunuzu kaçıran bir parçamla tanıştırmak istiyorum: Gölgenizle...
İlk önce G.C. Jung tarafından ortaya atılan ve son dönemdeki kişisel gelişim hareketiyle ünlenen, o meşhur gölgemizden bahsediyorum. Hani biz nereye gidersek bizle gelen, arkamızda tın tın eden gölgemizle. Küçükken gölgenize basmaya, onu yakalamaya çalıştınız mı hiç? Ben çalıştım, hiç başarılı olamadım! Ben ne kadar hızlı koşarsam koşayım o hep bir adım önümdeydi. Yalnız hiç uzaklaşmıyordu benden, ben durunca o da duruyordu, benimle dinleniyordu, ve ışık ne kadar parlaksa o da o kadar koyu oluyordu... Burada bahsettiğimiz ise bakmak istemediğimiz, farkında olmadığımız yönlerimiz, yaralarımız, karşılanmamış ihtiyaçlarımız...
Kendi gölgesinden korkanlar...
Carolyn Myss, Sacred Contracts: Awakening Your Divine Potential adlı best seller kitabında gölgeden bahsederken şöyle diyor: “Gölge kelimesinin kendisi bile doğamızın arka yüzünde belli belirsiz gözüken karanlık, gizli, muhtemelen kötü niyetli ve kendimize olduğu kadar başkalarına da zarar vermeye hazır bir surat akla getiriyor.” Belki de bu yüzden hepimiz bu gölgemizden bu kadar korkuyoruz. Belki de bu nedenle danışanlarım kendilerini davranışları arkasındaki düşünce ve inançları araştırmaları için kendilerini cesaretlendirdiğimde ve “merdiveni aşağı tırmanmak” dediğim çalışmayı yaptığımda, büyük bir tepkiyle “bilmiyorum” diyorlar, “bilmiyorum neden böyle davrandığımı!”
Ancak gölge ile ilgili daha doğru tanım belki de “onun bilinçli zihnimiz tarafından en az tanınan tarafımız olduğu.” Jung’un yakın çalışma arkadaşı ve sırdaşı Marie-Loise von Franz’ın sözleriyle “gölde, her zaman bir rakip değil. Aslında [o] tam olarak insanın bir şekilde anlaşmak zorunda olduğu herhangi bir başka insan gibi: Bazen teslim olarak, bazen direnerek, bazen sevgi vererek – durum ne gerektiriyorsa. Gölge sadece görmezden gelindiğinde veya yanlış anlaşıldığında düşmanca davranır.”
Ve maalesef çoğumuzun da yaptığı bu! Gölgede kalan yanlarımız yokmuş gibi davranıyoruz. Yaşamımızı çocukluğumuzdan, bir önceki ilişkilerimizden kalma yaraları iyileştirmeye, artık geçmişin tozlu sayfaları altında kalmış ihtiyaçları karşılamaya çalışarak yaşıyoruz, farkına varmadan. Daha, yaşamının şu anında yaşadığı zorluklar için anne – babasını suçlamayan bir insanla karşılaşmadım, kendim dahil olmak üzere. Yaşamımızı gölgemizden elini uzatan bu ihtiyaçlar, incinmişlikler, korkular, istekler, tutkular yönetiyorlar. Ama biz o kadar korkuyoruz ki ne göreceğimizden, “neden böyle davranıyorum, bilmiyorum” diyoruz. Veya diyoruz ki, “babam bana küçükken hiç ilgi göstermedi, ondan böyle davranıyorum” veya “annem benim her şeyime karışırdı, şimdi daha farklı davranmamı nasıl beklersiniz?”
Farkında mısınız, her ilişkinizin olumsuz sonuçlanması için akla gelebilecek veya gelemeyecek her şeyi kendi şaşkın bakışlarınız altında yaptığınızda, kendiniz için en doğrusunu bildiğiniz halde yine gidip aynı davranış kalıplarına takılıp kaldığınızda, kendi kendinizi yine sabote ettiğinizde, yine kurbanı oynadığınızda, fiziksel ve duygusal kazanç için bütünlüğünüzden feragat ettiğinizde, gölgeniz size zarar vermek istemiyor aslında! Bir yazar “Her türlü yargı, korku, öfke, kıskançlık, ve duygusal tepki, karşılanmamış ihtiyaçların trajik bir dışa vurumudur” diyor. Kendinizin yardım çağrısını duyuyor musunuz?
İhtiyacımız olan bir el feneri...
Peki bu gölgeyi besleyen, bir çokları için büyüten ne? Carolyn Myss’e göre gölgemiz, güçle ilişkimizdeki paradoksla besleniyor. İnsan güçsüz düşmekten olduğu kadar güçlü olmaktan da korkuyor. Gölgemiz ise bizim araştırılmamış, keşfedilmemiş gücümüz olarak görülebilir. Gölgemiz, kendini bizim ifade ettiğimiz isteklerimizi ve kendi imajımızı sabote eden davranışlar olarak ortaya koyuyor. Biz çoğu zaman bazı şeyleri neden yaptığımızı, neden açıklanamayan korkularla uğraşmak zorunda olduğumuzu bilmiyoruz. Bir şekilde hissederken başka bir şekilde davranmak, yani zihin ve kalbi ayrı iki kamp olarak yaşamak, içimizde acı veren bir çelişki yaratıyor.
Kutsal kitaplarda “Bir krallık, kendi içinde bölünmüşse, ayakta duramaz” deniyor. Aynı şekilde doğamız parçalanmışsa, korku tarafında yönetilmeye açık haldedir. Peki neden bunun farkına varmıyoruz? Korkuyla hareket ettiğimizi bilsek bile, bazen bu konuda kendi isteğimizle cahilce davranmayı tercih ediyoruz. Eğer ben neden olumsuz biçimde davrandığımı bilmiyorsam, davranışımı mazur görmek veya başkasını suçlamak daha kolaydır. Ancak ben başka bir varlığa zarar verdiğimin duygusal ve zihinsel olarak farkındaysam, sadece kendimi sorumlu tutmak zorunda kalmam, aynı zamanda bilinçli olarak negatif olmayı seçtiğimi itiraf etmek zorunda kalırım. Artık zihin ve kalbin bölünmüşlüğünün yarattığı sis bulutu arkasına saklanamam.
Neden yaşamınızla ne yapacağınızı, gerçekten ne istediğinizi bilmediğinizi, neden amaçsız hissettiğinizi biliyor musunuz? Kalbinizle zihniniz arasında bir iletişim bağı kurana kadar, kendinize söylediğiniz yalanları fark edene kadar, mutsuzluklarınız yüzünden başkalarını suçlamayı bırakana kadar, gerçekten ne hissettiğinizi itiraf edene kadar, boğazınızla uçkurunuz arasında kim bilir hangi tarihte kısılıp kalmış duyguları hissetmeye cesaret edene kadar, kendinizden bahsederken “bilmiyorum” kelimesini dağarcığınızdan çıkarana kadar, gölgenize bir el feneriyle girene kadar yaşamınızla ne yapacağınız konusunda kafanız karışık olacak.
Nerede olduğunu bildiğiniz şey kayıp değildir...
Bilmiyorsunuz, çünkü eğer bildiğinizi kabul ederseniz, içten içe biliyorsunuz ki, bu bilgi üzerine eyleme geçene kadar, daha bütün bir insan olana kadar, doğru bildiğinizi yapana kadar, kendinizin en yüksek ifadesi olmak üzere yola çıkana kadar içinizde o ruhsal, ilahi acıyı çekeceksiniz.
Ancak bir eyleme geçtiğinizde, bütün evren de sizinle beraber harekete geçecek artık. Gölgenizdeki o büyük, korkutucu güçle tanışacak, onunla arkadaş olacak, onu kullanacaksınız. “Her türlü davranışımın sorumlusu benim” cümlesindeki büyük gücü, her şeyi yaratabilecek o kudreti seziyor musunuz? Suçlayacak hiç kimse olmadığının bilinciyle, her şeyin kendi seçimimiz olduğunun bilinciyle, ve gölgemizle beraber sonunda bütün olduğumuzu, o tamlık hissini tadarak yaşamak... Sanırım aydınlanmak dedikleri bu olsa gerek!

http://www.marefidelis.com

duvarın arkası

2008-10-20T19:45:00.001+03:00

Bazen sembolik, sade bir hikaye yapar aklımıza; Ağdalı ve uzun cümlelerin yapamadıklarını...

Bir grup insan, duvarın önünde durmuş, hararetli bir şekilde tartışıyordu. Bu; o güne has birşey değildi. Onlar senelerdir o duvarın önünde zaman zaman buluşup, ardında ne olduğuyla ilgili tartışmalara giriyordu. Bu esnada kimi kavga ediyor, kimi sadece dinliyor, kimi olanlara gülüyor, kimi hiç umursamayıp bir kenara uzanıyor, kimi de bu işten nasıl bir kazanç elde edebileceğini düşünüyordu. Küçük bir çocuk ise, ilk defa şahit olduğu bu manzaraya dikkat kesilmiş, bakıyordu…
Duvarın arkasında ne olduğu hakkında tüm tartışmaları dikkatle dinleyen ve bu konuda yazılan kitapları takip eden bir kesim ise, okuduklarını birleştirerek daha net bir görüntü çıkarmaya çalışıyordu kendilerince. Bunlar, duvarın önünde kitaplarını satıyorlar, konuşmalar yapıyorlar ve insanlara -okuduklarından öğrendikleri kadarıyla- duvarın arkasını anlatıyorlardı. Başka bir grup ise; karmaşık, uzun ve ağdalı cümleleri olabildiğince günlük dilden uzak terimlerle bezeyerek, anlaşılmamak üzere konuşmayı, bu şekilde saygı göreceklerine inandıkları için sürdürüyorlardı. Bazıları ise bu yöntemi, bilmediklerini saklamak için kullanıyordu. “Tartışmalarda otorite kabul edilmenin kıstası bu demek ki” diye düşündü küçük, saf çocuk, “Ne dediğini kimse anlamamalı…”…
Dikkatlice gözlemlediğinde, hemen her grubun birbirinden farklı varsayımları savunduklarını görebiliyordu. Yani bu gruplardan birinin söylediklerinin doğru olması, diğerlerinin söylediklerini yanlış kılacaktı. Duvarın arkasını görmeden söylenen onca söz, yapılan onca tartışma, ne derece doğru olabilirdi? İnsanların, doğalarındaki farklı eğilimler nedeniyle farklı yemekleri beğenmeleri ve seçimlerini diğerlerine beğendirmeye çalışmaları ne derece mantıklıysa; kendilerine yakın gördükleri fikri mutlak doğru kabul ederek diğerlerine karşı savunmaları da o derece mantıklıydı…
O sırada, elindeki kazmayla grubun yanından geçen, rahat kıyafetler giyinmiş bir adam çarptı çocuğun gözüne. Hareketlerinde hiç yapmacıklık göremedi. Kendini diğerlerine ispat etme çabası sezemedi. Tek sezdiği halindeki eminlik ve rahatlıktı. Onu; gittiği yol boyunca, kalabalıktan uzak bir noktada duruncaya kadar izledi. Adam bir süre duvarın önünde durduktan sonra çocuğa dönerek “Onca yolu duvara bakmak için mi geldin evladım?..” dedi gülümseyerek. Çocuk, bir anda yakalanmanın verdiği şaşkınlıkla, ağır ağır adamın yanına yürüdü ve “Kazma?” diye sordu şaşkınlıkla. O sırada adam cebinden onun daha evvel hiç görmediği bir meyva çıkarmıştı. “Önce” dedi hafif bir gülümsemeyle, “seninle bu meyvanın tadı hakkında tartışacağız…”. Çocuk, “Tatmadan bilemem ki” dedi hafif bir sesle. “Olsun; koklarsın, tahmin etmeye çalışırsın, hatta sana tarihte bu meyvayla ilgili edinilmiş tüm bilgileri veririm…” diye cevapladı. “Yine de, tatmadıktan sonra, ne anlamı olacak sözlerimin?” diye sordu çocuk, söylediklerine olan inancını ses tonuyla birleştirerek. “Niye böyle düşünüyorsun? Pek ala bu bilgilerle kitaplar yazabilir, çevreni genişletebilir, insanları kendine hayran bırakabilirsin. Belki ilerde ünlü bir meyva uzmanı olursun, hem de sertifikalı… Ne dersin?” Cümlesinin sonunda derin bakışlarını kesen muzip bir gülümsemeyle göz kırptı adam. “Meyvayı tadamadıktan sonra neye yarar ki bu?” dediğinde çocuk; adam kulağına doğru eğilerek “Basit gibi görünen bu soruyu kendine dürüstçe sorabilen kaç kişi vardır sence dünyada?..” diye sordu hafifçe. Meyva geldiği yere geri gitmişti. “Madem tatmak istiyorsun, o zaman fikir yürütmeyi bırakıp, işimize bakalım. Kazmadan nereden bileceksin duvarın arkasını? Duvarın arkasında her ne varsa, onu görmeden söylenen söz ne anlam ifade edecek? Bilgi; şuuru nihayetine vardırmadıktan sonra, tüm bu öğrenilenler, tartışılanlar neye yarayacak? Bunu cevaplamak, sormak kadar cesaret ister evladım. Gördüğün heybetli karakterlerden kaçı, senin bu sorgulamanı yapmıştır acaba? Şimdi, vur kazmayı duvara… Görelim bakalım ardında ne varmış… Ha, dikkatli ol! Duvarı kazmak hassas iştir. Niceleri altında kalmıştır yanlış vuruşlar sonucu. Yanlış açıyla kazanlar bezmişlerdir bu yoldan. Tek vuruşta açanlar, olmuşlardır aklından. İyisi mi sen ‘orta yol’da git… Ben uğrarım arada…”
Çocuk, adama nereye gittiğini sordu. “Duvarın önündekilerle sohbet etmeye… Çok tatlı insanlardır, birgün seni de tanıştırırım. Onların arasında da eline zamanında kazma almış olanlar var. Herkes sevmez kazma işlerini. Onlar da kendi haliyle mutlu… Hepimiz alsak elimize kazmayı, yıksak tüm duvarı, o zaman karmaşadan başka ne kalır geriye? Duvar bir amaca hizmet ediyor ki var… Sen kaz bakalım…”

cagrı dörter
http://yorumsuzblog.wordpress.com/2007/12/03/duvarin-arkasi/#more-805

madonna - ısaac

2008-10-18T18:04:00.001+03:00

http://www.vidivodo.com/281765/madonna-isaac-confessions-tour

madonna - the power of goodby

2008-10-18T18:00:00.002+03:00

madonna - the power of goodby

http://www.youtube.com/watch?v=pB7FsWKcaOI&feature=related

yesil ekran

2008-10-18T17:53:00.002+03:00

DÜNYANIN KURTARILACAĞI SAATLERBugün başlayacak özel yayınlarda “Dünyanın kurtarılacağı saatler belli oldu! Esra Sert’in sunacağı çevreci yaşam klavuzu “Yeşil Rehber”, her gün saat 11.15’te ekrana gelecek. NTV Haber Merkezi’nin Türkiye’nin her yanından çevre sorunlarını derlediği haber program “Yeşil Haberci” her gün 15.15’te, “Yeşil Belgeseller Kuşağı” 20.30’da izlenebilecek. Tüm haber bültenlerinde özel dosyalar, organik yemek tariflerinden çevreci tatillere, arkeolojik kazılardan başarı öykülerine mini programlar, yeşile adanmış yapımlar yayınlanacak. Ayrıca bilgi bandında çevre ve ekosistemle ilgili faydalı bilgiler aktarılacak. Tüm DYG TV ve radyolarında da çevreyle ilgili ilgi çekici istatistikler, çarpıcı gerçekler ve çok kolay uygulanabilecek çevresel davranışlardan örnekleri anlatan kısa dosyalar ekrana gelecek. Denizlerimizin kirlilik oranı, barajlardaki son durum, havadaki oksijen oranı, en yüksek ve düşük sıcaklıklar gibi günlük yaşamımız ilgilendiren kısa bilgi notları da bilgi ekranında yer alacak.
Köy tavuğu hangisi?
ÜNLÜLER ÇEVREYİ KURTARACAKNTV’nin başarılı anchormanlerinin yanı sıra, ünlü isimler de özel programlarla ekranda olacak. NTV’nin “Yeşil Ekran”ında her akşam dünyayı kurtarmanın yolları aranacak... Esra Sert, “Yeşil Rehber” ve “Yeşil Haberci”yi, Burçak Önder “Yeşil Ekonomi”, Oğuz Haksever, ekoloji konulu tartışma programı “Yarın İçin Şimdi”, Celal Pir her akşam “Yakın Plan”, Melisa Sözen “Dünyayı Kurtaran Kadın”, Gani Müjde “Denizde Hayat”, Heves Atasoy “Yakın Yerler”, Deniz Berdan “Yeşil Mutfak” programlarını sunacak. Celal Pir’in Pazartesi’den Perşembe’ye saat 22.00’da ekrana gelecek “Yakın Plan” programında günlük hayatta karşımıza çıkan sorunlar konunun uzmanları ve ilgilileri tarafından değerlendirilecek; programın her bölümün içerisinde “Özel çevre kuşağı” yer alacak. Bu kuşakta hayatımızın ayrılmaz birer parçası haline gelen ve önemsenmeyen kredi kartı, naylon poşetler gibi objelerin üretim aşamasından geri dönüşüm aşamasına kadar izlediği yol takip ediliyor. Ünlülere sorular sorulup, ekolojik ayak izleri ölçülüyor, karbon testi uygulanıyor.DÜNYAYI KURTARAN KADINMelisa Sözen ise her Cuma gecesi yayınlanacak “Dünyayı Kurtaran Kadın” programında “Esprili bir biçimde” dünyayı kurtarmak için bir adım atacak... Türkiye’de sağlığımıza ve çevreye dost bir yaşam sürmek mümkün mü? Teoride bildiklerimizi pratiğe nasıl geçirebiliriz? Sözen bu sorulara konukları ile birlikte birebir uygulamalarla cevap arayacak. GANİ MÜJDE ÇEVRE İÇİN YELKEN AÇIYORNTV yaz ekranının bir klasiği haline Gani Müjde ile “Denizde Hayat” bu sezon çevre için yelken açıyor... Cuma geceleri yayınlanacak programda Gani Müjde yine konuklarını teknesinde ağarlayacak; beraber yemek yapacak, koyları gezecek ve mekanları tanıtacak...ÇEVRE SORUNLARINI TARTIŞACAĞIZTarafsız tartışmaların yöneticisi Oğuz Haksever “Yarın İçin Şimdi” programında çevre sorunları için konunun muhataplarını stüdyoya çağıracak. Nükleer enerjiden orman yasasına gündemdeki büyük çevre sorunları her cuma gecesi canlı yayında tüm yönleriyle tartışılacak.ÇEVRE BELGESELLERİ KUŞAĞI NTV’nin “Yeşil Ekranı”nda her akşam 20.30’da “Çevre Belgeselleri Kuşağı”ı var. Belgeseller, çöp arıtmadan göç sorununa her konuda bilgi sahibi yapacak. BBC belgeseli “Yemekler ve Gerçekler”, “Küçük Gezegen İçin Büyük Fikirler” ve Nedim Hazar’ın hazırladığı göç belgeseli “Hareket Halinde Türkiye” “Yeşil Belgesel Kuşağı”nda ekrana gelecek. DERGİLERDEN ÖZEL ÇEVRE EKLERİNational Geographic, CNBC-e Business, Evo başta olmak üzere Doğuş Yayın Grubu dergilerinde çevre temalı ekler hazırlanacak.
Arılar neden kayboldu?
Renkli şeker çocuğumu hiperaktif yapar mı?
YEŞİL MÜZİSYENLER, ÇEVRECİ ŞARKILARBu programların ve haberlerin tamamı NTV Radyo’dan aynı anda yayınlanacak. NTV Radyo ayrıca “Türkiye’de Çevreciliğin Sesli Tarihi”ni anlatacak, küresel gerçekleri bir kez daha dillendirecek, “Halkın Sesi” çevreyi ele alacak. Radyo Eksen ve Billboard Radio ise “yeşil müzisyenler”in “çevreci şarkılar”ını yayınlayacak.
ÇEVREYE DUYARLI WEB SİTESİNTVMSNBC, projeyle ilgili tüm haberleri ve gelişmeleri yesil.ntvmsnbc.com adresinde okuyucusu ile paylaşacak, okuyucu görüşlerine yer verecek.

http://www.ntvmsnbc.com/news/450573.asp#storyContinues

doga ıcın:UYAN

2008-10-18T17:30:00.004+03:00

doga ve hayvanlar hakkında yazılan, cızılenlerın hep cok kısıtlı oldugunu, ınternet ortamında paylasılanların sadece bellı bır kıtleye hıtap ettıgını, dolayısı ıle kısıtlı ınsan sayısına ulasabıldıgını, ayrıca ınternete gıren ınsanların genel olarak zaten bellı bır egıtıme ve anlayıs düzeyına sahıp olduklarını, asıl ulasılması gerekenlerın ıse egıtım ve kültür düzeylerı düsük olan kıtleler oldugunu düsündüm hep.
toplumumuzun büyük bır bölümü kıtap ve gazete okumuyor, ınternete gırmıyor ama hemen herkes tv seyredıyor.
kıtlelere hıtap eden popüler ıkı sanatcımız doga ıcın bırlıkte bır calısma ortaya koydular. aslında klip ve sarkının sözlerı daha carpıcı olmalıydı. bıraz yumusak olmus. cünkü duyarsız toplumumuz belkı o zaman bıraz uyanırdı. ama bu da cok ıyı bır baslangıc. umarım daha fazla sanatcımız onlarin ızınden gıder ve toplumumuzda parmak basılması gereken seyler ve dünyamız ıcın bırseyler yaparlar...

tesekkürler tarkan ve gencebay

klip ıcın lütfen tıklayın:

http://www.facebook.com/video/video.php?v=31183094579&oid=22219442540

maslow teorisi - ıhtıyaclar hıyerarsısı

2008-10-18T17:19:00.001+03:00

Maslow teorisi veya İhtiyaçlar hiyerarşisi teorisi Amerikalı psikolog Abraham Maslow tarafından 1943 yılında yayınlanmış bir çalışmada ortaya atılmış ve sonrasında geliştirilmiş bir insan psikolojisi teorisidir.
Maslow teorisi, insanların belirli kategorilerdeki ihtiyaçlarını karşılamalarıyla, kendi içlerinde bir hiyerarşi oluşturan daha 'üst ihtiyaçlar'ı tatmin etme arayışına girdiklerini ve bireyin kişilik gelişiminin, o an için başat olan ihtiyaç kategorisinin niteliği tarafınan belirlendiğini sözkonusu etmektedir. Maslow'un kişilik kategorileri kendi aralarında bir dizilim oluştururlar ve her ihtiyaç kategorisine bir kişilik gelişme düzeyi karşılık gelir. Birey, bir kategorideki ihtiyaçları tam olarak gideremeden bir üst düzeydeki ihtiyaç kategorisine, dolayısıyla kişilik gelişme düzeyine geçemez.
Maslow, gereksinimleri şu şekilde kategorize etmektedir. 1. Fizyolojik gereksinimler 2. Güvenlik gereksinimi 3. Ait olma gereksinimi 4. Sevgi, sevecenlik gereksinimi 5. Saygınlık gereksinimi 6. Kendini gerçekleştirme gereksinimi
Maslow'a göre birey için o an başat olan gereksinimler hangi kategoriye ait gereksinimler ise, diğer deyişle günlük etkinlikleri ağırlıklı olarak hangi gereksinimleri doyurmaya yöneliyorsa, kişilik gelişmişlik düzeyi de onun istencinden ya da seçiminden bağımsız olarak bu gereksinim kategorisine karşılık gelen düzeyde bulunacaktır.
Belirli bir kategorideki gereksinimler tam olarak karşılanmadan kişi bir üst düzeydeki kategorinin gereksinimlerini algılamaz, böyle gereksinimleri yoktur. Örnek olarak günlük olarak karnını doyurabilen fakat güvenlik içinde bulunmayan, kendini sürekli olarak olası bir tehdit altında algılayan bir insanın, dünya görüşünü geliştirmek için kitap okumak gibi bir gereksinimi yoktur.
Belirli bir gereksinim kategorisindeki gereksinimlerin karşılanması durumunda kişi, bir üst kategorideki gereksinimleri karşılamaya yönelecektir. Bu durum kişilik gelişme düzeyini de bir üst düzeye sürükleyecektir.
Maslow psikoloji çalışmalarını 'zihin özürlü' veya 'sinir hastası' süjelerden ziyade, Albert Einstein, Jane Addams, Eleanor Roosevelt gibi örnek teşkil edebilecek insanlar üzerinde yoğunlaştırmıştır. "Özürlü, gelişmemiş, olgunlaşmamış, sağlıksız, kendi kişiliklerini tayin edememiş, insan ilişkileri çarpık, agresif, provokatör, kompleksli, tutarsız, kaypak süjelere dayalı araştırmaların, özürlü bir psikoloji ve felsefeye temel oluşturacağını" savunmuştur. (Motivation and Personality, 1987)

http://tr.wikipedia.org/wiki/Maslow_teorisi

kendime not

2008-10-16T15:44:00.000+03:00

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=28878

hayatla mücadeleden yasamaya geciş

2008-10-14T18:09:00.000+03:00

Washington’da yaşayan Elvan Demirkan, Beyaz Saray, Pentagon, IMF, USA Today gazetesi, Time dergisi gibi kurum ve kuruluşlarda stres yönetimi öğretiyor. American Üniversitesi’nde de ders veren Demirkan, ayrıca hastanelerde kronik ağrı çeken hastalara, acıyla başa çıkma konusunda yol gösteriyor. “Hayattayken Yaşamaya Geçiş” kitabının girişinde Demirkan, “Stresten kaçarak problemlerimiz yok olmaz, tam tersine uzun vadede daha da artar. Kaçmakla yok ettiğimiz, gelişmek, değişmek ve iyileşmekiçin yaratabileceğimiz güç ve potansiyeldir. Hepimizin özü huzur. Bunubilmekten bizi alıkoyan katmanları yavaş yavaş açıp, özümüze ulaşmamızgerekiyor” ifadesini kullanıyor. Demirkan’a göre, olumsuzluk ve memnuniyetsizlik hislerinden kurtulmak, kişinin kendi seçimi. Kimsenin hayatını değiştirmeyi vadetmediğini belirten Demirkan, kitabında bazı yoga hareketlerine de açıklamalı olarak yer veriyor. Kitapta yer alan bölüm başlıkları arasında, ‘Zihinsel ve Duygusal Stresi Vücudumuzda Taşıyoruz’, ‘Gerçekler Değil Olayları Algılama Şeklimiz Stresi Yaratıyor’, ‘Kendimiz ve Egomuz Arasındaki Fark’, ‘İyileştiren Gücü Olan Nefesin Önemi’, ‘Nefret Etmek ve Affetmek’,’Neden Korkuyoruz’, ‘İlişki Stresi’, ‘Yemek Stresi’ ve ‘Yaşlanma Stresi’ bulunuyor. Kitabı için haziran ve temmuz ayında Türkiye’de bulunacak olan Demirkan, stres yönetimiyle ilgili Türkiye’deki üniversite ve hastanelerde mümkün olduğu kadar çokseminer vermek istediğini söyledi. AĞRIYLA YAŞAMAK Washington’da Eylül 1999’da geçirdiği trafik kazası sonucu kalça kemikleri kırılan Demirkan, bu olay sayesinde ‘farkındalığı’ kullanarak, acı ile başa çıkma yöntemleri üzerinde deneyim kazanmış. Kazadan sonraki üç yılda iki ameliyat, fizik tedavi ve yoğun ağrılarlayaşayan Demirkan, ağrıyı dindirmek için nefesini kullanmasını ve vücudunu rahatlatmasını öğrendiğini anlatıyor. Demirkan, “Negatif düşünmeye, kendime acımaya kendimi zorluyordum. Ancak içimdeki iyileşme enerjisinin büyüklüğü ve iyileşmekten başka seçeneği kabul etmeyişim, beni içte çok kuvvetlendirdi. Zor şartlara, ilişkilerime, kendime olan inançsızlığıma, önceden problem olarak gördüklerime bakışım kökünden değişmeye başladı. Geçirdiğim bu transformasyonu insanlarla paylaşabilmek, hiçbir şeyin imkansız olmadığını ispat etmek için iyileşmeye devam ettim. Beş yıl sonra doktorum, bendeki gelişmeyi mucize olarak gördü” diyor. Demirkan’a göre, ağrıyla başa çıkmanın yolu insanın kendisini vücudundan ayrı görmesi “ben ve ağrıyan vücudum” şeklinde yaklaşım yaratmasında yatıyor. Ağrının yoğunluğuna karşı koymak yerine kendini bırakmak da ağrıyı azaltmak için temel. STRESLE BAŞA ÇIKMA Stresle başa çıkmak için kullanılan ‘yüzeysel çözümlere’ karşı çıkan Demirkan, bu geçici çözümler arasında alkol, sigara, kafein, şeker, yemek yemek, sakinleştirici ve uyuşturucuları sayıyor. Sevgisizlik ve şiddet ortamında büyümüş birisinin dünyayı acımasız bir yer, sevgi ortamında büyümüş birisinin dünyayı yaşanmaya değer bir yer olarak görebileceğini anlatan Elvan Demirkan, geçmişte çekilen sıkıntılara, bugünkü olumsuz duygularla esir olmak yerine, yaşanılanları kendini geliştirme imkanı olarak görmeyi tavsiye ediyor. Demirkan, “Çocukluğunuzda görmüş olduğunuz davranış şekli acımasız veya sevgisiz olabilir ama bu hissinize şimdi bir yetişkin olarak nasıl cevap vereceğiniz sizin elinizde, seçim sizin kontrolünüzde” diyor. ÖFKE VE NEFRET Elvan Demirkan, 11 Eylül 2001 sabahı Pentagon’a ders vermeye gidecekken terörist saldırıların olduğunu ve bu saldırıda iki öğrencisini kaybettiğini anlatıyor. Saldırılardan iki hafta sonra yeniden Pentagon’un başka bir binasında ders vermeye başlayan Demirkan, öfke ve nefretin, insana ait duyguların en tehlikeli ve yıpratıcı olanları olduğunu söylüyor. Demirkan, “Bugün dünyadaki her boyutta şiddetin sebebi, insanların bu yıpratıcı hislerini kimlikleri olarak görmeleridir. Bu duygunun esiri olup, davranışlarımızın kontrolden çıkmasına izin verdiğimiz için. Dünyayı, geçmişte yaşadığımız kötü tecrübelerin filtresiyle görmeye devam edersek geçmişimizin şimdiyi ve geleceği kontrol etmesine sebep oluruz” diyor. Vietnamlı Zen ustası Thich Nhat Hanh’ın 11 Eylül sonrası söylediği “Terör insanın kalbinde. Kökeni yanlış anlama ve nefret. Bu kök, asker ile çıkarılmaz, bomba ve füzeler bu köke yetişemez. Kalbimize, yaşantımıza ve dünyaya daha derin bakıp, nefreti şefkate dönüştürmeliyiz” sözlerine de kitabında yer veren Demirkan, “Şartlarınız her ne olursa olsun, her sabah kendinizle barış içinde uyanacağınız bir yaşam” diliyor.

http://www.ntvmsnbc.com/news/324009.asp

kalbin yolu

2008-10-13T14:49:00.000+03:00

Cesaret anlamına gelen İngilizce courage kelimesi çok ilginçtir. Kalp anlamına gelen Latince cor kökünden gelir. Courage sözcüğü kalp anlamındaki cor kökünden gelir, yani cesur olmak, kalple yaşamak demektir.Ve korkaklar, sadece korkaklar, kafalarıyla yaşar. Korktukları için etraflarında mantıktan oluşan bir güvenlik duvarı yaratırlar. Korkularıyla her kapı ve pencereyi kapatırlar. Kavramları, kelimeleri, teorileri ve dinbilimleriyle, bütün boşlukları kapatır ve bu kapalı kapılar arkasında gizlenirler.Kalbin yolu, cesaretin yoludur. Güvencesizlik içinde yaşamaktır; sevgi ve güven içinde yaşamaktır; bilinmeyenin içinde hareket etmektir. Geçmişi bırakıp, geleceğin yaşanmasına izin vermektir. Cesaret, tehlikeli yollarda hareket etmektir. Hayat tehlikelidir ve sadece korkaklar tehlikeden kaçınır. Ama onlar zaten ölüdür. Yaşayan bir insan, gerçekten yaşayan bir insan, her zaman bilinmeyene doğru gider. Tehlike vardır, ama o bu riski alır. Kalp her zaman risk almaya hazırdır, kalp kumarbazdır. Kafa ise bir işadamıdır. Kafa her zaman hesaplar ... çok kurnazdır. Kalp hesapçı değildir. Cesaret anlamına gelen İngilizce courage çok güzel ve ilginç bir sözcüktür. Kalp üzerinden yaşamak, anlamı keşfetmektir. Bir şair kalbiyle yaşar ve zamanla kalbi üzerinden bilinmeyenin seslerini dinlemeye başlar. Kafa dinleyemez; o bilinmeyenden çok uzaktadır. Kafa bilinenlerle doludur. Zihnin nedir? O bildiğin her şeydir. O geçmiştir, ölmüş olan ve geride kalan şeylerdir. Zihin, biriktirilmiş geçmişten başka bir şey değildir, hafızadır. Kalp ise gelecektir; kalp her zaman umuttur; kalp her zaman gelecekte bir yerdedir. Kafa geçmişi düşünür, kalp geleceği hayal eder. Gelecek henüz gelmemiştir. Gelecek henüz oluşmamıştır. Gelecek henüz sadece bir olasılıktır; gelecektir, gelmeye başladı bile. Yaşanan her anda, gelecek şimdiki zamana dönüşürken, yaşadığımız an ise geçmiş oluyor. Geçmişte hiçbir olasılık yoktur, hepsi kullanılmıştır. Onu yaşayıp geçmişsindir, o artık tükenmiştir, ölmüştür, mezar gibidir. Gelecek tohum gibidir; o yaklaşıyor, sürekli geliyor, sürekli ulaşıyor ve yaşadığımız an ile buluşuyor. Sen her zaman hareket halindesin. İçinde bulunduğumuz an, geleceğe doğru yapılan bir hareketten başka bir şey değildir. Senin zaten atmış olduğun bir adımdır; geleceğe doğru attığın bir adım. Dünyadaki herkes doğru olmak ister. Çünkü doğru olmak o kadar büyük bir keyif ve coşku getirir ki, insan neden sahte olsun? Biraz daha derin bir kavrayış için cesaretinin olması gerekir. Neden korkuyorsun? Dünya sana ne yapabilir? İnsanlar sana gülebilir; bu onlara iyi gelir ... gülmek her zaman bir ilaçtır, sağlıklıdır. İnsanlar deli olduğunu düşünebilir. Onların seni deli olarak görmesi senin deli olduğun anlamına gelmez. Eğer sevinçlerin, göz yaşların, dansın hakkında samimiysen, er ya da geç seni anlayacak insanlar ortaya çıkar; ve senin kervanına katılırlar. Ben bu yola yalnız başıma çıkmıştım ve sonra insanlar gelmeye başladı ve dünya çapında bir karavan oldu! Ben kimseyi davet etmedim. Ben sadece kalbimden geldiğini hissettiğim şeyleri yaptım. Benim sorumluluğum kendi kalbimedir; dünyadaki başka kimseye değil. Senin sorumluluğun da, sadece kendi varlığınadır. Onun karşısında yer alma; çünkü ona karşı çıkmak intihar etmek, kendini yok etmek anlamına gelir. Zaten ne kazanacaksın? İnsanlar sana saygı duysa, senin saygın, onurlu, aklı başında bir insan olduğunu düşünse bile, bunlar senin varlığını besleyemez. Yaşama ve onun muhteşem güzelliklerine dair bir şeyler kavramana yol açmaz. Senden önce bu dünyada kaç milyon insan yaşadı? İsimlerini bile bilmiyorsun. Yaşayıp yaşamadıkları, hiçbir şeyi değiştirmiyor. Azizler ve günahkarlar oldu. Çok saygın insanların yanı sıra, her türlü eksantrik, çatlak insan yaşadı. Ama hepsi yok oldu. Dünyada onlardan tek bir iz bile kalmadı. Senin tek amacın, ölüm bedenini ve zihnini yok ettiği zaman, yanında götürebileceğin nitelikleri koruyup kollamak olmalı. Çünkü bu nitelikler senin tek dostun olacak. Gerçek değerler sadece onlardır ve sadece onları bulan insanlar yaşar; diğerleriyse yaşıyormuş gibi yapar.‘Karanlık bir gecede KGB, Yussel Finkelstein’ın kapısını çalar. Yussel kapıyı açar ve KGB görevlisi bağırır: “Yussel Finkelstein burada mı yaşıyor?” Çizgili pijamaları ile kapıda duran Yussel, “Hayır.” diye yanıtlar. “Öyle mi? Peki senin adın ne?” “Yussel Finkelstein.” KGB ajanı onu yere indirir ve sorar: “Az önce burada yaşamadığını söylemedin mi?” Yussel yanıtlar: “Sen buna yaşamak mı diyorsun?”’Sadece yaşamak, her zaman yaşamak demek değildir. Hayatına bir bak. Ona kutsanmış diyebilir misin? Onu varoluşun sana sunmuş olduğu bir hediye olarak görüyor musun? Bu hayatın sana tekrar tekrar verilmesini ister misin?

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=319

Kışkıtılmış Erkekliği Kendini Keşfetmek İçin Kullanmak

2008-10-13T14:39:00.003+03:00

ERKEK Dünya erkek enerjisi ve onun hakimiyeti yüzünden çıkan çatışmalardan, kavgalardan, savaşlardan çok acı çekmiştir. Dengeye ihtiyaç vardır. Şu an yüzde doksan dokuz nispetinde erkek enerji vardır ve kadın ise sadece sınırlarda var olabilir. Bunu dengelemek için dişil enerjiler serbest kalmalıdır. Yegane umut bundadır. Erkek nasıl sevileceğini öğrenmek zorundadır. Erkek kalbin nasıl efendi olacağını ve zihnin ise sadık bir hizmetkar olacağını öğrenmek zorundadır. İçindeki erkek ve içindeki kadın birbirinin içinde kaybolduğunda, birbirinin içinde eridiğinde; artık ayrı olmadığında, tek parça haline gelmiş bir bütün olduğunda sen bir birey haline gelmiş olursun. Unutma, sen olduğundan daha başka bir şey olamazsın. Bu kalbinin derinliklerine işlesin: Sen sadece olduğun şey olabilirsin, asla başka bir şey değil.

http://www.netgaleri.com/urun/975881723X/Ganj_Kitap_ERKEK_-_KÄ±ÅkÄ±tÄ±lmÄ±Å_ErkekliÄi_Kendini_KeÅfetmek_Ä°Ã§in_Kullanmak_(975881723X).html

KADIN /Dişiliğin Manevi Gücüyle Temasa Geçmek Kalbin yolu güzeldir ama tehlikelidir. Zihnin yolu sıradandır ama güvenlidir. Erkek en güvenli ve en kestirme yaşam tarzını seçmiştir. Kadın duyguların, hislerin, ruh hallerinin en güzel ama en sarp, en tehlikeli yolunu seçmiştir. Ve bugüne kadar dünya erkekler tarafından yönetildiği için kadınlar muazzam şekilde azap çekmiştir. O, erkeğin yaratmış olduğu topluma uyamamıştır çünkü toplum mantığa ve nedenlere uygun olarak yaratılmıştır. Kadın kalpten bir dünya ister. Erkek tarafından yaratılan toplumda ise kalbe yer yoktur. Ben kadınların gerçekten bir kadın olmasını isterdim çünkü bu büyük oranda kendilerine bağlıdır. Kadın erkekten çok daha önemlidir. Çünkü o rahminde hem erkeği hem kadını taşır. O kıza ve oğlana, her ikisine de annelik eder; her ikisinide besler. Eğer o zehirliyse, o zaman sütü zehirlidir, o zaman çocukları yetiştirme tarzı zehirlidir. Erkekle yarışıyorsun ve yarışmana gerek yok; sen zaten üstünsün. Şiir yazmana gerek yok, şiir sensin. Sevgin senin müziğindir. Sevgilinle birlikte çarpan kalbin senin dansındır! Orijinal Adı: The Book Of Women

kendıme not

2008-10-12T14:15:00.009+03:00

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=71235

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=53800

kısısel olmayan blog

2008-10-12T14:15:00.007+03:00

bu blogta ılk defa kısısel bır sey yazıyorum. o da bu yazı. aslında nıyetım bır blog tutmak degıldı. ınternetten kendı buldugum ve bana bır katkısı olacagını düsündügüm yazılar ve linklerden olusan bır kütüphane yapmaktı amacım. ama sonra blogumda dayanamadım ve bır kac degısıklık yaptım ve zamanla hem okumak ıcın gırdıgım lınkler hem de ıcınde kı yazılarla okumaktan keyıf aldıgım bır blog olustu.
benımle aynı frekansta olan okuyucuların bu yazılara bır sekılde cekılecegını bılıyorum. umarım bloguma bır sekılde yolu düsmüs olanlarında kendılerıne katacakları bırseyler vardır. blogumda olanlar kısısel ve kendımden yazılar olmasa da, yayınladıklarım benım bılınc düzeyımi ve ruhumu yansıtan seyler.

kendinizle barısmak

2008-10-11T11:43:00.003+03:00

Temel Budist öğreti, sevginin ve içgörünün, tıpkı bir kuşun iki kanadı gibi, aydınlanmaya ulaştırmak için bir arada çalıştıklarını söylemektedir. Kutsal Dalai Lama’ya göre, hepimiz anlamlı ve mutlu bir yaşam yaratabilmek için gerekli donanıma ve yeteneğe sahibiz; ancak bunu başarabilmek için ilk olarak kendimizle barışmalı ve kendi içimizdeki gerçek bilginin farkına varmalıyız. En büyük Budist önder ve Nobel Barış Ödülü sahibi Dalai Lama, Kendinizle Barışmak adlı bu eserinde bizlere, kendimizle ilgili yanılgıları fark edip bunlardan nasıl kurtulacağımızı ve hem kendimizi hem de tüm dünyayı daha gerçekçi ve sevgi dolu bir bakış açısıyla nasıl kucaklayacağımızı anlatmaktadır. Adım adım tasarlanmış egzersizler, okuyucunun bilincine yerleşmiş hatalı kanıları, düşünceleri ve bakış açılarını yavaş yavaş ortadan kaldırmasını ve hem dünyayı hem de kendisini gerçekte olduğu haliyle görmesini sağlamaktadır.“Bir insan olmak kendi başına bir mucizedir ve yapılacak en akıllıca şey bu fırsatı en iyi şekilde değerlendirmektir. Hepimizin özde aynı şeyi istediğimizi aklımızdan çıkarmadan diğerlerinin mutsuzluğu ile yaratılan bir mutluluğu aramamayı öğrenmemiz gerekir

http://www.kitapturk.com/V2/Pg/MetaDetail/Number/33489/Kendinizle_Barismak.htm

eskiler alırım, eskiler satarım

2008-10-05T17:02:00.002+03:00

Dost Can Deniz
Haftanın Sözü:
"Geçmişin üzerine kapıyı kapatın. Hatalarınızı unutmaya çalışmayın ancak onların üzerine yaşamayı bırakın. Onun enerjinizi, zamanınızı veya yerinizi almasına izin vermeyin."

O eskiler yok mu o eskiler! O eskilere, gerçek olmayacak o hayallerimize o kadar bağlı, hatta bağımlıyız ki! O kadar büyük yük ki sırtımızda onlar. Ancak onları saptamak ve onlardan vazgeçmek basit ve kısa süreli bir uğraş değil. Bazen uzun süreli terapi, çoğu zaman da bir yaşam gerektiriyor bu çaba.
Eskiyi bırakmak, tam anlamıyla bir yas sürecidir. Her ne kadar sonuç özgür kılsa bile, bırakmış olduğunuz hayal, kişi, veya olayın sizin için anlamıyla direkt orantılı olarak bir yas süreci yaşamayı beklemeliyiz. Bu yas yeni çıkan bir acıdan çok, içimizde sakladığımız ve bizi içten içe yemekte olan acının ortaya çıkarak sistemimizi terketmesidir. Öte yandan geçmişi geçmişte bırakıp da ilerlemek, geçmişten gelenleri temizleyerek bugüne gelebilmek, bize verdiği o muhteşem özgürlük duygusu ile herşeye değer.
Bu hafta bırakamadıklarımıza bakacağız hep beraber. Yine kağıt kalemimizi alalım elimize, ve başlayalım yazmaya.
Önce ailenize bakalım:
Ailenizden, anne babanızdan veya kardeşlerinizden hala neyi görmelerini ve size vermelerini bekliyorsunuz?
Vazgeçemediğiniz beklentiniz ne?
Bu isteyip de alamadığınız şeyi elde etmek için neler yapıyorsunuz?
Bu belki de hiç gerçekleşmeyecek hayalleriniz yüzünden nasıl ve nerelerde öz kontrolünüzden ve kendi iradenizden vazgeçiyorsunuz?
Bunları yaptığınız zaman nasıl hissediyorsunuz?
Aileniz hakkındaki görmek istemediğiniz, fakat kabul ettiğinizde sizi özgür kılacak gerçek nedir?
Eskiden vazgeçmeyerek ödediğiniz bedel ne?
Daha sonra bu soruları yaşamınızın her alanına uygulamanızı istiyorum. İlişkileriniz, özellikle size acı vermekte olan yaşamınızın bütün parçaları. Artık geçmişin idaresinden çıkalım ve yaşamımızın idaresini ele alalım.
Önemli Not: Her ne kadar bu çalışma bir koçluk ilişkisinin önemli parçalarından biri olsa bile, eğer sizin için geçmiş, bugünkü yaşamınızın önünde ciddi bir engelse veya bu konuları düşünmek sizde başa çıkılmaz korku ve acılara yol açıyorsa, iyi bir terapistle çalışmayı kendinize armağan etmenizi öneririm.

Bugün eskilerden bahsedeceğim size. Eskilerden, o bırakmaya kıyamadığımız, yanımızda taşıdığımız, ardımızda sürüklediğimiz eskilerden. Eski duygularımızdan, eski umutlarımızdan, eski acılarımızdan, eski ihtiyaçlarımızdan, eski yaralarımızdan bahsedeceğim. Bu gün, bugüne ait olmayan o taşınmaz yüklerden, sırtımızdaki o acımasız külçelerden, yüreğimizde yaşayan ihtiyar asalaktan bahsedeceğim.
Hepimiz sokakları, caddeleri dolaşıyoruz avazımız çıktığı kadar bağırarak, "eskiiiciiiiiiii!" diye... Ama satmak değil amacımız, hele atmak hiç değil. O kadar bağlıyız ki biz eskilerimize, onlardan ayrılma düşüncesi bile yüreğimize korku salmaya yetebilir. Onlar bizim bir parçamız, sanki bu dünyada kalma nedeniniz, sanki bizim yaşamımıza onlar anlam veriyorlar. Bunlar doğru mu bilemem, ama yaşamımızı onların idare ettiği doğru...
Bir çoğumuz yaşayamadığımız mutlu çocukluğumuzu taşıyoruz yanımızda. Hakkımız olup da bize nasip olmayan o güzel çocukluğumuzu bize geri vermelerini bekliyoruz sabırla. Eğer geri verilmese bile en azından bize bunun karşılığının ödenmesini istiyoruz. Anne babamız, insanlar, toplum bize yaşatmadıkları o şahane çocukluğumuzun karşılığını ödemeliler en azından. Çünkü bu bizim hakkımız! Hadi bu da olmadı, en azından bunun hakkımız olduğunu kabul edin, bizi anlayın. Bunu elde edene kadar yanımızda taşıyacağız çünkü çocukluğumuzu.
Bazılarımız da bu ilkiyle benzer ama biraz farklı olan "mükemmel aile"sini taşıyor yanında. Neredeyse "kutsal aile" olarak betimleyeceği ailesinin o kafasındaki resmi doldurması için elinden geldiğince çabalıyor, bunun hala neden olmadığını sorgulamadan. Bir başkamız babasından veya annesinden şimdiye kadar alamadığı sevgi, onay, destek, takdiri elde etmek için biraz daha uğraşıyor, biraz daha kendinden ödün veriyor, biraz daha çabalıyor. Ve bu eskilerin içine artık sığmadığını, ceplerindeki yırtıklardan yaşamın döküldüğünü farketmiyor.
Bazılarımız küçükken hayalini kurdukları ilişkilerini taşıyorlar yanlarında. O peri masalının gerçekleşmesini, kulede hapsedilen prensesi kurtarmayı veya beyaz atlı prenslerinin gelmesini bekliyorlar. Hiç "bunları öpünce kurbağaya dönüşüyor hepsi" kelimesini kullandınız mı? Veya "ya bütün bunları kurtarınca neden cadıya dönüşüyorlar?" dediniz mi? Büyük ihtimalle yüreğinizde sizi idare eden yaşlı mı yaşlı bir asalak var, ve sizin bu artık ne bilginize, ne deneyiminize ne de bilinç seviyenize uymayan, ama hala bırakamadığınız eski ve gerçekten tek yeri peri masalları olan hayalinizden besleniyor.
Bazılarımız ise biten ilişkilerini taşıyorlar, sırtlarındaki eski küfesinde. Bazen bu ilişki biteli yıllar oluyor, ve bazen de ilişkinin bitmiş olması, ayrılık olmadan da gerçekleşebiliyor. Hala eskinin acıları acıtıyor yüreğimizi. Hala umudun zehirli sarmaşıkları yönetiyor gemilerimizi. Hala o biten ilişkinin öteki kahramanının bir gün uyanmasını, değerimizi anlamasını, bize dönmesini, hatasını anlamasını, değişmesini, kapımızı çalmasını, pişman olmasını, bizi sevmesini, bizi aramasını bekliyoruz. Hele bu biten ilişkide insiyatif bizim elimizdeyse, hele karşımızdaki insanı içten içe sevsek de bizi uçuruma doğru götürdüğünü, bize zarar verdiğini, bizi kullandığını biliyorsak, ve doğru olan hareketi bildiğimiz halde bunu yapamıyorsak... İşte o zaman o küfe ağırlaştıkça ağırlaşıyor, çünkü eskinin yanında zehirli umut da büyüyor, ve kanser sarıyor bütün sistemimizi...
Ve o hayalini kurduğumuz ve bir türlü gerçekleşmeyen geleceğimiz. Sonucuna ulaşmayan projemiz. Yayın evlerinin kabul etmediği kitabımız. Rafa kaldırılan harika fikrimiz. Alamadığımız terfi. Satılmayan resmimiz. Kazanamadığımız okullar, alamadığımız dereceler. Satılmayan harika ürün veya hizmetimiz...
Bırakın... Bütün eskilerinizi, bütün yüklerinizi atın. Biliyorum söylemesi kolay, yapması zor... Bütün doğrular gibi. Ama kendi kendinize yaptığınız şu eziyete bir bakın lütfen. Açın gözlerinizi. Açın. Lütfen gerçeği görün. Hayır, çocukluğunuzu kimse size geri vermeyecek, ve hayır kimse size yaşayamadıklarınız için özürlerini bildirip de plaket filan takdim etmeyecek. O çocukluğu, hayalini kurduğunuz o çocukluğu hiç bir zaman yaşayamacaksınız. Bunu kabul edin. Fark edin ki belki de aileniz sizi sandığınız kadar mükemmel değil. Ve fark edin ki öyle bir zorunlulukları da yok. Anne babanız, ve yaşamınızdaki çoğu insan, onlar için ayırmış olduğunuz yeri hiç bir zaman dolduramayacaklar. Ve istediğiniz kadar uğraşın, siz onları memnun etmeye çalıştıkça karşınızdakiler memnun olmayacak, onlardan istediğiniz sevgiyi, onayı, takdiri vermeyecekler.
Eski karınız, ayrılamadığınız sevgiliniz, sizi terkeden kocanız sizden dönüp de özür dilemeyecek. Kaybettiğiniz hayalleriniz için kimse size teselli ikramiyesi vermeyecek. Elinizden geldiğince uğraşın, size ne kadar haksızlık yaptıklarını, aslında sizin ne kadar mükemmel olduğunuzu, sizi kaybetmeyi göze almakla ne kadar aptalca davrandıklarını belki de hiç anlamayacak, kabul etmeyecek ve bilmeyecekler. Ve hayır bazıları size ikinci bir şans vermeyecekler. Ve hayır, kimse siz istediniz diye değişmeyecek. Ne prenseslerle karşılaşacaksınız yaşamınızda, ne de prenslerle. Ve kurbağaları öperek prens yapamayacağınızı, ayağına ayakkabı uydu diye prenses bulmadığınızı anlayın artık. Ve mutluluğunuzun da prens ve prenses bulmaya bağlı olmadığını da. Olanın ne olduğunu, gerçeği görün artık.
Artık bırakın. Artık kendi önünüzden çekilin. Artık kendi sırtınıza yük olmatan vazgeçin. Artık rahat bırakın kendinizi, ki olabileceği herşeyi olsun. Artık izin verin kendinize, gidebileceği heryere gitsin. Artık gerçekleri görün, geçmişin değişmeyeceğini fark edin, hiçbir zaman gerçek olmamış eskilerinizin yasını tutun, gözyaşlarınızla uğurlayın onları, ve yaşamınızda yeniye yer açın. Artık zamanıdır. Artık beklemeye vakit yok. Artık bugüne ait olmayana yer yok. Ve bütün güzel şeyler, belki de kapıda bekliyorlar, içeride girecekleri yer olmadığı için. Onlar beklemekten sıkılmadan, kendiniz için bir şeyler yapın.

http://www.marefidelis.com/ezine/mfsayi55.htm

“Aşk İnsana Yetmez”

2008-10-05T16:36:00.000+03:00

İnsanı en çok inciten, ruhunu daraltan temel acı insanın kendisini değersiz hissetmesidir. Aşk da işte tam burada devreye giriyor. Kişiler kendilerini değerli hissetmek için zamanımızda en çok aşka sığınıyor ve aşkı bir kurtarıcı olarak görüyorlar.
“İNSANIN TEMEL ACILARI’NI konu alan bir kitap dizisini yıllar önce tasarladığınızı biliyoruz. Bu dizi nasıl bir roman projesine dönüştü ve neden ‘İnsanın Temel Acıları’ üstbaşlığını taşıyacak olan bu ‘nehir roman’ların ilki aşka dair oldu. Aşkı ‘insanın temel acıları’ arasında, hem de ilk sırada ele almanız birçok insana hayli garip gelecektir de...
Şimdi şurası bir gerçek ki, bu hayat kolay bir hayat değil. Bize verilen, hemen yanıbaşımızdaki varoluşumuzun anlam ve önemi çözülmediğinde ise, yaşamak dayanılmaz hale geliyor. Birçok psikiyatrik sorunun insanların çok değişik derecelerde yaşadığı varoluşsal kriz halinden doğduğu kanaatindeyim.
İlkin “İnsanın Temel Acıları” ismiyle bir kitap yazarak insanın temel varoluşsal acılarını araştırmak istedim. Sonra, zihnimde üçe indirdiğim ‘insanın temel acıları’nı teker teker ayrı kitaplar halinde yazma fikri ağır bastı. Anlatmak istediklerimi en iyi ifade edebileceğim yazım tarzının roman olduğunu gördüm. Aynalar Koridorunda Aşk böyle ortaya çıktı.
Aşkla başlamaya gelince: Varoluşçu psikoterapi ekolünden gelen terapistler, anlamsızlık, ölüm, yalnızlık ve seçme özgürlüğünün insanın en temel varoluşsal sorunları olduğunu ifade ediyorlar. Ben ise, bunlara katılmakla birlikte, insanı en çok inciten, ruhunu daraltan temel acının insanın kendisini değersiz hissetmesi olduğu kanaatindeyim. Aşk da işte tam burada devreye giriyor. Kişiler kendilerini değerli hissetmek için zamanımızda en çok aşka sığınıyor ve aşkı bir kurtarıcı olarak görüyorlar. İlginç şekilde, bir kurtarıcı gibi sarılınan aşk, kendisinden bekleneni veremediğinden ve kesinlikle de veremeyeceğinden, temel bir insanî acıya dönüşüyor. Özellikle terkedilen insanlar, ya da aşklarına karşılık bulamayanlar, veyahut kendilerine kimsenin âşık olmadığına inanan insanlar kendilerini değersiz hissetmeye başlıyorlar. Bu yüzden, bu kitabın temel vurgularından biri aşkın insan için bir kurtarıcı olamayacağıdır. Ne aşk insana yetiyor, ne de insan aşka.
‘Aşk’ı ‘aynalar koridoru’ metaforuyla açıklamayı neden ve nasıl düşündünüz? ‘Aynalar koridorunda aşk’ ifadesiyle, neyi kastediyorsunuz?
Ayna, psikoloji teorilerinde kullanılan yaygın bir metafordur. Kitaplarını sıkça okumaya çalıştığım Said Nursî de aynayı bir metafor olarak birbirinden farklı konuları anlatmakta oldukça başarılı biçimde kullanmıştır ve benim için önemli bir ilham kaynağı olmuştur. Ayna metaforunu önceleri Risale’den ilhamen ‘aynadaki yılanların ısırmayacağı’ hakikatiyle obsesyonları anlatmakta kullanıyordum. Daha sonraları, bu metaforun insan ilişkilerine de uygulanabileceğini gördüm ve böylece ayna benim en temel tekniğim halini aldı.
‘Aynalar koridorunda aşk’a gelince: Yaratıcı ile ilişkilendirilmeyen her duygu hali insan için yaralayıcıdır. Yaratıcı ile ilişkilendirilmeyen aşk, aynalar koridorunda yaşanan bir aşktır. Aşkı bu şekilde yaşama biçiminde âşık olan kişi, âşık olduğu kişiye veya âşık olma potansiyeli olan kişiye bağımlı hale gelir. Kişi kendisini değerli kılmak için öteki insana bağımlıdır. Kişi kendisini kutsayan seslerin olmadığı bir yerde yaşayamaz. Kişi birey olamaz. Bugün Amerika’da ve bir bütün olarak Batıda insanların özgür ve bireyci oldukları iddiası, psikolojik anlamda bir yalandır. Ben onları daha ziyade ‘yalnız yaşayan, ama psikolojik açıdan ötekine bağımlı insanlar’ olarak görüyor ve değerlendiriyorum. Çünkü narsistleşen benlikler varolabilmek için ötekinin takdirine, ilgisine, hoş sözlerine muhtaçtır. Kişiler kendi büyüklenmeci kendiliklerinin başkalarının aynasında dev görüntüleri olduğunda ancak kendilerini var hissedebilmektedirler.
Yaratıcı adına yaşayan bir insan için dünya, diğer insanlar, hayat ve kendisi bir aynadır. Yaratıcıdan bağımsız yaşayan bir insan için de dünya, diğer insanlar, hayat ve kendisi bir aynadır. Birincisi aynada Yaratıcının isimlerinin, sıfatlarının tecellilerini seyretmek ister. İkincisi ise aynada kendisini seyretmek ister ve aşk da insanların kendilerini hayran hayran seyredeceği aynalar koridoru halini alır. Bu ise insanın kendisi ile aynı düzeyde olan diğer insanlara köleliğinin başlangıcıdır.
Kitapta bir dizi kavramı irdeliyor, açıyor, yeni kavramlaştırmalar geliştiriyorsunuz. Bunların içinde belki en çarpıcı olanı, insanın ‘ben’i ile ‘kendi’si arasında olması gerektiğini vurguladığınız ayrım. İnsanın ‘benliği’ ile ‘kendisi’ arasındaki, varlığına dikkat çektiğiniz fark nedir ve neden önemlidir?
Mesleğim gereği, uğraşı alanlarımdan birisinin de benlik incelemesi olması dolayısıyla, uzun süre benliği nasıl formüle edebileceğimi düşünüyordum. Benlik anlaşılması zor bir konu olarak karşımda duruyordu. Öte yandan hastalarımdan edindiğim bilgiler bana şunu söylüyordu: Bir insanı en çok tenkid eden, aşağılayan, değersiz addeden, yine insanın kendisi. Şimdi “Ben kendimi değersiz hissediyorum” diyen bir insanda ‘ben’ kimdir, ‘kendim’ kimdir sorusunu sormaya başladım. Bu ikisi ilk bakışta aynı görünüyordu. Ben ve kendim eğer aynı ise, bu şekilde hisseden kişinin öte yandan hiç acı çekmemesi gerekir. O halde, insanın birtakım şubelerden oluşması lâzımdır. Risalelerdeki, “Otuzuncu Söz”deki “Ene” bahsinde enenin, yani benliğin ‘şuurlu bir tel’ olarak tanımlanması zihnimde açılıverdi. ‘Ben’in insanın bilinci ve benliği veya bilinçli olan benliği diye; ‘kendim’in ise benliğin de dahil olduğu kalb, duygular, ruh, akıl, idrak, şuur, irade, bedensel varlığı gibi tüm varoluşu diye kavramlaştırılabileceği sonucuna vardım. Daha sonra, psikolojideki ben/kendim ayrımına dair makaleler okudum ve bu formülasyonun yerinde bir formülasyon olduğu sonucuna ulaştım.
Bu şekilde bir ayrım, hepimiz için, hayatı yaşarken önemli kolaylıklar sağlayabilir. En azından, böyle bir ayrım bizim aslında değerli bir varlık olduğumuz ama benliğimizin bizi beğenmediği gibi bir sonuca götürebilir—ki, bu da hepimizin az veya çok muzdarip olduğu narsistleşmiş benliğin olumsuz etkilerinden en az şekilde etkilenmemize vesile olabilir. Yani, bizi biri beğenmediğinde, onun bizi beğenmemesinin onun kendi görüşü olduğunu bilmenin getirdiği rahatlama gibi, kendi varoluşumuz ile benliğimizin narsistik değerlendirmelerini birbirinden ayırma ve benliğin negatif değerlendirmelerinden en az düzeyde etkilenme imkânına kavuşabiliriz.
Burada hemen sormuş olalım. Bize dikkat çekici gelen bir diğer vurgunuz, ‘narsistleşmiş benlik’e dair... Romanda, ‘Yaşamı ağırlaştıran, benliğin kendisi değil, narsistleşmiş benliktir’ diyorsunuz. Benlik ile ‘narsistleşmiş benlik’ arasında bir ayrım yapma lüzumunu neden hissediyorsunuz? Benlik nasıl saf kalır ve nasıl narsistleşir?
Benlik ilk bakışta olumsuz bir kavram gibi duruyor veya böyle algılanmış. Benlik sahibi olmak bizim seçimimiz değil. Yaratıcının bize verdiği bir armağan. Hatta en muhteşem armağan. Dağların bile tahammülünden çekindiği ama insanın kabul ettiği benlik, insanın cisimsel küçüklüğünün rağmına kabiliyet, algı, idrak açısından Mutlak Yaratıcı ile bilinçli bir ilişki kurmasına olanak tanır. Benlik bir mucizedir. Yaratıcının yarattığı benlik, Yaratıcının en önemli âyetlerindendir. Yaratıcı bize hiç kötü şey vermemiştir. Bizden tek istediği, bize verdiği şeyleri O’nun verdiğini kabul edip sahiplenmemek. Bu muhteşem armağanı insan sahiplenirse, benliğin kendi kendisini sahiplenmekle başlayan süreç insanın elinden çıkan herşeyi sahiplenmeye ve kendi mülkiyet alanında görmeye kadar gider.
İnsan kendisine verilen bu benliği sahiplenip kendi adına kullandığında narsistleşmeye doğru yol almaya başlıyor. Bu ise hayatı tümüyle omuzlamayı gerekli kılıyor ki, bu gerçekten acılı bir yaşama biçimi. Dolayısıyla, benliğini narsistleştiren insanın acı çektiği için kimseyi suçlamaya hakkı kalmıyor.
Benliğin saf kalmasının koşulu ise, benliğin hem kendisinin hem de sahip olduğu tüm şeylerin insana verildiğini kabul etmesi. Bunlar ise sadece ve sadece kişisel tercihlerden başka birşey değil. Bu seçimde insana doğru olanı seçmesi için birçok kolaylık sağlanmış, ama serbest de bırakılmış. Ki, yaşamdaki sınavın özünü galiba bu oluşturuyor.
Bir psikiyatrist olarak, o bildik bilimsel ayrıma pek itibar etmediğiniz anlaşılıyor. ”Aynalar Koridorunda Aşk”ın baş kahramanı Dr. Mavi, bir Yaratıcının varlığını kabul etmekten öte, Yaratıcısıyla barışık biri. Hastasına, yeri geldiğinde, “Sen kendi benliğinin biçimlendirdiği yardımı talep ediyor ve Yaratıcıya seçim hakkı tanımıyorsun” demekten çekinmiyor. Romanınızı geliştirirken, bu noktadaki açıkyürekliliğinizin bir psikiyatrist olarak sizi eleştiri oklarının hedefi yapacağı gibi bir endişe taşımadınız mı?
Dr. Mavi bunu demekten çekinmiyor, çünkü ana karakter, ona Yaratıcıya içinde duyduğu öfke nedeniyle geliyor zaten. Dr. Mavi’nin rahatlığı biraz buradan geliyor. Yaratıcıya isyanından dolayı bir terapiste başvurma, alışık olduğumuz bir başvuru biçimi değil. İnsanlar daha ziyade hayattaki memnuniyetsizliklerinden dolayı başvururlar. Gerçekte hayattan ve hatta kişinin kendisinden memnuniyetsizliğinin bir ucunun, iyice deşildiğinde, Yaratıcıya isyana kadar gittiği kanaatindeyim. Ben bu deşmeye girişmeden, direkt olarak böyle bir şikayetle doktora başvuran bir insan tasarladım. Kitabı basılmamış haliyle okuyan bir terapist arkadaşım bunu çok ilginç bir nokta olarak nitelemişti. Hatta burada “Yaratıcıya ‘neden beni yarattın’ diye isyan ettiği için” başvuran bir hastaya terapistlerin neler söyleyebileceği konusunun, ilginç bir psikoterapi tartışmasını da başlatabileceğini aktarmıştı.
İlaveten, inanç ve psikiyatri konusu son zamanların çok çalışılan konulardan. Örneğin, Amerikan Psikiyatri Birliğinde ‘Psikiyatri ve İnanç’ alt birimi var. Yine aynı birliğin her Mayıs ayında düzenlediği ve benim son iki senedir katıldığım toplantıların önemli konularından biri de yine din ve psikiyatri ilişkisi.
Son olarak, ‘eleştirilir miyim acaba?’ şeklinde bir yaklaşım, biraz nevrotik bir korku olurdu—ki, her nevrotik korku insan yaşamını kısıtlıyor ve bir çembere alıyor. Zannedersem, nevrotik bir tutumdan kaçınmak istedim.
Dr. Mavi, ‘başkasını sevmek, başkasına bağlanmak olarak görülse de, gerçekte aşk ve sevgi ilişkilerinin temelinde sevilme arzusunun yattığı’na inanıyor. Öyle ki, “Aşkın bir başkasını sevmek olduğunu söylemek koca bir yalandır” diyor. Kahramanınız bu düşüncelere nereden ve nasıl ulaştı?
Âşık olan insanlar terapistlerin en çok çalıştığı insanlar arasındadırlar. Benim de özellikle uğraştığım konulardan birisi, bağlanma sorunlarıydı. En çok dikkatimi çeken şey ise şuydu: Eğer aşk sadece başkasını sevmek ise, neden âşıklar sevilip sevilmediklerinden endişe duyuyorlar? Ya da, diğerinin ilgisi azaldığında aşkın şiddeti neden birden düşebiliyor?
Âşık olan bir insan âşık olduğu kişi için “Bugün beni arayacak mı acaba?” diye endişeleniyorsa, kimse aşk ötekini çılgınca sevmektir diye iddia edemez. Karşılıksız sevme sadece anne babalara özgüdür ve bunun adı da zaten aşk değil, şefkattir. Aşkı besleyen, karşılık bulmasıdır.
İnsanın kalbi aşk ile dolmaz. Bir diğer deyişle, aşk, insanın kalbini doyurmaya yetmez. Romandaki en temel vurgulardan biri, bu. Birincisi, aşk insanın kalbini neden doyurmuyor? İkincisi, aşkın yerine ne doyurur kalbimizi? Yoksa doyması imkânsız mı?
Aşk insanın kalbini doyurmuyor, çünkü insanın varoluşsal gerekçesi aşk değildir! Ne yazık ki, günümüzde aşka böyle bir işlev yüklenmeye çalışılıyor. Bu hem aşka bir ihanet, hem de insan kalbini yeteri kadar ciddiye almayan bir yaklaşım. İnsanın kalbini ancak Yaratıcısının sonsuz isimleri doldurabilir. Ben aşktan duygusal bir huzuru yakalamış bir insan görmedim. Çünkü kalb ancak kendi Yaratıcısını arıyor her daim.
“Aynalar Koridorunda Aşk,” anladığımız kadarıyla en temelde şunu diyor insana: İnsanın değerli olduğunu hissetmeye ve değer verilmeye, sevilmeye ihtiyacı vardır; hem de mutlak surette. Bunu, kendisi gibi sonsuz sevilme ihtiyacı olan başka insanların üzerinden karşılamaya çalışmak ise bir çelişkidir ve nafile bir çabadır. İnsan ancak Mutlak bir Varlık tarafından sevildiğinin farkına vararak bu ihtiyacını karşılayabilir. Doğru anlamış mıyız?
Haklısınız, kitabın temel tezi bu. Ama bu tezi nasıl savunacaktım? Beni en çok zorlayan yönlerden biri buydu. Kitap, bu tema üzerinde gelişirken, tezini insanın neden âşık olduğunu analiz ettiği kadar, bir aşkı neden sürdüremediğini de analiz ederek açıklamaya çalışıyor. Çünkü, ilginçtir ki, her aşk eninde sonunda bitiyor. Devam eden aşk yoktur. Sevgiye dönüşür diye itiraz edenler olacaktır. Sevgiye dönüşür; doğru. Ama dönüşen bir aşk zaten aşk olmaktan çıkmıştır. İlaveten, insanın aşka bağımlılığını narsizmle, çocukluk yaşantıları ile, öfkeyle, ölümle, varoluşla ilişkili bir çerçevede sunmaya çalışıyorum.
O zaman, şu soru geliyor insanın aklına: O halde, aşk esasında bir yanılgıdan mı ibaret?
Aşk insanî bir durum. Ve aşk iradî bir yaşantı değil. Bir de bakıyorsunuz ki, âşık oluyorsunuz. Kanaatimce, aşk insanın sevilmek ve değerli olmak istediğini, bu yönde büyük bir ihtiyacı olduğunu anlaması için Yaratıcı tarafından verilmiş insanî bir deneyim. Her aşk düş kırıklığı ile biter. Burada sanki, âşık olunca insandan beklenen, aşkın kaldıramayacağı kadar sevilme ve değerli hissetmeye insanın ihtiyacı olduğunu anlaması ve bunun yolunu aramasıdır. Ama eğer aşka varoluşsal bir anlam yüklenirse, insan kendisini mutlak değerli hissetmesini aşka bağlarsa, işte o zaman aşk sadece bir yanılgı ve düş kırıklığıdır.
Romanın kurgusuna dair de bir soru sormak istiyoruz. Bir açmaza düşen insanların psikiyatriste koştuğu bir çağda, bir psikiyatrist olarak, romanın baş kahramanı Dr. Mavi’yi biraz geride tutmaya çalışıyor gibisiniz. Hastaları sorunlu da, Dr. Mavi sorunsuz değil romanda... Onun da soruları, açmazları var; ve psikiyatrist olmayan bir dostuyla paylaşıyor bunları. Dostunun yardımına başvuruyor. Sorunsuz ama sorun çözücü bir Dr. Mavi tiplemesi yerine neden böyle bir Dr. Mavi tiplemesini tercih ettiniz?
Psikoterapistler bir yandan bir işe yaramadıklarının ve gereksiz olduklarının düşünülmesinden, öte yandan kendilerine aşırı değer verilmesinden, zihin okuyabildiklerinin, sorunlara kesin, çabuk ve etkili çözümler üretebildiklerinin düşünülmesinden bıkmışlardır. Bir terapistin hayatı mükemmel görünmekle değer yitimi arasında salınır durur. Belki de ben ikinci tehlikeden kendimi korumak için bunu yaptım. Ben ve hastam kendi koltuklarımıza oturduğumuzda kimse terapist ve hasta olmak açısından üstün ya da eksik değil diye hissederim. Hepimiz aynı geminin içindeyiz. Aynı varoluşsal açmazlara maruz kalıyoruz. Hepimizin zaafları var. Hastalarımızın sorunları onların sorunları değil, temel insanlık halinin sorunlarıdır. Hasta ve terapist olarak biz bu işin içinde birlikteyiz. Vurgulamak istediğim noktalardan bir tanesi bu nokta oldu.
Öte yandan da, özellikle bir terapistin temel bilgi kaynağının psikoterapi ve psikiyatri alanı olmayacağının altını çizmek istedim.
Psikiyatri ne insana bir kurtuluş sağlar, ne de tümüyle gereksizdir. Psikiyatriyi gereksiz görenler kadar, ondan varoluşsal açmazları için medet umanlar da aldanıyorlar. Şurası doğru: Bir kişi üzerinde yapılan titiz bir çalışma olarak terapi, kişinin kendi açmazlarını görmesi konusunda ona önemli ipuçları verebilir. Biyolojik kökeni ağır basan durumlarda ilaç tedavileri kesinlikle elzemdir ve kişinin yaşam yolunda tıkandığı durumların aşılmasında oldukça işe yararlar. Öte yandan, kapitalist sistemlerde, yaşam alanının dışına atılmış din yerine psikiyatriye toplumsal bir emniyet sübabı işlevi verilmiştir ki, bu gerçekten psikiyatrinin üzerindeki en ağır yüktür. Varoluşsal açmazlar içinde ruhsal sancılar çeken insanların kurtuluşu, psikiyatrik bilgi birikimi, yahut psikiyatrinin insanî bilgisi değildir. Çünkü psikiyatrinin insanî bilgi birikimi belki de en zayıf alanlardan biridir. Bu yüzden, romandaki terapist kendisini kitaplarıyla, toplantılarıyla, meslektaşlarıyla, psikiyatri alanıyla sınırlamak istemiyor. İnsanın varoluşsal açmazlarını aşmasına yardımcı olabilecek her türlü kaynağı değerlendirmek istiyor.
Size çok sorulacağını tahmin ettiğimiz bir soruyu peşinen sormuş olalım: Bu roman, Mustafa Ulusoy’un gerçek hayattaki hastalarının hayat hikâyelerine ve sözlerine mi dayanıyor? Yoksa, gerçek hayatta birebir karşılığının olması mümkün olsa bile, tamamen kurgusal mı?
Bu kitap kurgusal bir roman. Hastaların gerçek hayatlarını yazmak bir etik ihlalidir. Bu konuda çok hassasım.
http://www.karakalem.net/?article=81

bio ritm

2008-09-27T20:19:00.000+03:00

http://www.xprodoksit.com/yazi/bioritim-nedir-bio-ritmini-olc

Cesaret : İçindeki Hapsedilmiş İhtişam

2008-09-23T20:52:00.000+03:00

Yeni olan yabancıdır. Dost olabilir, düşman olabilir. Kim bilir? Bunu bilmenin bir olanağı yok! Bilmenin tek yolu, ona izin vermektir;tedirginlik ve korku o yüzden yaşanır.Yeni olan, senin içinde doğmaz. O, öteden gelir. O senin bir parçan değildir. Bütün geçmişin risk altındadır. Yeni olan, sana bağlı değildir; o yüzden korkarsın. Sen tek bir şekilde yaşadın, tek bir şekilde düşündün, inançların üzerine rahat bir hayat kurdun; sonra yeni bir şey kapını çaldı. Şimdi bütün geçmiş alışkanlıkların huzursuz olacak. Eğer yeninin girmesine izin verirsen, bir daha asla aynı olmayacaksın. Yeni olan seni dönüştürecek.Bu risklidir. İnsan yeniyle hangi yola girdiğini bilemez. Eski olan bildiktir; tanıdıktır. Uzun zamandır onunla yaşıyorsun; ona alıştın. Yeni olan yabancıdır. Dost olabilir, düşman olabilir. Bunu kimse bilemez. Bunu bilmenin bir olanağı yok. Bilmenin tek yolu, ona izin vermektir. Tedirginlik ve korku o yüzden yaşanır.Ama onu dışlayamazsın; çünkü eski olan sana henüz aradığını vermemiştir; eski sana birçok söz vermiş, ama sözlerini yerine getirmemiştir. Eski tanıdıktır; ama mutsuzdur. Yeni, belki rahat bozacaktır; ama bir ihtimali barındırır. Sana mutluluğu getirebilir. O yüzden onu ne reddedebilirsin ne de kabul edebilirsin. O yüzden yalpalar, titrersin. Varlığında büyük bir endişe doğar. Bu doğaldır; yanlış bir şey yoktur. Bu her zaman böyle olmuştur ve her zaman böyle olacaktır.Yeninin görünümünü anlamaya çalış. Dünyadaki herkes yeni olmak ister; çünkü hiç kimse eskiden tatmin olmamıştır. Kimse eskiyle tatmin olamaz; çünkü ne olursa olsun, onu bili- yorsun. Bir kere bilindikten sonra, tekrara girer. Bir kere bilindikten sonra, sıkıcı, monoton olur. Ondan kurtulmak istersin. Keşfetmek, macera yaşamak istersin. Yeni olmak istersin. Ama buna rağmen, yeni gelip kapıyı çaldığında, geriye kaçar, eskide saklanırsın. İkilem budur.Nasıl yeni olacağız? Herkes yeni olmak istiyor. Bunun için cesarete ihtiyaç vardır. Ve sıradan cesarete değil; olağanüstü cesarete ihtiyaç vardır. Dünya korkaklarla doludur. O yüzden insanlar gelişemiyor. Eğer bir korkaksan nasıl gelişirsin? Her yeni fırsatta, gözlerini kapa- tıyor, geri çekiliyorsun. Nasıl gelişirsin? Nasıl varolabilirsin? Sadece “mış” gibi yaparsın.Gelişemediğin için de, yerine başka şeyler ikame etmek zorunda kalırsın. Sen gelişemezsin, ama banka hesabın büyür. Bu bir ikamedir. Bunun için cesarete ihtiyaç yoktur. Korkaklığınla uyum içindedir. Banka hesabın büyür ve sen geliştiğini sanırsın, daha saygın olursun. Adın ve unvanın gelişir, sen de geliştiğini sanırsın; sen sadece kendini kandırıyorsun. Adın, sen değilsin. Unvanın da sen değilsin. Banka hesabın senin varlığın değil. Ama varlığını düşün- meye başlayınca titrersin. Çünkü eğer o konuda gelişmek istiyorsan, bütün korkaklığını bırakmalısın.Nasıl yeni oluruz? Kendiliğimizden yeni olmayız. Yenilik öteden gelir. Tanrıdan gelir. Yenilik varoluştan gelir. Zihin her zaman eskidir. Zihin asla yeni değildir. O, biriktirilmiş geçmiştir. Yenilik öteden gelir. Tanrının bir hediyesidir. O, öteden gelir ve öteye aittir.Bilinmeyen ve bilinemeyen. Yani öte, içine sızar. Senin içine sızar, çünkü sen asla soyut- lanmış ve ayrı kalmış değilsin. Sen bir ada değilsin. Sen öteyi unutmuş olabilirsin ama o seni unutmamıştır. Çocuk, anneyi unutmuş olabilir; ama anne çocuğu unutmaz. Parça, “ben ayrıyım” diye düşünmeye başlayabilir ama bütün, senin ayrı olmadığını bilir. Bütün, senin içindedir; o hâlâ seninle temas halindedir. O yüzden sen hoş karşılamasan da, yenilik sürekli karşına çıkar. Her sabah gelir; her akşam gelir. Bin bir ayrı yoldan gelir. Eğer görecek gözlerin varsa; onun sürekli geldiğini göreceksin.Varoluş, sürekli yenilikler yağdırır. Ama sen geçmişini bir duvar yapmışsındır. Sanki bir mezar içindesin, duyarsız olmuşsun, korkaklığın yüzünden bütün duyarlılığını yitirmişsin. Duyarlı olmak, yeniyi hissetmektir. Yeninin heyecanı ve yenilik tutkusuyla, içindeki maceracı yükselir; ve nereye gittiğini bilmeden, bilinmeyene doğru adım atarsın.Zihin bunu delilik olarak görür. Zihin, geçmişi bırakmanın rasyonel olmadığını düşünür. Ama Tanrı, her zaman yenidir. O yüzden Tanrı için geçmiş zaman ya da gelecek zamanı kullana- mayız. Tanrı vardı diyemeyiz. Tanrı varolacak diyemeyiz. Sadece şimdiki zamanı kullana- biliriz. Tanrı var! O her zaman taze ve bakir. Ve o, senin içinde.Unutma, hayatına gelen her yenilik, Tanrının bir mesajıdır. Eğer onu kabul edersen dindar- sın; eğer reddedersen dindar değilsin. İnsanın biraz daha gevşeyip, yeniyi kabul etmesi gerekir. Biraz daha açık olup, yeninin girmesine izin vermesi gerekir. İzin ver; Tanrı içine girsin.Dua ya da meditasyonun bütün anlamı budur. Sen kendini açıyor ve “Evet, gir.” diyorsun. “Bekliyor ve bekliyordum ve geldiğin için sana minnet duyuyorum.” Yeniyi her zaman büyük bir coşkuyla kabul et. Bazen yeni seni sıkıntıya soksa bile, yine de buna değer. Yeni seni bir hendeğe yöneltse bile, yine de buna değer. Çünkü insan ancak hata yaparak öğrenir. Ancak zorlukları aşarak gelişir. Yeni her zaman zorluk getirecektir. Sen o yüzden eskiyi seçiyorsun. O, hiçbir zorluk getirmez. O, bir tesellidir. O, bir sığınaktır.Ve sadece derinden ve bütün olarak kabullenilmiş yenilik seni dönüştürebilir. Sen yeniyi hayatına sokamazsın; o gelir. Sen onu ya kabul eder, ya reddedersin. Eğer reddedersen, taş olarak, kapalı ve ölü olarak kalırsın. Eğer onu kabul edersen, bir tomurcuğa dönüşürsün; açarsın. Ve o açılış; bir kutlamadır.Sadece yeniye adım atmak seni dönüştürebilir; dönüşmenin başka hiçbir yolu yoktur. Ve unutma, bunun seninle ve çabalarınla bir ilgisi yoktur. Ancak, hiçbir şey yapmamak, eylemi bırakmak demek değildir. Geçmişten bir arzu, güdü ya da yön almadan hareket etmek demektir. Yeni arayışı sıradan bir arayış olamaz. Çünkü yeniliğin peşindesin; onu nasıl arayabilirsin? Onu bilmiyorsun, onunla hiç karşılaşmadın. Yeniyi aramak, sadece sınırsız bir keşif olacaktır. İnsan bilmiyor. İnsan bilmeme durumuyla başlamak zorundadır. Çocuk gibi masum bir şekilde, olasılıkların heyecanını hissederek hareket edeceksin. Ve olasılıklar sonsuzdur.Yeniyi yaratmak için hiçbir şey yapamazsın. Çünkü ne yaparsan yap, o eskinin olacaktır. Geçmişe ait olacaktır. Ama bu, eyleme son vermek anlamına gelmez. Geçmişinin güdülerini, arzularını ve yönünü bırakarak hareket etmektir. Geçmişten herhangi bir güdü, arzu ya da yön almadan hareket etmek demek, meditasyon halinde hareket etmek demektir. Anlık hareket et. Bırak yaşanan an karar verici olsun.Kendi kararını empoze etme; çünkü o karar geçmişten gelecektir ve yeniyi yok edecektir. Bir çocuk gibi, yaşadığın an içinde hareket et. Kendini o anın büyüsüne bırak. O zaman her gün yeni açılımlar, yeni ışıklar, yeni kavrayışlar bulacaksın. Ve o yeni kavrayışlar seni değiştirecek. Bir gün, bir anda, her anının yeni olduğunu göreceksin. Artık eski sana yapışmaz, bir bulut gibi tepende kalmaz; bir çiy damlası gibi genç ve taze olursun.Yeniden doğuşun gerçek anlamı budur. Eğer bunu anlarsan, psikolojik hafızandan koparak özgür kalırsın. Hafıza ölüdür, hafıza gerçek değildir ve asla olamaz. Çünkü gerçek her zaman canlıdır. Gerçek, hayatın kendisidir. Hafıza, artık olmayan bir şeyde ısrardır; hayalet dünyasında yaşamaktır. Ama o bizi barındırır; bizim zindanımız olur. Aslında o biziz. Hafıza, düğümü atar ve ben denen ego kompleksini yaratır. Ve doğal olarak sahte olan bu ‘ben olgusu’ sürekli ölümden korkar. O yüzden yenilikten korkarsın.Aslında korkan bu “ben”dir; gerçek sen değil. Varlığın korkusu yoktur, ama ego korkaktır; çünkü ego ölmekten çok korkar. O sunidir, geçersizdir, montajlanmıştır; her an dağılabilir. Ve yeni girdiği zaman, korku ortaya çıkar. Ego dağılmaktan korkar. Bir şekilde, kendini bir arada, tek parça halinde tutabilmektedir ve şimdi yeni bir şey geliyor. Bu, parçalayıcı olur. O yüzden yeniyi coşkuyla kabul etmiyorsun. Ego kendi ölümünü coşkuyla kabullenemez. Kendi ölümünü nasıl kabullensin?Asıl senin, ego olmadığını anlayıncaya kadar, yeniyi kabul etmen mümkün olamaz. Egonun sadece geçmiş hafızan olduğunu ve başka bir şey olmadığını gördüğün zaman, kendinin hafızadan ibaret olmadığını gördüğün zaman... Hafıza, biyolojik bir bilgisayar gibidir; o bir makinedir. Kullanışlı bir mekanizmadır; ama sen bunu aşan bir şeysin. Sen hafıza değil, bütünsel bir benliksin. Hafıza, bu benliğin bir içeriği; sen bu benliğin kendisisin.Örneğin, yolda yürürken birini görüyorsun. Yüzü hatırlıyorsun ama ismi aklına gelmiyor. Eğer sen hafıza olsaydın, ismi de hatırlardın. Ama sen, “Yüzü tanıyorum ama ismini hatırla- yamadım,” diyorsun. Sonra hafızanı çalıştırıyorsun. Hafızanın içine girip, sağına soluna bakıyorsun. Ve birden, bir isim kabarıyor ve sen, “Evet, onun adı bu,” diyorsun. Hafıza, senin kayıtlarındır. Sen o kayıtlara bakan kişisin; kayıtların kendisi değil.Çoğu zaman, eğer bir şeyi hatırlamak konusunda fazla gerilirsen, onu hatırlamak zorlaşıyor. O gerginlik yüzünden, varlığının üstündeki o baskı yüzünden hafıza, içindeki bilgiyi sana gösteremiyor. Birinin adını hatırlamaya çalışıyorsun, ama gelmiyor. Dilinin ucunda olduğunu söylüyorsun, ama gelmiyor. Bildiğini biliyorsun, ama isim ortaya çıkmıyor.Şimdi bu çok garip. Eğer sen hafızaysan, o zaman seni engelleyen kim; neden hatırlamı- yorsun? Peki, “Biliyorum ama dilimin ucunda, söyleyemiyorum,” diyen kim? Sonra çabalı- yorsun, ne kadar çok çabalarsan o kadar zorlaşıyor. Sonra, artık çabalamaktan sıkılıyor ve bahçede yürüyüşe çıkıyorsun; ve birden, bir gül ağacına bakarken, hatırlıyorsun. Yüzeye çıkıyor.Sen, hafızan değilsin. Sen benliksin; hafıza ise içerik. Ancak, hafıza egonun bütün yaşam enerjisidir. Hafıza, tabii ki eskidir ve yeniden korkar. Yeni rahatsız edici olabilir, yeni sindi- rilmez olabilir; yeni, sorun getirebilir; kendini ayarlaman ve tekrar ayarlaman gerekebilir, kendini yeni baştan oluşturman gerekebilir, bu da zor görünüyor.Yeni olmak için insanın kendini ego kimliğinden sıyırması gerekir. Kendini egodan sıyırdıktan sonra, onun ölmesi ya da yaşaması önemli değildir. Sonuçta ister yaşasın, ister ölsün, onun zaten ölü olduğunu biliyorsun. O sadece bir mekanizma; onu kullan, ama onun tarafından kullanılma. Ego, sürekli ölümden korkar; çünkü türetilmiştir. O yüzden korkar. O, varlıktan doğmamıştır. Varlıktan doğamaz; çünkü varlık hayat demektir. Hayat, ölümden nasıl korkar? Hayat ölümü bilmez; ego derlemelerden suni olarak ortaya çıkar. Bir şekilde, bir araya getirilir; sahtedir ve onu bırakmak, egonun öldüğünü kabul etmek, insanı canlı yapar. Egonun ölümü, varlığın doğumu demektir.Yeni, Tanrıdan gelen bir kuryedir. Yeni, Tanrıdan gelen bir mesajdır; ilahî bir mesajdır. Yeniyi dinle, yeniyle birlikte hareket et. Korktuğunu biliyorum; korkuya rağmen, yeniyle birlikte hareket et. Hayatın giderek zenginleşecek, ve bir gün, içindeki hapsedilmiş ihtişamı ortaya çıkartacaksın.

www.oshoturk.com

CESARETGanj Kitap

Olgunluk : Sevgi Artı Farkındalık Eşittir Varlık

2008-09-23T18:45:00.000+03:00

Sevgi manevi gelişim için bir zorunluluktur.Ve buna ilaveten sevgi bir ayna gibi işlev görür. Seni seven bir insanın gözlerinde kendi yüzüne bakmadığın sürece kim olduğunu bilmen çok zordur. Tıpkı fiziksel yüzünü görmek için aynaya bakmak zorunda olduğun gibi, manevi yüzünü görmek için de sevgi aynasına bakmak zorundasın. Sevgi manevi bir aynadır. O seni besler, seni bütünler, seni içsel yolcu- luğa hazır hale sokar, sana hakiki yüzünü hatırlatır.Derin sevgi anlarında yansımalar halinde geliyor bile olsa, hakiki yüzün anlık görüntüleri vardır. Tıpkı bir dolunay gecesi Ayın gölde, dingin bir gölde yansımasını görmen gibi, aynı şekilde sevgi de bir göl gibi işlev görür. Gölde yansıyan Ay gerçek Ayı arayışın başlangıcıdır. Gölde yansıyan Ayı hiç görmemiş olsaydın hakiki Ayı hiç aramayabilirdin. Tekrar tekrar Ayı aramaya göle gideceksin çünkü başlangıçta gerçek Ayın orada olduğunu; gölün dibinde, aşağılarda bir yerlerde olduğunu düşüneceksin. Defalarca dalacaksın ve yukarı boş ellerle çıkacaksın; Ayı orada bulamayacaksın.Sonra bir gün belki de bu Ayın sadece bir yansıma olduğu aklına gelecek. Bu muhteşem bir kavrayıştır; ancak o zaman yukarı doğru bakabilirsin. Şayet bu bir yansımaysa o zaman Ay nerede? O tam zıt yönüne bakman gereken bir yansımadır. Yansıma gölün derinlerindeydi; gerçeğiyse gölün üzerinde bir yerde olmak zorunda. İlk kez yukarı doğru bakarsın ve yolculuk başlamıştır.Sevgi sana meditasyonun anlık görüntülerini, Ayın göldeki yansımalarını sunar; onlar yansı- malar olduğundan Ayın kendisi değildir. O nedenle sevgi hiçbir zaman seni tatmin etmez. Aslında, sevgi seni giderek daha çok tatminsiz, hoşnutsuz yapacaktır. Sevgi giderek daha da çok sana neyin mümkün olduğunu fark ettirir ama malın kendisini sana teslim etmez. O seni hayal kırıklığına uğratır ve yalnızca derin hayal kırıklığı halinde kendi varlığına dönmen mümkündür. Yalnızca sevgililer meditasyonun keyfini bilirler. Hiç sevmemiş olanlar ve sevgide hiç hayal kırıklığı yaşamamış olanlar, Ayı ararken sevgi gölüne hiç dalmamış ve hiç hayal kırıklığına uğramamış olanlar gökteki gerçek Aya hiç bakmayacaklar. Onun farkına hiç varmayacaklar.Seven kişinin eninde sonunda dindar olması kaçınılmazdır. Ancak sevmeyen kişi — örneğin, kimseyi sevemeyen, sadece gücü seven politikacı — hiçbir zaman dindar olmayacaktır. Yahut paraya takıntısı olan kişi — sadece parayı seven kişi, yalnızca bir tek sevgi, para sevgisini bilen kişi — hiçbir zaman dindar olmayacaktır. Pek çok nedenden onun için bu çok zor olacaktır. Paraya sahip olunabilir; parayı eline alıp ona sahip olabilirsin. Paraya sahip olmak kolaydır, bir sevgiliye sahip olmaksa zordur; hatta imkânsızdır. Sahip olmaya çalışa- caksın ama yaşayan bir kişiye nasıl sahip olabilirsin? Yaşayan kişi her fırsatta direnecektir, en azından mücadele edecektir. Hiç kimse özgürlüğünü yitirmek istemez.Sevgi özgürlük kadar değerli değildir. Sevgi muhteşem bir değerdir ama özgürlükten yük- sekte değildir. O yüzden kişi seviyor olmayı ister ama sevgi tarafından hapsedilmek iste- mez. Bu nedenle er ya da geç hayallerinin yıkılmış olduğunu hissedersin. Sahip olmaya çalışırsın ve ne kadar sahip olmaya çalışırsan sevgi de o kadar imkânsızlaşır ve diğeri senden giderek daha çok uzaklaşmaya başlar. Ne kadar az sahip olursan, diğerine o kadar yakın hissedersin. Eğer hiç sahip olmazsan, eğer âşıklar arasında akmakta olan bir özgürlük varsa muhteşem bir aşk vardır.Her şeyden önce, bir insana sahip olma çabası başarısız olmaya mahkûmdur. Bu başarısız- lığın içerisinde kendine doğru savrulacaksın. İkincisi, bir kimseye sahip olmamayı öğrenmiş- sen, özgürlüğün sevgiden daha yüksek bir değer, sevgiden çok çok daha üstün bir değer ol- duğunu öğrenmişsen, er ya da geç özgürlüğün seni kendine getirdiğini göreceksin, özgürlük senin farkındalığın, meditasyonun haline gelecek.Özgürlük meditasyonun diğer yüzüdür. Ya özgürlükle başla ve farkında olacaksın ya da far- kındalıkla başla ve özgürleşeceksin. Birlikte hareket ederler. Sevgi alttan alta bir çeşit köle- liktir ama gerekli bir deneyimdir, olgunluk için çok gereklidir.‘Margery Williams’ın güzel kitabı The Velveteen Rabbit’te (Pelüş Tavşan) sevgi yoluyla gerçek olmanın çok güzel bir tanımlaması vardır.Tavşan bir gün “Gerçek nedir?” diye sordu. “İçinde vızıldayan bir şeylerin ve bir tutamacının olması anlamına mı gelir?”“Gerçek senin neyden yapıldığın değildir.” dedi Zayıf At. “O senin başına gelen bir şeydir. Bir çocuk seni çok, çok uzun zamandır sevdiğinde, yalnızca oynamak değil ama gerçekten sevdiğinde, o zaman Gerçek olursun.”“Canım yanar mı?” diye sordu Tavşan.“Bazen.” dedi Zayıf At, her zaman dürüst olduğu için. “Gerçek olduğunda canının yanmasını umursamazsın.”“Hepsi bir anda olup dayanılmaz bir hal mi alır, yoksa azar azar mı olur?” diye sordu.“Hepsi bir anda olmaz.” dedi Zayıf At. “O hale gelirsin. Uzun zaman alır. Bu yüzden kolayca kırılan ya da keskin kenarları olan veya dikkatlice korunması gereken insanların başına sıklıkla gelmez. Genellikle Gerçek olana kadar tüylerinin çoğu sevilirken yolunmuş ve gözlerin düşmüş ve bağlantı yerlerin gevşemiş olur, çok pejmürde bir hal almış olursun. Ancak bunların hiçbir önemi yoktur çünkü bir kez Gerçek olduğunda — sadece anlayamayan insanların haricinde — çirkin olamazsın. Bir kez Gerçek oldun mu bir daha sahte olamazsın. O sonsuza dek sürer.”’Sevgi seni gerçek yapar; aksi takdirde sadece bir fantezi, içinde madde olmayan bir hayal olarak kalırsın. Sevgi sana maddeyi verir, sevgi sana bütünlük verir, sevgi seni özünle bir yapar. Ancak bu, yolun sadece yarısıdır; diğer yarısı meditasyonda, farkındalıkta tamam- lanmalıdır. Fakat sevgi seni diğer yarıya hazırlar. Sevgi başlangıçtaki yarıdır ve farkındalık ise sondaki yarıdır. Bu ikisinin arasında Tanrıya erişirsin. Sevgi ve farkındalık arasında, bu iki yaka arasında varlığın ırmağı akar.Sevgiden kaçma. Tüm acılarıyla onun içinden geç. Evet, acıtır ama âşıksan umursamazsın. Aslında tüm bu acılar seni güçlendirir. Bazen gerçekten çok kötü, berbat bir şekilde canın yanar ama tüm bu yaralar seni kışkırtmak için, sana meydan okumak için, seni daha az uyur halde tutmak için gereklidir. Tüm bu tehlikeli durumlar seni tetikte tutmak için gerek- lidir. Sevgi zemini hazırlar ve meditasyon tohumu ise sevgi toprağında ve sadece sevgi toprağında büyüyebilir.O yüzdendir ki, korku yüzünden dünyadan kaçan kişiler hiçbir zaman meditasyonu bula- mazlar. Himalaya mağaralarında hayatlar boyunca birlikte oturabilirler; meditasyonu bula- mayacaklar. Bu imkânsızdır; onu kazanamadılar. İlk olarak dünyada onu kazanmalısın; önce zemini hazırlamalısın. Ve zemini hazırlayan ise sadece sevgidir.O nedenle ben dünyadan vazgeçmende ısrarcı değilim. Onun içinde ol, onun meydan oku- malarını kabul et, onun tehlikelerini, acılarını, yaralarını kabullen. İçinden geç. Ondan kaçma, kestirme bir yol aramaya çalışma çünkü öyle bir şey yok. Bu bir mücadele, çetin bir şey, yokuş yukarı doğru bir görev ama kişi böyle böyle zirveye ulaşır.Ve bu, zirveye bir helikopterle bırakılmış olmaktan çok daha fazla, çok çok daha fazla zevk verir çünkü o zaman oraya gelişmemiş olarak ulaşmışsındır; ondan zevk almayacaksın. Aradaki farkı bir düşün. Everest’e ulaşmak için çok sıkı çalışırsın. O çok tehlikelidir; yolda ölmek için her türlü olasılık vardır, zirveye hiçbir zaman ulaşamamanın bin bir türlü olasılığı, tehlikeleri, rizikoları vardır. Her adımda ölüm seni bekliyor, başarılı olmaktan çok yenilgiye uğramanın pek çok olasılığı ve bir sürü tuzak. Yüz olasılığın içinde varabilme olasılığı sadece bir tane. Fakat zirveye yaklaştıkça içinde yükselen zevk çoğalıyor. Ruhun yükseklerde uçuyor. Onu sen kazandın, o bedava değil. Ve ona daha çok ödedikçe, ondan daha çok zevk alacaksın. O zaman hayal et; bir helikopterden zirveye bırakılabilirdin. Zirvede duracaktın ve çok aptal, salak görünecektin; orada ne yapıyorsun öyle? Beş dakika içinde işin bitecekti, “Tamamdır, onu gördüm! Pek bir şey yok burada!” diyecektin.Yolculuk hedefi yaratır. Hedef yolculuğun sonunda bir yerde oturmuyor, yolculuk her adı- mında onu yaratıyor. Yolculuğun kendisi hedeftir. Yolculuk ve hedef birbirinden ayrı değil, onlar iki ayrı şey değil. Son tüm yola yayılmış durumda; tüm araçlar sonu içinde barındı- rıyor.O nedenle hiçbir zaman yaşama, canlı olma, sorumlu olma, kendini adama, ilgili olma fırsat- larının hiçbirini kaçırma. Bir korkak olma. Yaşamla yüzleş, onunla karşılaş. Ve yavaş yavaş içinde bir şeyler kristalize olacak.Evet bu zaman alır. Zayıf At haklı: “Genellikle Gerçek olana kadar tüylerinin çoğu sevilirken yolunmuş ve gözlerin düşmüş ve bağlantı yerlerin gevşemiş olur, çok pejmürde bir hal almış olursun. Ancak bunların hiçbir önemi yoktur çünkü bir kez Gerçek olduğunda çirkin ola- mazsın. Sadece anlayamayan insanlar haricinde... Bir kez Gerçek oldun mu bir daha sahte olamazsın. O sonsuza dek sürer.” O sonsuzdur.Ancak, kişi onu kazanmalıdır. Tekrarlayayım: Hayatta hiçbir şeyi bedava elde edemezsin. Ve şayet elde edersen de işe yaramaz. Ödemelisin ve ne kadar çok ödersen ondan o kadar çok yararlanırsın. Eğer tüm yaşamını sevgi için riske edersen, elde ettiğin şey muhteşem olacaktır. Sevgi seni kendine döndürür; sana biraz meditasyon yansıması verecektir. İlk meditasyon anları sevgide gerçekleşir. Ve o zaman bu enstantanelere, sadece enstantane- lere de değil, o deneyimlere ulaşmak için içinde muhteşem bir arzu yükselir, böylece o hallerde sonsuza ve sonsuza dek yaşayabilirsin. Sevgi sana meditasyonu tattırır.Sevgi dolu, orgazmik bir deneyim samadhi’nin, sonsuz mutluluğun ilk deneyimidir. O seni daha çok susatır. Artık neyin mümkün olduğunu biliyorsun ve artık sıradan olanla tatmin olamazsın. Kutsal olan içine nüfuz etti, kutsal olan kalbine ulaştı. Tanrı kalbine dokundu, sen de bu dokunuşu hissettin. Artık sonsuza dek bu anın içinde yaşamak istersin, bu anın senin tüm yaşamın olmasını istersin. Öyle de olur ve öyle olmadığı sürece insan doyuma ulaş- madan kalır.Bir taraftan sevgi sana muhteşem keyifler sunacak ve diğer taraftan da sana hiç bitmeyen mutluluk için bir susamışlık bahşedecek

www.oshoturk.com

sessizligi dinlemek

2008-09-17T17:29:00.000+03:00

Zihin her şeyi sürekli sözcüklere dönüştürür. Sözcükleri bilirsiniz, dili bilirsiniz ve düşünmenin kavramsal yapısını bilirsiniz; ama bu düşünmek değildir. Tam tersine, düşünmekten kaçmaktır. Bir çiçek görür ve onu sözcüklere dönüştürürsünüz. Sokakta birini görür ve onu sözcüklere dönüştürürsünüz. Her şeyin sürekli sözcüklere dönüştürülmesi, sözcükler şeklinde var edilmesi meditatif zihni engeller.
Gördüklerinizi sadece görün, sözcüklere dökmeyin. Var olduklarının farkında olun, ama onları sözcüklere dönüştürmeyin. Gün doğumu orada... Onu gördüğünüz an ile sözcüklere dönüştürdüğünüz an arasında geçen zamanın farkında bile değilsiniz. Güneşi görüyorsunuz, hissediyorsunuz ve anında onu sözselleştiriyorsunuz. Güneşin doğmasının bir sözcük olmadığını anlamak gerekir. O bir olgudur, bir olandır. Zihin yaşananları otomatik olarak sözselleştirir; o zaman sözcükler sizinle yaşanılan arasına girer.Dil bir kenara bırakılmalıdır. Onu bastırmanızı, ya da tümüyle ortadan kaldırmanızı söylemiyorum. Yalnızca günün yirmidört saati süren bir alışkanlığınız olmaması gerekir diyorum. Yürümek için bacaklarınızı hareket ettirmelisiniz; ama oturduğunuzda da bacaklarınız yürüyüş hareketine devam ediyorsa, delirmişsinizdir! Onları durdurabilmelisiniz. Aynı şekilde, kimse ile konuşmazken dil orada olmamalı. O bir iletişim tekniğidir ve siz bir kimse ile iletişim halinde değilken orada olmamalıdır.Varoluş asla kendini tekrarlamaz. Her gül, yeni bir güldür, baştan aşağı yenidir. Daha önce hiç varolmamıştır, bir daha da olmayacaktır. Ama biz ona ‘gül’ dediğimiz zaman, ‘gül’ sözcüğü bir tekrardır. Gülü adlandırdığınızda, yeni olanı eski olanla öldürmüş oldunuz.Varoluş daima gençtir, oysa dil daima yaşlıdır. Dilin içine ne kadar girerseniz o kadar ölü, o kadar körelmiş olursunuz.Sartre otobiyografisine ‘Sözcükler’ adını verdi. Biz sözcüklerin içinde yaşarız; yani, yaşamayız. Sonuçta elimizde biriktirilmiş bir dizi sözcükten başka bir şey kalmaz. Sözcükler fotoğraflara benzer: Canlı bir şeyi görüp resmini çekersiniz. Fotoğraf ölüdür. Ölü fotoğraflardan bir albüm oluşturursunuz. Farkındalık içinde yaşamamış bir kişi ölü bir albüm gibidir. İçinde yalnız sözel resimler, ölü anılar vardır.SESSİZLİĞİ DİNLEMEK adlı kitaptan

ajna çakra

2008-09-15T17:06:00.000+03:00

ajna çakrayla ılgılı hastalıkların giderılmesi.

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=31522

Farkındalık : Görünmez Dokunuş

2008-09-08T12:17:00.000+03:00

Her ne yapıyorsan — yürürken, otururken, yerken ya da hiçbir şey yapmazken, sadece nefes alıp verirken, dinlenirken, çayırların üzerinde gevşerken — hiçbir zaman unutma ki sen bir izleyicisin.Yeniden ve yeniden unutacaksın. Bazı düşüncelere, bazı hislere, bazı duygulara dalacaksın; herhangi bir şey seni izleyenden uzaklaştıracak. Hatırla ve koşup izleme merkezine geri dön.Onu sürekli bir içsel süreç yap... Hayatın nasıl kendi niteliğini değiştirdiğini görüp şaşıracaksın. Elimi hiç dikkat etmeden hareket ettirebilirim ve ayrıca elimi tüm hareketi içerden izleyerek de hareket ettirebilirim. Hareketler tamamen farklıdır. İlk hareket mekanik, bir robot hareketidir. İkinci hareket ise bilinçli bir harekettir. Ve bilinçli olduğunda bu eli içerden hissedebilirsin; bilinçli olmadığında ise bu eli sadece dışardan bilirsin.Yüzünü sadece aynadan biliyorsun, dışarıdan çünkü sen bir izleyici değilsin. İzlemeye başlarsan yüzünü içeriden hissetmeye başlarsın ve bu kendini içeriden izleme çok ilginç bir deneyimdir. Sonra yavaş yavaş garip şeyler olmaya başlar. Düşünceler kaybolur, duygular kaybolur, hisler kaybolur ve seni sarmalayan bir sessizlik vardır. Tıpkı sessizlik denizinin ortasındaki bir ada gibisindir ... sadece bir izleyici, sanki bir ışık, alevden bir ışık tüm varlığının merkezindeymiş, tüm varlığına ışıyormuş gibi.Başlangıçta sadece içsel bir deneyim olacak. Zamanla bu ışımanın bedeninden yayıldığını, bu ışınların başka insanlara ulaştığını göreceksin. Eğer birazcık duyarlılarsa diğer insanların, görünmeyen bir şeyin onlara dokunduğunu hemen fark etmeleri seni şaşırtacak ve şok edecek. Mesela eğer kendini izliyorsan birisinin arkasından yürü. Kendini izliyorken hiçbir neden yokken dönüp sana bakacağı hemen hemen kesindir. Kendini izlerken, izlemen yayılmaya başlar ve onun önünde yürüyen kişiye dokunması kaçınılmazdır. Ve eğer görünmeyen bir şey tarafından dokunulursa geri dönüp bakacaktır: “Neler oluyor?” Ve sen ona elle bile dokunamayacak kadar uzaktasın.Bir deneme yapabilirsin: Birisi uyuyorken onun yanında yalnızca kendini izleyerek oturabilirsin ve o kişi ansızın uyanıp sanki birisi ona dokunmuş gibi etrafına bakınacaktır.Zamanla sen de ışınlar aracılığıyla dokunmayı hissedebilir olacaksın. Titreşim denilen şey budur. O var olmayan bir şey değildir. Diğer insan onu hisseder; sen de ayrıca o kişiye dokunduğunu hissedeceksin.İngilizce’de kullanılan etkilenmek (touched — dokunulmak) terimi çok anlamlıdır. Bu kişiden çok “etkilendim” dediğinde bunun ne anlama geldiğini anlamadan onu kullanıyor olabilirsin. O sana tek bir söz bile söylememiş olabilir. Yalnızca yanından geçip gitmiş olabilir. Gözlerine sadece bir kez bakmış olabilir ve sen bu kişi tarafından “etkilendiğini” söylersin. Bu sadece bir sözcük değildir; gerçekten olur. Ve sonra bu ışınlar insanlara, hayvanlara, ağaçlara, taşlara yayılmayı sürdürür ... ve bir gün göreceksin ki içerden tüm evrene dokunuyorsun.

meditasyon

2008-09-08T12:12:00.002+03:00

Sadece tek bir anlığına bile herhangi bir şey yapmıyorsan, son derece rahatlamış bir halde merkezinde olursun: Meditasyon budur. Meditasyon eyleme karşı değildir. Hayattan kaçmak zorunda değilsin: Sen kasırganın merkezi haline gelirsin. Hayatın sürer, o gerçekten daha yoğun bir şekilde —daha coşkulu, daha net, daha vizyonlu, daha yaratıcı olarak— sürer ama sen yine de ayrısındır, sadece tepelerdeki bir gözcüsün, basitçe etrafında neler olduğunu gözlüyoryorsun. Sen yapan değil, gözleyensin.

http://msn.estore.com.tr/EStore/Products.aspx?catalog=Kitap&productid=KTI33014(7000000)

Kendini Gerçekleştirmenin Anlamı

2008-09-08T12:09:00.002+03:00

İnsan muhteşem bir potansiyelin tohumu; insan Budalığın tohumudur. Her insan bir Buda olmak üzere doğar. İnsan bir köle değil, bir efendi olmak için doğar.Ancak, potansiyelini gerçekleştiren çok az insan vardır. Milyonlarca insanın potansiyelini fark edememelerinin nedeni, ona zaten sahip oldukları için onu doğal karşılamalarıdır.Yaşam sadece gelişmek, olmak, çiçek açmak için bir fırsattır. Kendi içinde yaşam boştur; sen yaratıcı olmadığın sürece onun içini mutlulukla dolduramayacaksın. Sen kalbinde söylenecek bir şarkıya sahipsin ve edilecek bir dansa sahipsin fakat bu dans ve bu şarkı görünmezdir: Onu henüz duymadın bile. O varlığının en derinindeki özünde derinlerde gizlenmiştir; o su yüzüne çıkarılmalıdır.‘Kendini gerçekleştirme’nin anlamı budur. Hayatını bir gelişmeye dönüştürebilmiş, hayatını uzun bir kendini gerçekleştirme yolculuğuna dönüştürmüş, olması gereken kişi haline gelmiş insan çok enderdir. Doğu’da biz bu adama Buda dedik, Batı’da biz bu adama Mesih dedik. Mesih sözcüğü, Buda sözcüğü ile tam olarak aynı anlama gelir: Yuvaya varmış olan kimse. Hepimiz evini arayan gezginleriz ancak arayış son derece bilinçsizdir: Ne aradığımızı, kim olduğumuzu, nereye gittiğimizi tam olarak fark etmeden karanlıkta el yordamıyla arıyoruz.Biz akıntıdaki bir kibrit çöpü gibiyiz, biz rastlantısal olarak kalmaya devam ediyoruz. Bu mümkün olur çünkü etrafındaki milyonlarca insan aynı teknededir ve sen yaptığın şeylerin aynısını milyonlarca insanın yaptığını gördüğünde o zaman, haklı olmalısın çünkü milyonlarca insan yanlış olamaz. Senin mantığın budur. Ve bu mantık temelinden yanlıştır: Milyonlarca insan doğru olamaz. Bir kişinin doğru olması çok enderdir; bir kişinin hakikati görmesi çok enderdir. Milyonlarca insan yalan bir hayat, şaşaalı bir hayat sürer. Onların varoluşu sadece yüzeyseldir; onlar, merkezin hiç farkında olmadan çeperde yaşarlar. Ve merkez her şeyi içerir: Merkez Tanrı’nın krallığıdır.Budalığa doğru, sınırsız potansiyelinin farkına varmaya doğru ilk adım, bugüne kadar hayatını boşa harcamış olduğunu, bu ana kadar tamamıyla bilinçsiz bir şekilde kaldığını fark etmektir.Bilinçli olmaya başla; varabilmek için yegâne yol budur. Bu çetindir, bu zordur. Rastlantısal kalmak kolaydır; o zekâ gerektirmez, bu yüzden o kolaydır. Herhangi bir aptal bunu yapabilir: Tüm aptallar bunu zaten yapıyor. Rastlantısal olmak çok kolaydır çünkü asla olan hiçbir şey için sorumlu hissetmezsin. Her zaman için sorumluluğu başka bir şeyin üzerine atabilirsin: Tanrı, kader, toplum, ekonomik yapı, devlet, kilise, anne, baba, ebeveynler... Sorumluluğu başka birisinin üzerine atmaya devam edebilirsin bu yüzden o kolaydır. Bilinçli olmak demek tüm sorumluluğu kendi omuzlarının üzerine almak demektir. Sorumlu olmak Budalığın başlangıcıdır.Sorumlu sözcüğünü kullanırken onu sıradan bir şekilde, ima ettiği görev bilinci anlamında kullanmıyorum. Onu gerçek, özündeki anlamıyla kullanıyorum: Karşılık verme kapasitesi. Benim verdiğim anlam budur. Ve karşılık verme kapasitesi sadece sen bilinçli isen mümkündür. Şayet derin uykudaysan nasıl karşılık verebilirsin. Eğer uykudaysan kuşlar şarkı söylemeye devam edecektir ama sen duymayacaksın. Ve çiçekler açmaya devam edecektir ve sen asla güzelliği, hoş kokuları, onların varoluşa yağmasının coşkusunu asla algılayamayacaksın.Sorumlu olmak demek tetikte, bilinçli olmak demektir. Sorumlu olmak demek, dikkatli olmak demektir. Mümkün olduğunca çok farkındalıkla eylemde bulun. Küçük şeyler bile ― sokakta yürümek, yiyeceğini yemek, banyonu yapmak ― mekanik olarak yapılmamalıdır. Onları tam farkındalıkla yap.Yavaş yavaş küçük eylemler parıldamaya başlar ve zamanla bu eylemler berraklaşacaktır. Bu berraklaşmış eylemler senin içinde birikmeye devam edecek ve en sonunda ... patlama. Tohum patlamıştır, potansiyel gerçek olmuştur. Artık sen bir tohum değil, bir lotus çiçeğisin, altın bir lotus çiçeği, bin yapraklı bir lotus çiçeğisin.Ve bu muhteşem bir rahmet anıdır; Buda onu nirvana olarak adlandırır. Kişi ermiştir. Artık daha fazla elde edilebilecek bir şey, gidilebilecek başka bir yer yoktur. Dinlenebilirsin, rahatlayabilirsin: Yolculuk bitmiştir. Muazzam bir mutluluk o an, ortaya çıkar, muhteşem bir kendinden geçiş doğar.Ancak kişi en başından başlamak zorundadır.

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=686

Kafadan Kalbe Geçmek

2008-09-08T11:59:00.000+03:00

Düşünceden hissetmeye geç. Ve bunun en iyi yolu kalbinden nefes almaya--- başlamak olacaktır.Gün boyunca hatırlayabildiğin kadar derin nefes al; nefesin tam göğsün ortasına çarptığını hisset. Sanki tüm varoluş içine, kalbinin tam ortasına — sola değil, sağa değil ... tam olarak ortasına — akıyormuş gibi hisset. Kalp merkezinin olduğu yer burasıdır.Bunun fiziksel kalple hiçbir alakası yoktur. O tamamıyla farklı bir şeydir; o görünenin ardındaki bedene aittir.Bu nedenle derin bir şekilde nefes al ve ne zaman bunu yaparsan en azından beş kez derin nefes al; içine al, kalbini doldur. Sadece onu ortada hisset. Varoluş kalbin aracılığıyla canlılık, yaşam, Tanrısallık, doğa akıtıyor ... her şey içeri akıyor.Ve sonra derin bir şekilde nefes ver, yine kalpten ve sana akıtılan şeyi varoluşa geri verdiğini hisset. Bunu günde pek çok kez yap.Ve giderek daha çok ve daha çok duyarlı hale geleceksin, pek çok şeyin daha çok farkında olacaksın. Daha çok koku duyacaksın, daha çok tat alacaksın, daha çok dokunacaksın, daha çok göreceksin, daha çok duyacaksın, her şey daha yoğun olacak. Yaşamın senin içinde gerçekten titreştiğini hissetmeye başlayacaksın
http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=686

2008-08-28T14:31:00.004+03:00

leben??

2008-08-28T14:15:00.000+03:00

ich bin mir sicher, daß jeder Mensch irgendwann den Sinn seines Lebenshinterfragt, ob bewußt oder auch gezwungen durch Ereignisse, sei einmal dahingestellt.Die Quintessenz dieser Konfrontation mit einem Selbst, ist immer die Frage: will ich ( wirklich ) leben, oder ergebe ich mich den Umständen in meinem Leben.Je klarer diese Frage erkannt wird umso deutlicher werden Dir jehne Anteile Deines Lebens, welche äusserlich bestimmt/dominiert sind.Dein Weg nach Hause beginnt...

zu hause

2008-08-28T14:09:00.000+03:00

wer f-Ort will sollte wissen wo zuHause ist:nur wer wirklich daHeim ist kann f-Ort gehen.nahezu allES was wir tun ist " motiviert " durch zu- oder ab-Neigung,durch geWesen sein und sein wollen und dies hält uns ständig in BeWegung.der abStand, die abWeichung von dem was ist, ist der t-Raum,den Zug anhalten können sehr wenig Menschen.

ask mı, yansıtma mı??

2008-08-26T23:03:00.001+03:00

Ask mı? Yansıtma mı?
“Hayal dünyamı cezbediyordun. Şimdi merakımı bile cezbetmiyorsun. Hiç bir etki yaratmıyorsun. Seni sevdim çünkü muhteşemdin, zekiydin, dahidin, şairlerin hayalleri, sanatçıların şekilleriydin. Aman Tanrım, seni sevdiğim için ne kadar aptalım. Benim için şimdi hiç bir şeysin. Seni bir daha hiç görmeyeceğim, düşünmeyeceğim, adını bir daha anmayacağım. Benim için bir zamanlar ne demek olduğunu tahmin edemezsin, düşünmeye bile tahammül edemiyorum. Keşke seni hiç görmeseydim, hayatımdaki romantizmi mahvettin”— Oscar Wilde, The Picture of Dorian Gray (1890) “

----------
Astrolojik verileri bir yana bırakarak bu yazıda anlatılmak istenilen gerçek aşk ile yansıtmanın farkıdır. Bir kişiyi, aşağıda ifade edildiği şekilde, bütün olumsuz koşullara rağmen ve bütün kontrol mekanizmalarını çökerterek bu kadar köşeye sıkıştıran olguya Jungian dünyada aşk değil “Anima Yansıtması” deniyor.
“39 Yaşındayım ve 10 yıldır evliyim ve bir oğlumuz var. İş yerinde bir bayan arkadaşım ile son zamanlarda çok yakınlaştık. Her an onu düşünüyorum. Ona karşı duygularım, eşime karşı duygularımın tam tersi (eşim ile artık kardeş gibiyiz). Boşanmayı düşünüyorum, çocuk olduğu için çok zor bir karar ama böyle yaşamakda yaşarken ölmek gibi geliyor. Bu konuda bana fikir verebilir misiniz? Doğum Tarihim…”
Hoş Geldin Anima Yansıtması!
Anima yansıtmasının ( eğer aynı duyguları bir kadın hissediyorsa buna “animus yansıtması” deniyor) başlıca belirtileri bu kişinin yazdıklarının içinde saklıdır. Eğer bir erkek, bir kadına karşı çok yoğun hisler besleyip, adeta yeniden hayata dönmüşcesine bir coşku ile bütün enerjisini ona yönlendiriyorsa, ayrıca bu heyacanı hep yaşamak için ona sahip olması gerektiğini düşünüyorsa ve bu isteğin yoğunluğunda başka her alternatif ona ölüm gibi geliyorsa bu bir anima yansıtmasıdır. Çoğu zaman bu karşıdaki kişi tam olarak tanınmıyordur fakat yine de kişi kendini karşısındaki ile bir bütün ve tam hissediyordur.
Bu arzunun etkisinin büyüklüğü arzuyu yaşayan insanın içinde bulunduğu duygusal boşluk ile dogru orantılıdır. Bu boşluğun temelleri genelde çocukluk yıllarında atılır ancak bu arzunun yaşandığı sırada belki saklanarak, belki bir proje ve iş peşinde ihmal edilen iç dünya ile boşluk giderek büyümüştür. Yapılan iş belki de çok tatminkardır fakat o çok derinlerde olan duygusal boşluğu dolduramıyordur.
En sık gördüğümüz yanlış ise bu boşluğu “aşk” zannedilen bir arzu ile doldurmaya çalışmaktır. Bu arzu aslında bize bir mesajdır. İç dünyamız kaybettiği bir şeyi bizden yeniden talep etmektedir.
Anima erkek zihninin dişi, animus kadın zihninin erkil yönüdür. Jung’a göre erkek içindeki duygusalllığı, kabullenişi, bakma, besleme ve yaratma güdülerini bir kadına yansıtarak kendi iç dünyası ve dış dünya arasında bu kadın aracılığı ile bir köprü kurar. Erkekte ‘anima’ genelde içindeki ‘Tanrı’ imajı (yaratma gücü) ile gelişir. Aynı şekilde kadının içindeki ‘animus’ ona hedeflerine ulaşmada yardım eder, zihinsel netlik sağlar, limitlerini belirler. Kendi egosu ile bilinçaltının bir aracısı olur. Kadınlarda ‘animus’ genelde ‘Baba’ imajı ile gelişir.
Erkeğin içindeki dişi yön ona ben senin içindeyim fakat varlığımın farkında değilsin demektedir. Hatta haykırmaktadır, rüyaları ve arzuları ile mesaj göndermektedir. Bu arzu iç dünyasının önceden ne kadar ölü olduğunu kişiye hatırlatır. Kendi benliğini tanımaya çalışmayan, özünde gerçekten kim olduğunu, ne istediğini bilmeyen insanlar bu içlerinde kaybolmuş hayatı başkalarına yansıtır. İçimizde patlayan volkan misali ( eğer bu iç dünya ile orta yaşa kadar bağlantı kurulamamışsa mutlaka orta yaşlarda) bütün kontrollerimiz kaybolur. Artık kendi benliğimizi anlamanın zamanı gelmiştir yada büyük bir hüsrana uğramaya.
Bir çok insan bu dramın yansıtma olduğunun farkında değildir ve bütün enerjisini kendilerini bütünleyeceğini sandığı insanı elde etmek için harcar. Karşıdaki insanın kim olduğu da aslında pek önemli değildir, eski bir aşk, genç bir vücud, platonik sevgili, ilgisini ve beğenisini belli eden bir kişi bu yansıtmaya aday olabilir (nede olsa aradığımız bütün özellikleri ona yansıtıyor olacağız değil mi?) Bu aşk, ateş, cazibe, macera, çekim bizi bir süre oyalayabilir ama hiçcbir zaman içimizde ifade edilmek istenen yönümüze yardım etmez aksine iç dünyamıza vereceğimiz dikkati dışarıya verdiğimiz için içimizde boşluğu yaratan problemlere ekleme yaparız.
Kişilerin içsel büyümesi bütün olarak bir büyüme değildir. Zihnin ayrı ayrı parçalarını farkedip, onların geliştirilmesidir.
Karşılıklı yansıtma gerçekleştiği zaman artan fantazi ve erotiklik psikolojik açıdan semboliktir. Kişi kendi içine girip, bütünleşmek istemektedir. Yansıtma eninde sonunda biter ancak ne kadar uzun sürerse o kadar uzun süreli ve sevgi dolu ilişki potansiyelinden uzaklaşılır. Birçok ilişki yansıtmanın bitişi ile sona erer ve aynı döngü bir başkası ile tekrarlanır. Bazıları aşık olduğunu zannettiği kişi ile evlenir, sonra onun düşündüğü kişi olmadığını anlar. Diğer taraftan yansıtmaya maruz kalmış insan ilk heyecanın ardından, bu yansıtmanın ağırlığında ezilir (bugün hayran olunan birçok sanatçının yaşadığı psikolojik trauma bu sebeptendir.)
Bu tür arzular hissettiğimiz zaman bireyleşme sürecimizin başlaması gerekmektedir. İlk önce iç dünyamızda bir yolculuğa çıkmamız ve neler yapacaksak daha sonra kontrollü bir şekilde yapmanız doğru olandır. İçinde bulunduğumuz durum büyük değişimlerin habercisidir ve en büyük değişim kendi içimizde yaşanmalıdır.
Gerçek Aşk!
Yansıtmalarımızdan bir an önce kurtulup, partnerimizi olmasını istediğimiz gibi yada bize verecekleri için değil, onu olduğu gibi sevmeye başladığımızda gerçek aşka demir atılır. Bunu yapan iki kişinin arasındaki aşk giderek büyüyecektir çünkü gerçektir. Gerçek aşk, yansıtmadan farklı olarak karşıdakinin kendine has kişiliğini destekler, kendimizin bir aynası yada içimizdeki mükkemmel ebevyn özlemi değildir. Unutmayalım, biz nekadar bir başkası ile tamamlanmak istersek o kadar karşıdakinin kişiliğini red ederiz. Böyle bir aşk gerçek değil bir hayaldir.
Pelin Hattatoglu

http://pelinhattatoglu.com/turkish/articles/articles_animaproj.htm

bitkiler ve faydaları - 2

2008-08-26T22:51:00.001+03:00

ARTRIT
Enginar : Enginarin en büyük özelligi toksinleri temizleme yetenegidir. Artirit ve romatizmasi olan hastalara özellikle tavsiye ediliyor. Cynarine adli madde, karaciger ve safra kesesinin rahatsizlanmasini engelliyor.
ASTIM
Sogan : Sarimsakla birlikte enfeksiyonlarla mücadele eder. Kükürt bilesimleri atardamarlarin zarar görmesini önler. Sogan; kemik erimesine de iyi geliyor.
ADET SANCISI
Muz : Içerdigi yüksek oranda B6 vitamini sayesinde kadinlarin adet dönemi sancilarini büyük oranda azaltir. Dogal bir agri kesici gibidir.
Tarçin : Koli basilinin üremesini önler. Limon çayina balla birlikte eklenerek içildiginde hem bogaz agrilarina hem de adet dönemi sancilarina iyi gelir.
BAGIRSAK
Elma: Protein, vitamin ve dogal kimyasallar sayesinde sindirime yardimci olur. Sindirimi kolaylastirir. Bagirsak sorunlari çeken kisiler için dengeleyici ve normallestirici besin olarak nitelenirler.
BAS AGRISI
Nane: Nane çayi bas agrilarini dindirmek için birebirdir. Içerdigi mentol ve mentol dogal yaglari sayesinde mideyi rahatlatma etkisine de sahiptir.
Biberiye: Kimyasal içerikleri sayesinde dogal bir agri kesici görevi görür.
Çikolata: Dogal antidepresan özelligi vardir. Çikolata magnezyum ve demir içerir. Sinirleri gevsetici özelligi sayesinde bas agrisini dindirir.
CILT SORUNLARI
Papatya: Bitkisel yag ve kimyasallar içerir. Çay olarak içildiginde sindirime yardimci olur, karin agrilarini dindirir. Sicak bir banyonun ardindan hazirlanacak papatya çayi torbalari, egzamanin neden oldugu kasinti ve yanmalari alir.
Aci pul biber: Portakaldan 3 kat daha fazla oranda C vitamini içerir. Capsantin adli kimyasal madde zona hastaliginin neden oldugu agrilari dindirmek için yapilan kremlerde kullanilir.
Portakal suyu : Bir bardak portakal suyu günlük C vitamini ihtiyacinizin tamamini karsilar. Içindeki potasyum vücudun su dengesini korur; cildin kurumasini, kirisikliklarin meydana gelmesi önler.
Portakal yagi : Susam yagiyla karistirilarak da iyi bir cilt yagi elde edilir. Selüloitli bölgelere portakal yagiyla masaj yapilmasi tavsiye edilir.
ÇÖLYAK HASTALIGI
Kestane : Önemli bir enerji kaynagidir. Kolayca sindirilebilir. Çölyak hastalari için bugday içermeyen un kaynagi olabilir. E ve B6 vitaminleri içerir.
DEPRESYON
Avokado : Sindirimi çok rahat olan bu meyveyi özellikle yeni dogmus bebeklerin ilk mamasi olarak tavsiye ederiz. Içerdigi E vitamini kalbe iyi gelir, yüksek potasyum da dinç tutar ve insani depresyona sokan uyusukluluk ve rahatligi üzerinden atar. Vücudun kolesterol oranini ayarlar. Teninizin sürekli hücre yenilemesine neden olur.
(Zayiflamak isteyenler Yag orani yüksek olan avokadoyu yememenizi öneririz.)
Çikolata : Sütlü çikolatalari tercih edin. Çünkü içerdigi kakao yagi, magnezyum, E vitamini beynin kendisini yenilemesine ve psikolojik rahatlik saglamasina yardimci olur. Migreni olanlar çikolatadan uzak durmalidir.
Istiridye : Içindeki demir, sperm sayisini ve insanin seks gücünü artirir. A, B12 ve C vitaminleri içerir. Beyin için en faydali yiyecek olan istiridye, enerji verir.
(Dikkat: Kolesterol orani birçok baligin iki katidir.)
Patates: Bir patates, bir kisinin bir gün içinde almasi gereken C vitaminini içerir. Beyindeki serotonin adli kimyasal maddenin kendisini yenilemesini saglar.
DIS
Ekmek: Sekerli yiyecek yenildiginde içindeki asitler dislere her 20 dakikada bir saldirir. Ekmek, disleri korur. Gün boyunca 6 ila 11 dilim ekmek yiyin.
Meyve: (Her çesit) Günde 2 ila 4 ögün meyve tüketin.
Sebze: (Her çesit) Günde 3 ila 5 ögün tüketin.
Yogurt veya beyaz peynir : Eger yemek arasi atistirirken dis sagliginizi düsünüyorsaniz, kalsiyum deposu olan bu iki yiyecegi tercih edin.
Muz : Yüksek miktarda karbonhidrat içerir. Zengin bir potasyum kaynagidir. Bu mineral kalbin düzenli çalismasini ve tansiyonun düzenli olmasini saglar.
DIYABET
Kuru fasulye: Lif açisindan zengin bir besindir. Bu da diyabet riskini büyük oranda azaltir. Içerdigi karbonhidratlari vücudun sekere dönüstürmesi uzun sürer.
Mercimek : B vitamini, demir, kalsiyum, potasyum, fosfor ve magnezyum içerir. Çözünebilir lif içermesi sayesinde kandaki kolesterol oranini düsürür. Diyabet ve kalp hastalari için iyi bir besindir.
FELÇ
Turunçgiller : C vitamini zengini turunçgiller içerdikleri flavonoid adli antioksidanlar sayesinde atardamarlarin, kalbin zarar görmesini önlüyor. Portakal içerdigi folik asit, kalp dostu potasyum ve kalsiyum sayesinde saglikli alyuvar hücrelerinin çogalmasina neden oluyor.
Hamsi : Kolesterolü düsüren ve kan pihtilasmasini önleyen Omega-3 bol bol var.
GÖZ
Misir: Zeaksantin adli bir bitkisel bilesim içerir. Bu madde yasa bagli olarak gelisen görme bozukluklarini azaltir.
Ispanak: Antioksidan özelligi tasiyan A vitaminine dönüsen betakaroten içerir. Saglikli gözler için gereklidir. Katarakt ve diger göz tabakalarinin bozulmasina karsi lutein maddesi de içerir.
Pisirdikten sonra hemen tüketin; Beklediginde yararli maddeler toksik maddelere dönüsebilir.
GRIP
Satsuma : (Küçük portakal) Içerdigi folik asit ve C vitamini sayesinde öksürügü ve kanli tükürükleri keser. Ayrica kan pihtilasmasina karsi en etkin dogal yiyecek oldugu için ileri yaslarda felç ya da kalp krizi riskini de azaltir.
Tarçin: Yemeklere girmis olabilecek E-coli bakterisinin vücutta yayilmasini engeller. Mideyi düzene sokar. Kusmayi engeller. Hatta bal ya da limon suyuyla birlikte alindiginda bogazdaki yanmalari keser.
Hardal : Içindeki singrin maddesi, midenin gaz çikarmasina yardimci olur. Sindirim sistemini düzenler, mide agrilarini giderir.1/2 çay kasigi alinmalidir.
GUT (DAMLA HASTALIGI)
Hamsi: Omega-3 yagi açisindan çok zengindir. Kolesterol seviyesini düsürür. Kanin pihtilasmasini önleyerek damar tikanikligi, kalp krizi ve felç geçirme riskini düsürür. Haftada en az 1 kez yemek gerekir. Kalp hastalari için bu miktar haftada 3-4 porsiyon olmalidir.
HAMILELIK
Enginar : Bol miktarda folik asit ve potasyum içerir. Düsük yag orani, sindirimi kolaylastirici etkisi, antioksidan özellikleri sayesinde anne adayi ve bebegin sagligina önemli faydalari vardir.
Bögürtlen: E vitamini içerir. Vücuttaki zararli atiklarin temizlenmesini saglar. C vitamini boldur. Cenini korur.
HEMOROID (BASUR)
Hindistan cevizi : Içerdigi myristin adli madde kusmayi engeller, basur için birebirdir. (Dikkat! Fazlasi basur için tehlikelidir.)
IDRAR VE BÖBREK
Pancar: Böbrekleri çalistirir. Önemli bir potasyum kaynagidir. Vücuttaki tuz oranini dengeler. Bu sayede böbrekler ve idrar yollarinin çalismasini destekler.
Kavun : Orta boy bir kavunun yarisi, günlük C vitamini ihtiyacini tamamen karsilar. A vitamini ve betakaroten içerir. Bunlar vücudu temizleyici etkiye sahiptir. Böbrekleri rahatlatir. Yüksek miktarda su ve düsük miktarda kalori içerir.
IDRAR YOLLARI
Nane : Idrar söktürücü özellige sahiptir. Içerdigi mentol, midenin normal islevini görmesine neden olur. Vücuda giren grip mikrobunakarsi savastigi gibi, ileri yaslarda ülsere yakalanma riskini de azaltir. Sabahlari mide bulantisini keser. Nane çayi, bas agrisi, stres gibi hastaliklarin yani sira mide yanmasina da bire birdir. Nane çayini aç karnina degil, tok karnina içiniz.
Elma : Içindeki C vitamini ve pektin oldukça faydalidir. Kolesterolü düsürür, sindirim sistemini düzenler ve idrar ve hacet yollarindaki sorunlari giderir.
Kepekli ekmek : B3 vitamini, demir, potasyum ve folik asit içerir. Çok fazlasi idrar yollarina zarar verirken, günde 2 dilim yemek iyi gelir.
KALP
Bezelye: Haftada 10 porsiyon domatesli bezelye yemegi yiyen bir erkegin, yemeyene oranla prostat kanserine yakalanma riski yüzde 35 daha az. B vitamini ve protein deposu olan bezelye, kalp için de çok önemli.
Kepekli Ekmek: Kalp hastaliklariyla bagirsak kanseri için faydalidir. Günde 12 gramdan fazlasi kisiye göre zararli olabilir.
Kiraz: 100 graminda 40 kalori bulunuyor. Içerdigi ellegic asit, vücudu kansere karsi korurken, kiraz kalp damarlarindaki normal bir kan dolasimini saglar. Çok kiraz yenmesi, gut hastaligina yakalanma riskini de düsürür. Günde 20 kiraz yemek 1 aspirin yerine geçiyor.
Çikolata: E vitamini, magnezyum ve demir; Kalp hastaliklarina yakalanma riskini düsürür. Günde en fazla 1 çikolata yiyin.
Elma: Günde 5 adet yiyin.
Misir Gevregi: Günde 1 tabak yeterli.
Salatalik: Diyet yapanlarin en büyük yardimcisi olan salatalik, kolesterolü düsürür. Kalbi güçlendirir. Salatayi soymadan yiyin, Çünkü kalbi kuvvetlendiren madde, kabugu ile derisi arasinda bulunuyor.
Yumurta: Tüm yiyecekler içinde en kaliteli proteini içerir. En önemli özelligi, kolesterol oranini düzenleyen lesitin maddesi içermesi. Tavada az yagda pisirilmis yumurtayi tavsiye ederiz.
Sarimsak : Mutfaginizdan eksik etmeyin. En az 1000 dogal tedavide kullanan sarimsak, sindirim sisteminden, kansere, kan dolasimindan kalp hastaliklarina kadar her seye yarali.Ancak hamileler dikkat olmali.Asiri sarimsak da kalp yanmalari ve çarpintilarina yol açar.Günde bir dis yeter.
Humus: E vitamini zengini humus, kanda kolesterol oranini da ayarlar.
Kavun: Bir kavunun yarisi insan vücudunun günlük C vitamininin ihtiyacinin tamamini, A vitaminin de yüzde 15'ini karsilar. Kavun, kalp ve böbrek hastalarinin diyetlerinde sikça kullanilan bir meyvedir.
Süt: Tam bir kalsiyum, protein, folik asit, A,E ve D vitaminleriyle fosfor deposu. Çocuk, genç ve hamilelerin günde en az yarim litre süt içmesi gerekiyor.
Seftali : Bir seftali, günlük C vitamini ihtiyacinizin yarisini karsilar. Sindirimi kolay olan meyvanin koyu renklilerini tercih edin. Çünkü kabuguna renk veren betakarotene maddesi, kalp ve kansere karsi faydalidir.
Pirinç: E ve B12 ve B vitaminleri ve potasyum içerir. Özellikle kolon ve bagirsak kanserlerine karsi faydalidir. Kolesterolü düsürdügünden kalbe iyi gelir.
Tuz: Vücuttaki kan dolasimini ve sinir sistemini düzenler. Mide kanseri, kemik erimesi, kalp sorunlarina bire birdir. Ingiliz Saglik Bakanligi, halkina günde 9 gram tuzun kafi oldugunu, asirisinin vücuda zarar verecegini açikladi.
Çay: Günde 2 bardak içilen çayla,4 elma,5 sogan,7 portakal yemis gibi kalp dostu antioksidan madde almis olursunuz. Ingilizler, özellikle çocuklarin haftada en az 6 bardak sütlü çay içmesini öneriyor.
Ton Baligi: Kolesterol ve tansiyonu düzenler. Anemi hastaligina karsi D ve B12 vitamini içerir. Birçok kansere karsi vücudu içerdigi nikotinik asitle korur. Bir konserve ton baligi vücudun D vitamini ihtiyacinin tamamini karsiliyor.
Hindi Eti: 125 grami, vücudun günlük folik asit ihtiyacini karsilar. Folik asit, kan hücrelerinin yenilenmesine yardimci olur.
Karpuz: Bir dilimiyle günlük C vitamini ihtiyacinizin %80'nini karsilarsiniz. Içerdigi potasyum, kan dolasimini saglar.
KANSER
Kayisi: Antioksidan olan betakaroten açisindan zengindir. Hücrelere ve dokulara zarar veren moleküllerin etkisini ortadan kaldirarak kansere karsi koruyucu etkisi vardir. Lifli oldugu için bagirsaklari koruyucudur.
Tahillar: Arpa, misir, bugday, yulaf gibi tahillar B ve E vitamini, potasyum ve kalsiyum içerir. Kanserojen maddelerin vücuttan atilmasi sürecini hizlandirir. Tahil agirlikli bir beslenme rejimi, bagirsak kanseri riskini yari yariya azaltiyor.
Fasulye: Fasulye, C vitamini ve betakaroten gibi kalp hastaligi ve kanseri önleyen antioksidanlar açisindan zengindir. Ayrica B vitamini seks hormonlarini kuvvetlendirir.
Pancar: Demir ve folik asit açisindan zengin olan pancar eski çagladan beri kan hastaliklarinin tedavisinde kullanilmaktadir. Amerikali uzmanlar pancar suyunun sarilik tedavisinde de etkili oldugunu belirtiyor.
Lahana: Kanserli hücrelerin çogalmasini önleyen karoten maddesi içerir.
Havuç: Tam 40 arastirma havuç tüketimi arttikça kanser riskinin azaldigini ortaya koymustur. Bunun temel nedeni betakaroten, C ve E vitaminleri gibi antioksidanlar açisindan zengin olusudur.
Nohut: Yag düzeyi düsük ve kolesterol içermeyen nohut kalsiyum, magnezyum, fosfor, potasyum, bakir, manganez, betakaroten ve folik asit açisindan zengindir. Gögüs kanserine karsi korur.
Incir: Potasyum, demir ve kalsiyum içerir. Sindirim sistemine yardimci olur. Eski çaglarda kanserli hücrelerin tedavisinde kullanilan incir, modern tip tarafindan da kansere karsi koruyucu olarak öneriliyor.
Sarimsak: Bagisiklik sistemini güçlendirdigi ve kansere, yüksek kolesterole, kalp ve dolasim sistemi hastaliklarina karsi koruyucu etkisi vardir.
Findik: Kalp krizine karsi koruyucu olan E vitamini açisindan zengin bir besindir. Her gün yenilen bir avuç findik kansere ve kirisikliklara karsi koruyucudur.
Mercimek: B vitamini, demir, kalsiyum, magnezyum, fosfor ve potasyum içerir. Lifli özelligi kandaki kolesterol oranini düsürür. Seker ve kalp hastalari için yararlidir.
Zeytinyagi: Içindeki omega yag asitleri, kandaki kolesterol düzeyini dengede tutar. Antioksidan özelligi olan E vitamini açisindan da zengindir. Bu sayede kalp krizi, felç, kanser ve erken yaslanmaya karsi beyni koruyucu etkiye sahiptir.
Sogan: Bagisiklik sistemini güçlendirir. Içerdigi allicin ve sülfür; mide ve bagirsak kanserine karsi koruyucu etkiye sahiptir. Son arastirmalar kemik erimesine karsi, peynir ve sütten daha etkili oldugunu göstermistir.
Seftali: Teki bile insanin C vitamini ihtiyacinin %50,sini karsilayabilir. Sindirimi kolaydir. Kansere ve kalp krizine karsi koruyucu olan betakaroten açisindan da zengindir. Bir tanesinde 33 kalori vardir.
Pirinç: Pirinç mükemmel bir enerji kaynagidir. E ve B vitaminleri açisindan zengindir. Bagirsak kanserine karsi koruyucu olan pirinç, kolesterolü düsürerek kalp krizi riskini de azaltir.
Çilek: Kolesterol düzeyini düsürür ve sindirim sistemini düzenler. Ellegic asit adi verilen kansersavan bir maddeyi de içerir.
Domates: Likopen açisindan zengin ender bitkilerden biridir. Likopen, pankreas gibi çesitli kanser hastaliklarini önleme konusunda hayati önemdedir. C vitamini açisindan zengindir ve bagisiklik sistemini kuvvetlendirir. Lifli bir besin olmasi da bagirsak kanseri riskini azaltir.
KANSIZLIK
Hurma: Hurmalarin birçogu yüksek oranda demir içerir. Besin degeri yüksek ve önemli bir enerji kaynagidirlar. Dogal müshil etkisine sahiptir. Daha yüksek oranda su ve daha düsük kalori içerir.
KARACIGER
Enginar: Cynarine adli madde en sert yiyecekleri dahi sindirimine yardimci olur. Karaciger hastalarinin yani sira romatizma, artirit ve gut hastaligina yakalananlarla, hamilelere siddetle tavsiye edilir.
Meyan kökü: Dünya üzerinde birçok kabile yüzyillardir ülser, artirit, bronsit ve karaciger rahatsizliklarina karsi "dogal ilaç" olarak kullanir. Adrenalini yükseltir, insanin strese girmesini engeller, kan basincini düsürür.
Zerdeçal: Karaciger rahatsizliklarinin yani sira sindirime de yardimci olur.
KARIN AGRISI
Papatya çayi: Bagirsak yollarindaki gazi çikartir, sindirim sistemini düzenler, dengeler, mide agrisini keser.
KEMIK ERIMESI
Kayisi: Yüksek oranda kalsiyum ve magnezyum içerir.
Süt: Kalsiyum, protein,B2-A-E-D vitaminleri, folik asit, fosfor ve demir kaynagidir. Kalsiyum, D vitamini ve fosfor ile birlikte kemikleri ve disleri güçlendirmek için çalisir. Bunlarin eksikligi kemikleri eritir.
KILO KAYBI
Çikolatali puding: Bu sayede vücuttaki kan istedigi protein ve mineralleri alir. Kilo kaybi yasayanlarin günde 3 kez 1 hafta boyunca puding yemesi gerekiyor.
Peynir: 100 graminda 78 kalori bulunuyor.
Yumurta: Günde 2 yumurta kadinlarin günlük protein ihtiyacinin 4'te 1'ini, erkegin ise 5'te birini karsilar. A,D,E ve B vitaminleri içeren yumurtadaki selenyum maddesi, bebeklerde sindirim sorunlarini çözer, yetiskinleri de kansere karsi korur.
Dondurma: Günde 2 top vanilyali dondurma yemek, insan vücudunun günlük protein ihtiyacinin yüzde 20'sini karsilar.
Salam: B vitamini, demir, sodyum ve potasyum deposudur.
TANSIYON
Rezene: Içerdigi potasyum sayesinde tansiyonu düzenler. Kan hücreleri için gerekli olan folik asidi de bol miktarda bulundurur. Rezene çayi sindirim için iyidir.
Tahil: Kan damarlarini gevseten ve rahatlatan bir tür fotosentez kimyasal maddesi içeriyor. Bu sayede kanin damarlardan daha rahat geçmesini sagliyor. Tahil yemek sebzelere oranla vücutta daha fazla kalori yakilmasini saglar. Kalorinin azalmasi tansiyonu düzenler.
Un : Yapildigi tahilin besin degerlerini içerir. B ve E vitamini, demir ve magnezyum açisindan oldukça zengindir.
Karaciger: Saglikli bir bagisiklik sistemi, cilt ve keskin gözler için gerekli olan A vitamini açisindan zengindir. Küçük bir porsiyonu günlük A vitamini ve demir ile aylik B12 vitamini ihtiyacini giderir.
LAKTOZ DAYANIKSIZLIGI
Badem: Yüksek oranda kalsiyum, magnezyum, potasyum, fosfor, E vitamini,B2 vitamini, antioksidan içerir. Bu nedenle laktoz (süt sekeri) dayaniksizligi bulunan ve günlük gidalar yiyemeyen kisiler için badem ideal bir besin kaynagidir.
MENOPOZ
Nohut: Sebze hormonu "fitoöstrojen" içerir. Bunlar östrojenin vücuttaki etkilerini dengeler ve menopozun yarattigi etkilere karsi korur. Protein bakimindan en zengin sebzelerdendir.
Kola: Kafein vücudun yorgunlugunu alir ve konsantrasyonu saglar.
Üzüm: Içerdigi "elajik" asit sayesinde kemik erimesine karsi korur. Kandaki östrojen seviyesini yükseltir ve menopoz agrilarini en aza indirir.
Kuru erik: Sadece iki-üç adet yemek dahi vücudun ihtiyaci olan antioksidanlari karsilar. Idrar yollari kaslarini rahatlatir ve kolon kanserine karsi korur. Demir, A vitamini, B6 vitamini ve potasyum içerir. Içerdigi yüksek orandaki bor minerali sayesinde menopoz döneminde östrojen seviyesini dengede tutar.
Tatli patates: Adrenal salgilayan bezleri güçlendirerek vücuda enerji saglar. Fosfor, magnezyum, kalsiyum,C vitamini,potasyum ve folik asit içerir.
MIDENIZ RAHATSIZSA
Tarçin : Mide yanmalarini ve kusma hissini alir.
Hindistan cevizi: Sütlü içeceklere eklendigi zaman mideyi gevsetici ve gazini alici bir etki yaratir. Mide bulantilarini önler.
Lahana: Mayalanma sirasinda laktik asit üretir. Bu da sindirim sistemindeki zararli bakterileri öldürerek sindirime yardimci olur.
ROMATIZMA
Enginar : Vücuttaki zehiri atmasi nedeniyle Romatizma, gut hastaligi ve eklem yanmasina karsi birebirdir. Folik asit ve potasyum kemikleri güçlendirir.
Domates: C vitamini boldur.
Tahil: Içerdigi dogal kimyasallar, romatizmanin yol açtigi eklem yanmalari ve romatizma agrilarini hafifletir.
Kekik: Timol adi verilen bir tür dogal yag, vücuttaki diger yaglarin parçalanmasini saglar. Kekik yagi banyoda sürüldügü zaman romatizma agrilarini azaltir.
Zencefil: Uyarici etkileri kan damarlarini genisletip kan dolasimini artirarak romatizma agrilari ve yanmalari yok eder.
SINDIRIM SORUNLARI
Arpa: Içerdigi kalsiyum ve potasyum gibi mineraller ile B vitamini vücuda direnç kazandirir. Ayrica ABD'deki bir arastirma, 6 ay boyunca her gün arpa ürünü seylerin yenmesinin kolesterol oranini yüzde 15 düsürdügünü kanitladi.
Yogurt: Günde 150 gram yogurt vücudun bir günlük kalsiyum ihtiyacini karsilar. Meyveli yogurtlara 3 çay kasigi seker eklendigi için seker oranlari daha yüksektir. Yogurttaki potasyum, kan basinci ve kalp atislarini düzenler. Midenin yiyecekleri düzenli olarak ögütmesini saglar.
SISTIT
Kuskonmaz: Folik asit, C ve E vitaminleri içerir. Yenilen besinlerin vücuttaki zehirli kalintilarini atmayi saglar. Karaciger ve böbreklerin çalismasini kolaylastirir, destekler. Bu nedenle doktorlar, sistit hastalarinin mutlaka kuskonmaz yemeleri gerektigini söylüyor.
STRES
Meyan kökü : Antivirüs etkisi vardir. Karacigeri korur. Adrenalin salgilanmasini dengeler. Stresle basa çikabilmek için gerekli olan kortizol hormonunu salgilatir.
TIROID
Midye: Omega-3 yagi açisindan zengin bir besin kaynagidir. Içerdigi selenyum minerali tiroit bezlerinin normal isleyisi için gereklidir.
ÜLSER
Lahana: Ülseri olan kisiler için tonik, yani mideyi temizleyici etki yaratir. Yüksek oranda C vitamini içerir. Kirmizi lahana vücutta antioksidan özellige sahip A vitamini içerir. Kanseri önleyici etkiye sahiptir. Çig olarak salatalara katilmasi tavsiye edilir.
Biber: Yesil biberde, A,C,B1,B2 ve E vitaminleri bulunuyor. Biber, mide salgisini artirdigi için, gastrit ve ülseri olanlara da tavsiye ediliyor. Yüksek oranda kalsiyum ve magnezyum içerir.
VÜCUT SU TUTMUSSA
Kus üzümü: 100 grami günlük C vitamini ihtiyacinin tam 3 katini karsilar. Antibakteriyel ve yanmayi önleyici etkileri vardir. Zengin potasyum ve düsük tuz içerigi, dehidratasyonu olanlar için önemli bir dogal ilaçtir.
Kabak: 100 gram kabak günlük folik asit ihtiyacinin 4'te birini karsilar. Yüksek orandaki potasyum sivi-tuz dengesini saglar.
Tahil: Idrar yollarini açici, çalistirici ve rahatlatici etkileri sayesinde de hidratasyonu rahatsizligi bulunanlarin yemeleri gerekir. Mideyi rahatlatici özelligi vardir

bitkiler ve faydaları

2008-08-26T22:41:00.000+03:00

KANSERKayısı: Antioksidan olan betakaroten açısından zengindir. Hücrelere ve dokulara zarar veren moleküllerin etkisini ortadan kaldırarak kansere karşı koruyucu etkisi vardır. Lifli olduğu için bağırsakları koruyucudur.Tahıllar: Arpa, mısır, buğday, yulaf gibi tahıllar B ve E vitamini, potasyum ve kalsiyum içerir. Kanserojen maddelerin vücuttan atılması sürecini hızlandırır. Tahıl ağırlıklı bir beslenme rejimi, bağırsak kanseri riskini yarı yarıya azaltıyor.Fasulye: Fasulye, C vitamini ve betakaroten gibi kalp hastalığı ve kanseri önleyen antioksidanlar açısından zengindir. Ayrıca B vitamini seks hormonlarını kuvvetlendirir.Pancar: Demir ve folik asit açısından zengin olan pancar eski çağladan beri kan hastalıklarının tedavisinde kullanılmaktadır. Amerikalı uzmanlar pancar suyunun sarılık tedavisinde de etkili olduğunu belirtiyor.Lahana: Kanserli hücrelerin çoğalmasını önleyen karoten maddesi içerir.Havuç: Tam 40 araştırma havuç tüketimi arttıkça kanser riskinin azaldığını ortaya koymuştur. Bunun temel nedeni betakaroten, C ve E vitaminleri gibi antioksidanlar açısından zengin oluşudur.Nohut: Yağ düzeyi düşük ve kolesterol içermeyen nohut kalsiyum, magnezyum, fosfor, potasyum, bakır, manganez, betakaroten ve folik asit açısından zengindir. Göğüs kanserine karşı korur.İncir: Potasyum, demir ve kalsiyum içerir. Sindirim sistemine yardımcı olur. Eski çağlarda kanserli hücrelerin tedavisinde kullanılan incir, modern tıp tarafından da kansere karşı koruyucu olarak öneriliyor.Sarımsak: Bağışıklık sistemini güçlendirdiği ve kansere, yüksek kolesterole, kalp ve dolaşım sistemi hastalıklarına karşı koruyucu etkisi vardır.Fındık: Kalp krizine karşı koruyucu olan E vitamini açısından zengin bir besindir. Her gün yenilen bir avuç fındık kansere ve kırışıklıklara karşı koruyucudur.Mercimek: B vitamini, demir, kalsiyum, magnezyum, fosfor ve potasyum içerir. Lifli özelliği kandaki kolesterol oranını düşürür. Şeker ve kalp hastaları için yararlıdır.Zeytinyağı: İçindeki omega yağ asitleri, kandaki kolesterol düzeyini dengede tutar. Antioksidan özelliği olan E vitamini açısından da zengindir. Bu sayede kalp krizi, felç, kanser ve erken yaşlanmaya karşı beyni koruyucu etkiye sahiptir.Soğan: Bağışıklık sistemini güçlendirir. İçerdiği allicin ve sülfür; mide ve bağırsak kanserine karşı koruyucu etkiye sahiptir. Son araştırmalar kemik erimesine karşı, peynir ve sütten daha etkili olduğunu göstermiştir.Şeftali: Teki bile insanın C vitamini ihtiyacının %50, sini karşılayabilir. Sindirimi kolaydır. Kansere ve kalp krizine karşı koruyucu olan betakaroten açısından da zengindir.Bir tanesinde 33 kalori vardır.Pirinç: Pirinç mükemmel bir enerji kaynağıdır. E ve B vitaminleri açısından zengindir. Bağırsak kanserine karşı koruyucu olan pirinç, kolesterolü düşürerek kalp krizi riskini de azaltır. Çilek: Kolesterol düzeyini düşürür ve sindirim sistemini düzenler. Ellegic asit adı verilen kansersavan bir maddeyi de içerir.Domates: Likopen açısından zengin ender bitkilerden biridir. Likopen, pankreas gibi çeşitli kanser hastalıklarını önleme konusunda hayati önemdedir. C vitamini açısından zengindir ve bağışıklık sistemini kuvvetlendirir. Lifli bir besin olması da bağırsak kanseri riskini azaltır.KANSIZLIKHurma: Hurmaların birçoğu yüksek oranda demir içerir. Besin değeri yüksek ve önemli bir enerji kaynağıdırlar. Doğal müshil etkisine sahiptir. Daha yüksek oranda su ve daha düşük kalori içerir.KARACİĞEREnginar: Cynarine adlı madde en sert yiyecekleri dahi sindirimine yardımcı olur. Karaciğer hastalarının yanı sıra romatizma, artirit ve gut hastalığına yakalananlarla, hamilelere şiddetle tavsiye edilir.Meyan kökü: Dünya üzerinde birçok kabile yüzyıllardır ülser, artirit, bronşit ve karaciğer rahatsızlıklarına karşı "doğal ilaç" olarak kullanır. Adrenalini yükseltir, insanın strese girmesini engeller, kan basıncını düşürür. Zerdeçal: Karaciğer rahatsızlıklarının yanı sıra sindirime de yardımcı olur.KARIN AĞRISIPapatya çayı: Bağırsak yollarındaki gazı çıkartır, sindirim sistemini düzenler, dengeler, mide ağrısını keser.KEMİK ERİMESİKayısı:Yüksek oranda kalsiyum ve magnezyum içerir.Süt : Kalsiyum, protein, B2-A-E-D vitaminleri, folik asit, fosfor ve demir kaynağıdır. Kalsiyum, D vitamini ve fosfor ile birlikte kemikleri ve dişleri güçlendirmek için çalışır. Bunların eksikliği kemikleri eritir.KİLO KAYBIÇikolatalı puding: Bu sayede vücuttaki kan istediği protein ve mineralleri alır. Kilo kaybı yaşayanların günde 3 kez 1 hafta boyunca puding yemesi gerekiyor.Peynir: 100 gramında 78 kalori bulunuyor.Yumurta: Günde 2 yumurta kadınların günlük protein ihtiyacının 4’te 1’ini, erkeğin ise 5’te birini karşılar. A, D, E ve B vitaminleri içeren yumurtadaki selenyum maddesi, bebeklerde sindirim sorunlarını çözer, yetişkinleri de kansere karşı korur.Dondurma : Günde 2 top vanilyalı dondurma yemek, insan vücudunun günlük protein ihtiyacının yüzde 20’sini karşılar.Salam : B vitamini, demir, sodyum ve potasyum deposudur.TANSİYONRezene: İçerdiği potasyum sayesinde tansiyonu düzenler.Kan hücreleri için gerekli olan folik asidi de bol miktarda bulundurur. Rezene çayı sindirim için iyidir.Tahıl: Kan damarlarını gevşeten ve rahatlatan bir tür fotosentez kimyasal maddesi içeriyor.Bu sayede kanın damarlardan daha rahat geçmesini sağlıyor. Tahıl yemek sebzelere oranla vücutta daha fazla kalori yakılmasını sağlar. Kalorinin azalması tansiyonu düzenler.Un : Yapıldığı tahılın besin değerlerini içerir. B ve E vitamini, demir ve magnezyum açısından oldukça zengindir.Karaciğer: Sağlıklı bir bağışıklık sistemi, cilt ve keskin gözler için gerekli olan A vitamini açısından zengindir. Küçük bir porsiyonu günlük A vitamini ve demir ile aylık B12 vitamini ihtiyacını giderir.LAKTOZ DAYANIKSIZLIĞIBadem: Yüksek oranda kalsiyum, magnezyum, potasyum, osfor, E vitamini, B2 vitamini, antioksidan içerir. Bu nedenle laktoz (süt şekeri) dayanıksızlığı bulunan ve günlük gıdalar yiyemeyen kişiler için badem ideal bir besin kaynağıdır.MENOPOZNohut : Sebze hormonu "fitoöstrojen" içerir. Bunlar östrojenin vücuttaki etkilerini dengeler ve menopozun yarattığı etkilere karşı korur. Protein bakımından en zengin sebzelerdendir.Kola : Kafein vücudun yorgunluğunu alır ve konsantrasyonu sağlar.Üzüm : İçerdiği "elajik" asit sayesinde kemik erimesine karşı korur. Kandaki östrojen seviyesini yükseltir ve menopoz ağrılarını en aza indirir.Kuru erik: Sadece iki-üç adet yemek dahi vücudun ihtiyacı olan antioksidanları karşılar. İdrar yolları kaslarını rahatlatır ve kolon kanserine karşı korur. Demir, A vitamini, B6 vitamini ve potasyum içerir. İçerdiği yüksek orandaki bor minerali sayesinde menopoz döneminde östrojen seviyesini dengede tutar.Tatlı patates: Adrenal salgılayan bezleri güçlendirerek vücuda enerji sağlar. Fosfor, magnezyum, kalsiyum, C vitamini, potasyum ve folik asit içerir.MİDENİZ RAHATSIZSATarçın: Mide yanmalarını ve kusma hissini alır.Hindistan cevizi: Sütlü içeceklere eklendiği zaman mideyi gevşetici ve gazını alıcı bir etki yaratır. Mide bulantılarını önler.Lahana :Mayalanma sırasında laktik asit üretir. Bu da sindirim sistemindeki zararlı bakterileri öldürerek sindirime yardımcı olur.ROMATİZMAEnginar: Vücuttaki zehiri atması nedeniyle Romatizma, gut hastalığı ve eklem yanmasına karşı birebirdir. Folik asit ve potasyum kemikleri güçlendirir.Domates: C vitamini boldur.Tahıl : İçerdiği doğal kimyasallar, romatizmanın yol açtığı eklem yanmaları ve romatizma ağrılarını hafifletir.Kekik : Timol adı verilen bir tür doğal yağ, vücuttaki diğer yağların parçalanmasını sağlar. Kekik yağı banyoda sürüldüğü zaman romatizma ağrılarını azaltır.Zencefil: Uyarıcı etkileri kan damarlarını genişletip kan dolaşımını artırarak romatizma ağrıları ve yanmaları yok eder.SİNDİRİM SORUNLARIArpa : İçerdiği kalsiyum ve potasyum gibi mineraller ile B vitamini vücuda direnç kazandırır. Ayrıca ABD’deki bir araştırma, 6 ay boyunca her gün arpa ürünü şeylerin yenmesinin kolesterol oranını yüzde 15 düşürdüğünü kanıtladı.Yoğurt: Günde 150 gram yoğurt vücudun bir günlük kalsiyum ihtiyacını karşılar. Meyveli yoğurtlara 3 çay kaşığı şeker eklendiği için şeker oranları daha yüksektir. Yoğurttaki potasyum, kan basıncı ve kalp atışlarını düzenler. Midenin yiyecekleri düzenli olarak öğütmesini sağlar.SİSTİTKuşkonmaz: Folik asit, C ve E vitaminleri içerir. Yenilen besinlerin vücuttaki zehirli kalıntılarını atmayı sağlar. Karaciğer ve böbreklerin çalışmasını kolaylaştırır, destekler. Bu nedenle doktorlar, sistit hastalarının mutlaka kuşkonmaz yemeleri gerektiğini söylüyor.STRESMeyan kökü: Antivirüs etkisi vardır. Karaciğeri korur. Adrenalin salgılanmasını dengeler. Stresle başa çıkabilmek için gerekli olan kortizol hormonunu salgılatır.TİROİDMidye: Omega-3 yağı açısından zengin bir besin kaynağıdır. İçerdiği selenyum minerali tiroit bezlerinin normal işleyişi için gereklidir.ÜLSERLahana: Ülseri olan kişiler için tonik, yani mideyi temizleyici etki yaratır.Yüksek oranda C vitamini içerir. Kırmızı lahana vücutta antioksidan özelliğe sahip A vitamini içerir. Kanseri önleyici etkiye sahiptir. Çiğ olarak salatalara katılması tavsiye edilir.Biber : Yeşil biberde; A, C, B1, B2 ve E vitaminleri bulunuyor. Biber, mide salgısını artırdığı için, gastrit ve ülseri olanlara da tavsiye ediliyor. Yüksek oranda kalsiyum ve magnezyum içerir.VÜCUT SU TUTMUŞSAKuş üzümü:100 gramı günlük C vitamini ihtiyacının tam 3 katını karşılar. Antibakteriyel ve yanmayı önleyici etkileri vardır. Zengin potasyum ve düşük tuz içeriği, dehidratasyonu olanlar için önemli bir doğal ilaçtır.Kabak: 100 gram kabak günlük folik asit ihtiyacının 4’te birini karşılar. Yüksek orandaki potasyum sıvı-tuz dengesini sağlar.Tahıl: İdrar yollarını açıcı, çalıştırıcı ve rahatlatıcı etkileri sayesinde dehidratasyonu rahatsızlığı bulunanların yemeleri gerekir. Mideyi rahatlatıcı özelliği vardır.ŞİFALI BİTKİLERADAÇAYI: Mide ve bağırsak gazlarını giderir. Mide bulantısını keser. Hazım sisteminin düzenli çalışmasını sağlar. Göğsü yumuşatır. Astım hastaları için yararlıdır. Bu uyarıcı bitki kan dolaşımını hızlandırır. Hücre yenilenmesini ve cildin elastikiyetinin artmasını sağlar. Bu bitkiyle sivilcelerinizden de kurtulabilirsiniz.AHLAT: (yaban armudu) : Gülgillerden; kendi kendine yetişen ve üzerine armut aşılanan bir ağaçtır. Yemişi iyice olgunlaştıktan sonra yenir.Faydası : Meyveleri, ishal keser. Zehirli hayvan sokmalarında da filizleri dövülüp, konur.AHUDUDU: : Gülgillerden; böğürtlen gibi çalı halinde, dikenli bir bitkidir. Kümeler halindedir. Kendiliğinden yetişir. Meyvesi duta benzer. Sarımtırak kırmızı portakal renginde, sulu ve güzel kokuludur. Meyvesi toplanıp, kurutulur. Reçel, şurup ve likör yapılır. Meyve olarak da yenir.Faydası : Kanı temizler, vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını sağlar. Terletir ve idrar söktürür, kabızlığı giderir, vücuda dinçlik verir, romatizma, mafsal kireçlenmesi, nikris, boğaz, bademcik ve göz iltihaplarında kullanılır. Kansızlık ve veremde çok iyi bir gıdadır. Ateş`i düşürür. Üre ve şeker hastalarına da faydalıdır. Mide ülseri olanların kullanmamaları gerekir.ALOE VERA (Sarısabır): Eski yunanlılarında güzelleşmek için kullandıkları bir bitki. Yıpranmış ciltleri onarmak ve nemlendirmek için son derece yararlı. Akne sıcaktan kaynaklanan kaşıntılara karşı cildi koruyor. Yıpranmış saçları onarıyor ve nemlendiriyor.ARMUT: Sulu ve tatlı bir meyvedir. Rengi sarı ile yeşil arasında değişir. İçinde A, B1, B2, B3, B6, ve C vitaminleri bulunur. Bu meyve yemeklerden önce yenmelidir. Armut kandaki üre asidi ve üre tuzlarını dışarı attığından, böbreklerin düzenli çalışmasına yardımcı olur.Faydası : Nezle`yi geçirir, hazmı kolaylaştırıp çarpıntıyı önler, sinirleri yatıştırarak beyni çalıştırır. Kabızlığı önleyerek idrar söktürür, böbrek kum ve taşlarının dökülmesine yardım eder, tansiyonu düşürür, kanı temizler, hamilelerin kusmalarını önler. Mafsal kireçlenmesi, nikris ve romatizma tedavisinde faydalıdır.AT KESTANESİ: Atkestanegiller familyasından;süs olarak yetiştirilen iri bir gölge ağacıdır. Nisan-Temmuz aylarında çiçek açar. Meyveleri kestaneye benzer. İçinde nişasta, saponin ve yağ vardır.Faydası : Kabuklarından yapılan ilaçlar ateşi düşürür. Vücuda kuvvet verir. Tohumları ise romatizma ve mafsal ağrılarını giderir. Varis flebit ve basur memelerinin tedavisinde ve deri çatlaklarını gidermekte kullanılır.AVOKADO: Çok kalorili olmasına rağmen içerdiği Glutathion süper bir hücre koruyucusudur, çünkü en iyi antioksidanttır. Antioksidantlar hücrelerin yaşlanmasını yavaşlatırlar ve kanseri önlerler. Tüm meyveler arasında protein bakımından en zengin olanıdır. Bol miktarda E vitamini de içerir. Bu vitamin kalp ve deriyi koruyarak dolaşımı düzene sokar. Ayrıca potasyum ve B6 vitamini de içerir. Kadınlar açısından çok gereklidir.AYVA: Vitamini bol bir meyvedir. Her bölgede yetişir, limon ve ekmek ayvası olarak iki çeşidi vardır. Altın sarısı renkli ve hoş kokulu bir meyve olan ayva A ve B Vitaminleri yönünden çok zengin olan bu meyvenin bileşiminde tanin ve kireçli tuzlar bulunur.Faydası : İshal ve dizanteriyi keser, mide ve bağırsakları güçlendirir, kanı temizler, karaciğeri çalıştırır, safra akışını sağlayarak çarpıntıyı giderir. Kadınlardaki beyaz akıntıyı keser. Bronşit, müzmin öksürük ve verem tedavisinde kullanılır. Merhem olarak kullanılırsa el ayak ve meme ucu çatlaklarını, egzamaya, yüz ve boyun kırışıklığını giderir. Yapraklarından yapılan çay gerginliğe iyi gelir. Tohumları soğuk algınlığı ve boğaz ağrısında kullanılır.BAL: Bal, kansızlar için kan deposudur. Bal ilik bir beze sürülüp boğaza sarılırsa boğaz ve gırtlak ağrıları kesilir. Sinirleri bozulanları ve uykusuzları sakinleştirir. Süt ile bol sulandırılıp içilirse şeritleri öldürür. Bir miktar sirke ile karıştırılıp ağız çalkalanırsa, ağızda koku kalmaz.BAKLA: İdrar yollarını temizler. Böbrek ağrılarını dindirir. Böbrek iltihaplarını giderir. Böbrek kum ve taşlarının düşürülmesine yardımcı olur.BİBERİYE: Eski zamanlarda gençliği geri getiren bitki olarak adlandırılan biberiye, sivilcelere iyi geliyor. Cildin esnekliğini ve sıklığını artırıyor. Bir litre suya, biberiye ve kekik yağından iki kaşık ekleyin. Bu karışımı cildinizi temizlemek ve yumuşatmak için kullanın.BÖĞÜRTLEN: (tilkiüzümü) : Gülgillerden bahçe çitlerinde, yol kenarlarında kendiliğinden yetişen, dikenli bir çalıdır. Yemişi ahududuya benzer, fakat ondan küçüktür. Önceleri kırmızı iken sonraları kararır. Yaprakları;çiçekleri açmadan toplanıp, kurutulur.Faydası : İdrar söktürür, ayaklardaki şişlikleri indirir. Yüksek tansiyonu düşürür. Gözlerdeki zafiyeti giderir. Mesane taşlarının düşmesine yardımcı olur. Ağız, dil, diş eti ve bademcik iltihaplarını giderir. Kadınlarda görülen beyaz akıntıyı keser. Haricen kullanıldığı takdirde ağrıları dindirir, yanıkları iyileştirir. Kökü kaynatılıp, suyu içilecek olursa kandaki şeker miktarını düşürür.CEVİZ AĞACI: Uzun ömürlü; gövdesi kalın, kerestesi ve meyvesi değerli ulu bir ağaçtır. Yemişi nişastalı ve yağlıdır. Hekimlikte; yaprakları, meyvesinin üzerindeki yeşil kabukları ve yağı kullanılır. Bir çok çeşidi vardır.Faydası : Yaprakları ve kabukları ile hazırlanan ilaçlar kanı temizler, kansızlığı giderir. İshal ve dizanteriyi keser. Verem ve şeker hastalığında hem besleyici, hem de tedavi edicidir. Kadınlarda görülen beyaz akıntıyı keser. El ve ayak donuklarında, deri çatlaklarında faydalıdır. Saç ve elleri boyamakta da kullanılır. Çok kuvvetli bir besin olduğundan fazla yememek gerekir. Cevizyağı, raşitizm ve sıracada faydalıdır. Kabızlığı giderir. Bağırsak solucanlarını düşürür. Derinin yanmasını önler.ÇAKAL ERİĞİ: Bir çeşit eriktir. Ağacı bodurdur. Çiçekleri beyazdır ve yapraklarından önce çıkar. Meyvesi yuvarlak ve yeşil ve tadı buruktur. Çiçekleri; Mart ve Nisan aylarında toplanıp, kurutulur.Faydası : İshali keser, mide ve bağırsakların düzenli çalışmasını sağlar. Ateşli hastaların kalbini kuvvetlendirir. Terletir ve vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını sağlar. Boğaz ve bademcik iltihaplarını giderir. Anne sütünü artırır.ÇAMAĞACI: Birçok çeşidi olan bir ağaçtır. Kozalakları ilk yıl kapalıdır. İkinci yıl açılıp, kurur ve ağacın dibine düşer. İlaç yapımında; tomurcuğu, palamutu, kozalağı, filizleri ve çırası kullanılır.Faydası : Balgam söktürür. Müzmin öksürüğü keser. Kolay doğum yapmayı sağlar.ÇAM FISTIĞI: Bronşit, verem, akciğer hastalıklarının çabuk iyileşmesine yardımcı olur. Ruhi çöküntüyü giderir. Kalp hastalıklarında da faydalıdır.ÇAY: Binlerce yıllık bir bitki olan çayın yaprakları güzelleşmek içinde kullanılıyor. Yağlı bir cildiniz varsa, çaydan bir tonik olarak faydalanabilirsiniz. Gözleriniz şişse iki soğuk çay poşetini göz kapaklarınızın üstünde bekletin. Saçlarınızın eskisinden daha parlak görünmesini istiyorsanız, şampuandan sonra çayla durulayın. Farkı göreceksiniz.ÇİLEK: Gülgillerden sapları sürüngen, çiçekleri beyaz bir bitkidir. Yemişi pembe renkli olup, kokuludur.Faydası : Vücudu kuvvetlendirir. Hasta olmayı önler. İdrar söktürür ve karında biriken suyu boşaltır. Böbrek ve mesane hastalıklarının iyileşmesine yardımcı olur. Mide ve bağırsak tembelliğini giderir. Sinirleri kuvvetlendirir. Yüksek tansiyonu ve kolesterolü düşürür. Bağırsak kurtlarını döker. Safra ifrazatını arttırır ve safra taşlarının dökülmesine yardımcı olur. Karaciğer kifayetsizliğini ve şişliğini giderir. Ateşi düşürür. Diş etlerini güçlendiriyor, dişlerdeki tartarı önlüyor, ağız kokularını ve boğaz ağrılarını gideriyor. Cilde tazelik ve güzellik verir. Damar sertliği, mafsal iltihabı, romatizma, ve nıkriste de faydalıdır. Şeker hastaları da yiyebilir. Midesi zayıf olanlar suyunu içmelidir.ÇÖREKOTU: İştah açar. Vücuda kuvvet ve dinçlik verir. Hazmı kolaylaştırır. Mide ve bağırsak gazlarını söker. Koklanacak olursa baş ağrısını keser.DOMATES: Patlıcangillerden bir çeşit bitkidir. Ürünü için yetiştirilir. atanı Meksika ve Peru`dur. Yabani türünün meyveleri yuvarlak ve kiraz kadar küçüktür. Domatesin içeriğinde lycopin denilen bir madde bulunur. B, C vitamileri bakımından zengindir. Gövde ve yapraklarında solanin denilen zehirli bir alkoloid bulunur.Faydası : Bol idrar söktürür. Vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını ve kanın durulmasını sağlar, damar sertliğini giderir. Romatizma ve nikriste faydalıdır. Safra ve böbrek taşlarının düşürülmesine yardımcı olur. Üremiyi düşürür. Hazmı kolaylaştırır. Kabızlığı giderir. Mide ve bağırsakların düzenli bir şekilde çalışmasını sağlar. Cilde tazelik ve pembelik verir. İsiliği ve mayasılı giderir. Nasırların sökülmesine yardımcı olur. Çıbanların olgunlaşmasını sağlar. Arı sokmasında ve yanıkların tedavisinde faydalanılır. Kansere karşı korur. Midesi zayıf olanlar, böbrek ve mesanelerinde iltihap olanlar, suyunu içmelidirler.DUT: Beyaz dut yaprakları idrar söktürür. Vücutta biriken suyu boşaltır. Aç karnına yenen beyaz dut bağırsak solucanlarını söktürür.EBEGÜMECİ: Göğsü yumuşatır. Öksürük keser. Mide bulantısı ve kusmaları önler. Ateşi düşürüp vücuda rahatlık verir. Boğaz ve bademcik iltihaplarını giderir. Dişeti hastalıklarını tedavi eder. Bu bitkinin yaprakları tahriş olan cildi dış etkenlere karşı korur. Cildi nemlendirir ve yumuşatır. Ebegümeciyle kan dolaşımını hızlandırabilir, bağ dokusunun elastikiyetini artırabilirsiniz. Ayrıca göz altındaki kırışıklara ve şişliklere de iyi gelir.ENGİNAR: Kandaki üre ve kolesterolü düşürür. İdrar söktürür. Kandaki şeker miktarını ayarlar. Damar sertliği ve kalp hastalıklarını önler. Böbrekteki kumların dökülmesine yardımcı olur. Prostat, meme ve rahim ağzı kanserine karşı iyi gelir. Enginarın içinde bulunan Silymarin maddesinin, hücrelerin hasar görmesini engellediğine işaret eden araştırmacılar, ayrıca Silymarin maddesinin, prostat, meme ve rahim ağzı kanserini önleme konusunda da etkili olduğunu belirtti. Enginarın içinde, fiber, magnezyum, folate ve C vitamini bulunduğu, bu sebzeyi bol miktarda tüketenlerin, bulundukları yaşın daha altında gösterdikleri belirtildi.EKŞİ ELMA: (yabani elma) : Gülgillerden;ormanlarda yetişen bir ağacın meyvesidir. Meyveleri küçük ve çok ekşidir. Çiçekleri, açık pembedir.Faydası : Mide ve bağırsaklardaki gazı boşaltır. Buralardaki iltihapları giderir.ELMA: Günde bir elma yemek doktoru evinizden uzak tutar. İki elma yerseniz, kalp ve dolaşım sorunlarına karşı korunmuş olursunuz. Kolesterolü yok eder ve kabızlığı önler. Sindirimi kolaylaştırır. Kokusu rahatlatır ve kan basıncını düşürür. Artrit, romatizma ve gut hastalıklarına karşı da yararlıdır.FASULYE: Baklagillerden; barbunya, çalı, ayşekadın, horoz gibi birçok çeşitleri olan bir bitki ve bunun sebze olarak kullanılan yeşil ürünü ve kuru tohumlarıdır.Faydası : Taze fasulye, bedeni ve zihni yorgunlukları giderir. Vücudun kuvvetlenmesini sağlar. Pankreas bezi`nin gereği gibi çalışmasına yardımcı olur. Şeker hastalığını önler ve kandaki şeker miktarını düşürür. İdrar tutukluğunu giderir. Albümini düşürür. Böbreklerdeki kum ve taşların dökülmesine yardımcı olur. Karaciğer yetersizliğini tedavi eder. Kalbi ve böbrekleri kuvvetlendirir ve kalp çarpıntılarını giderir. Zehirlenmelerden sonra yenilecek olursa; çabuk iyileşmeyi sağlar. Fasulye pişirilirken, pişirme suyunu 2-3 kere değiştirmek gerekir.FESLEĞEN: Sakinleştirici ve yatıştırıcı özelliği vardır. Enerji verir ve cildi rahatlatır. Fesleğenli saç losyonlarıyla saç derisine masaj yaparak, onların kökünü güçlendirebilirsiniz. Fesleğen yağıyla selüloitlerinizden de kurtulmanız mümkün.FINDIK: Palamutgillerden; kuzey yarımküresinin ılık yerlerinde ve yurdumuzun en çok Karadeniz Bölgesinde yetişen ufak bir ağaçtır. Meyvesi (Fındık), sert bir kabuk içindedir. İçeriğinde nişasta ve yağ vardır.Faydası : Bedeni ve zihni yorgunluğu giderir. Vücuda kuvvet verir. Nekahet devresinin çabuk geçmesini sağlar. Hamilelere de faydalıdır. Dövülmüş yenirse öksürüğü keser. Varise faydalıdır. Fındık yağı, böbrek ağrılarını giderir. Kum ve taşların düşürülmesinde yardımcı olur. Bağırsak solucanlarını düşürür. Sarada da faydalıdır. Mideleri hasta olanlar, damar sertliği ve yüksek tansiyondan şikayet edenler, çok az yemelidirler.GREYFURT: C vitamini bakımından çok zengindir. Yarım greyfurt günlük C vitamini ihtiyacının yüzde altmışını sağlar. Kolesterol oranını düşüren pektin maddesi bulunur. Kansere karşı koruyucu özellik taşır. İştah açar.HAVUÇ: Havuç Unbelliferae familyasından iki yıllık bir bitkidir. Bilimsel adı Daucuz carota olan sebze önemli miktarlarda B1 ve B2 vitaminlerini de içerir. Havuçta bol miktarda şeker de bulunur.Faydası : Havuç suyunun mide ve bağırsak rahatsızlıklarına iyi geldiği bildirilmiştir.HELVACI KABAĞI: (kestanekabağı) : Kabakgillerden tatlısı yapılan bir çeşit kabaktır. Yaprakları uzun ve büyüktür. Ev ilaçlarında çekirdekleri kullanılır.Faydası : Bağırsak kurtlarının düşürülmesinde yardımcı olur.IHLAMUR: Ihlamurgiller familyasından; kerestesi güzel, bir gölge ağacı ve bunun kurutularak çay gibi haşlanıp içilen güzel kokulu çiçeğidir. Temmuz ve ağustos aylarında toplanıp, kurutulur. Birçok çeşidi vardır.Faydası : Sinirleri kuvvetlendirir, sinir bozukluğunu giderir. Uyku verir. Kan dolaşımının normal olmasını sağlar. Kansızlığı giderir. Kalp kifayetsizliğinde faydalıdır. Damar kireçlenmesini önler. Böbrekleri ve mesaneyi temizler, idrar söktürür, kum döker, taş oluşmasını önler, ter söktürür. Grip ve soğuk algınlığının şikayetlerini giderir. Göğsü ve bronşları yumuşatır. Mide ifrazatını artırır. Balla karıştırılıp içilirse, mide ülserine faydalıdır. Kabızlığı ve bağırsak spazmını giderir. Boyun ve yüze güzellik verir. Burkulma ve ezilmelerde ağrıyı keser. Saç dökülmesini önler.ISIRGAN OTU: Isırgangillerden ilkbaharda yetişen, her tarafı sert tüylerle kaplı bir büyük ottur. Tüylerinin içeriğinde formik asit vardır. Sürüldüğü yeri kaşındırır ve yakar. Tohumları da kullanılır.Faydası : Dıştan tatbik edildiği zaman, iç organlarda biriken kanı çeker. Romatizma ve mafsal ağrılarını dindirir. Burun kanamasını keser. Egzamanın şikayetlerini giderir. Aybaşı kanamalarının düzenli olmasını sağlar. Böbrek kumlarını döker. Balgam söktürür. Haricen tatbik edildiği zaman, dalak hastalıklarına ve çıbanlara da faydalıdır.ISPANAK: Kalp hastalıklarına, felce, yüksek tansiyona, yaşlılığın getirdiği göz hastalıklarına, kansere, hatta pişik rahatsızlıklara karşı da etkili bir sebze. Göz hastalıklarına ve derideki lekelenmelere karşı etkili. Ispanak içerdiği iki kimyasal madde sayesinde görme bozukluklarına karşı etkili. Haftada 6 kez ıspanak yiyenlerin % 86 oranında yaşın ilerlemesiyle birlikte ortaya çıkan derideki lekelenmeler gibi bir sorunlarının olmayacağını gösteriyor. Ayrıca yaşla birlikte ortaya çıkan göz hastalıklarına karşı da etkili. Bir porsiyon ıspanak, günlük demir ihtiyacımızın onda birini karşılıyor.İNCİR: Bağırsakları yumuşatır. Kabızlığı giderir. Bronşit, öksürük ve boğaz ağrılarında faydalıdır. Enerji verir.KARA LAHANA: Turpgiller familyasından iri ve kalın yapraklı bir bitkidir. En çok yetiştirileni baş lahanadır.Yurdumuzun bütün bölgelerinde yetişir. Başlıca çeşitleri: Kemer lahanası, Batman lahanası, köse lahanası, Brüksel lahanası ve kara lahana. Lahana C vitamini bakımından zengindir. Yapısında kükürt bulunur. Çiğ olarak yemek veya sıkarak suyunu içmek daha faydalıdır.Faydası : Kansızlığı giderir, idrar söktürür. Vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını sağlar. Mide ve bağırsak yaralarını yumuşatır. Kabızlığı giderir.Kandaki şeker miktarını düşürür. Vücudu hastalıklara ve kansere karşı korur. Göğüs ucu çatlaklarını giderir. Sarılık ve safra kesesi hastalıkları için iyidir. Astımda faydalıdır. Romatizma, siyatik, lumbago ve Apsede yararlıdır. Ses kısıklığını giderir, iştah açar. Guatr olanlar yememelidir.KEKİK: Etlere, köftelere vb. hoş bir tad veren güzel kokulu ottur. Kekik çayı, soğuk algınlığına, boğaz ağrısına çok iyi gelir. kekikte bulunan «timol» tabii antibiyotiktir. Kekik çayı emzikli anneler için de çok faydalıdır.Faydası : Bir avuç kekiği 3 bardak kaynar suya atıp, 15 dak. demlendirin. Süzün ve için. KESTANE: Kayıngiller familyasından; kışın yapraklarını döken, 25 - 30 metre boyunda bir ağaçtır. Yaprakları geniş ve meyveleri iridir.Faydası : Kabuklarının suda kaynatılması ile hazırlanan ilaç; teş düşürür ve sinirleri yatıştırır. Meyvesi, kasları kuvvetlendirir. Kan dolaşımını düzenler. Bedeni ve zihni yorgunluğu giderir. Varis ve basur memelerinin meydana gelmesini önler. Karaciğer yorgunluğu ve şişliğini geçirir. Kansızlığı giderir. Mideyi kuvvetlendirir. Damar sertliği ve yüksek tansiyondan şikayet edenlerle, şeker hastaları yememelidir.KIRMIZIBİBER: Bulaşıcı hastalıklara karşı etkili. Vücudun özellikle bulaşıcı hastalıklara karşı olan direncini artırıyor. Portakaldan daha fazla miktarda C vitamini içeren bu sebze, aynı zamanda içerdiği beta karoten ile bağışıklık sistemimizi güçlendiriyor. Kırmızı biber mide suyu ve tükürük oluşumunu artırır, sindirimi kolaylaştırır, romatizma, mafsal ve diş ağrılarını azaltır, krampları giderir, kolera ve azaltır ve kanser tedavisinde kullanılır. Terlemeyi artırır, gut hastalıkları başta olmak üzere bir çok hastalığa iyi gelir. Kanser riskini azaltır, öksürük ve boğaz ağrılarını gidermede (gargara olarak) kullanılır, sinir hastalıkları için doğal yatıştırıcıdır, vücuttaki aşırı yağ ve kolesterol birikiminin önlenmesini sağlar. Anti bakteriyel etkisi ile hastalıkların önlenmesinde de etkili olan kırmızı biber ülkemizde ağırlıklı olarak Kahramanmaraş, Gaziantep ve Şanlıurfa olmak üzere Güney ve Güneydoğu illerinde fazlaca tüketilir.KİRAZ: Gülgiller familyasından; anayurdu Asya olan, düz kabuklu bir çeşit ağaç veya ağaçcıktır. Genellikle yapraklanmadan önce çiçek açar. Meyvesi, etli ve tek çekirdeklidir. Ev ilaçlarında sapları, meyvesi, kabuğu ve çiçekleri kullanılır.Faydası : Aspirin yerine kiraz. Kiraz yemek ağrıların dindirilmesinde aspirinden çok daha etkili oluyor. 20 kirazda 12-25 miligram arasında antosiyanin bulunduğu ve bu maddenin ağrı kesici etkisinin aspirinden on kat daha fazla olduğu görüldü. Kirazda bulunan antosiyanin maddesinin E ve Ca vitaminlerine benzer antioksidan etkiler yarattığına da tanık olundu. Günde 20 kiraz yemek bir aspirin almakla özdeş etki yaratıyor. İdrar söktürür. Böbreklerde biriken zararlı maddelerin atılmasına yardımcı olur. Kabızlığı giderir. Kanın temizlenmesine yardım eder. Nikris, romatizma, damar sertliği ve mafsal kireçlenmesinde faydalıdır. Karaciğer şişliğine iyi gelir. Safra akışını normale döndürür. Sivilceleri önler. Susuzluğu giderir. Kabukları ishali keser. Ateşi düşürür. Çiçekleri göğsü yumuşatır ve öksürüğü giderir.KUŞBURNU: Vitamin deposu, Kuşburnu insanların bu zamana kadar tanıdıkları en güçlü vitamin deposu olarak gösteriliyor.Faydası : İhtiva ettiği bol miktarda C vitamini dolayısıyla vücut direncini yükseltiyor. Romatizmalılar için en önemli gıdadır. Kanı inceltip toksinlerini çözer. Kan devir daimini hızlandırır. Pankreası ikaz ederek daha fazla insulin salgılanmasına sebep olarak, şeker hastalığında etkilidir. Kuşburnu kansere sebep olan toksik maddeleri vücutta temizlediği için bu hastalığa sebep olacak gelişmeleri engeller.MAYDANOZ: Maydanozgiller familyasından;yaprakları güzel kokulu ve parçalı, kazık köklü, 30 - 100 cm boyunda, iki yıllık otsu bir bitkidir. Çiçekleri şemsiye halindedir. Tohumları ufak ve esmerdir. Meyvelerinin içeriğinde uçucu bir yağ ile apiin adlı bir glikozit vardır. Kökünde, biraz uçucu yağ, müsilaj ve apiin vardır. Yaprakları, kökü ve meyvesi kullanılır.Faydası : İdrar söktürür. İştah açar. İltihaplı yaraların iyileşmesini sağlar. Aybaşı sancılarını keser. Sürmenajda faydalıdır. Yüksek tansiyonu düşürür. Kalbin yorulmasını önler. Kansızlığı giderir. Kansere karşı korur. Karaciğer şişliğini giderir. Safra akışını kolaylaştırır. Vücuttaki zehirli maddelerin atılmasını kolaylaştırır. Vücutta biriken suyu boşaltır. Böbrek taşlarının düşürülmesine yardımcı olur. Romatizmada faydalıdır. Mide ve bağırsaklarda gaz birikmesini önler. Bağırsak solucanlarının düşürülmesine yardımcı olur. Aybaşı kanamalarının düzenli olmasını sağlar. Anne sütünü azaltır ve böylelikle memelerin şişmesini önler. Cinsel istekleri artırır. Görme gücünü artırır. Böbrek iltihabı olanlar maydanoz yememelidir.MISIR: Buğdaygiller familyasından;180 - 200 cm boyunda, dik ve yüksek gövdeli, geniş şerit yapraklı, bir yıllık bir bitkidir. Kökü kalın ve saçaklıdır.Yaprakları şerit gibi, uzun, paralel damarlı, sert ve sivri uçlu, sapsız, kenarları, dalgalıdır. İki çeşit çiçeği vardır. Erkek çiçekler gövdenin ucunda salkım başak şeklinde, dişi çiçekler ise yaprakların koltuğunda koçan halindedir. Dişi çiçeklerin stilusları uzundur ve kınlarının tepesinden dışarı doğru sarkarlar. Bunlar mısır püskülü denilen kısmı meydana getirirler. Meyvesi, koçanı üzerinde sıkışık şekilde dizilidir. Rengi açık veya koyu sarı; esmer veya kırmızımtırak renklidir. Mısır püskülünün içeriğinde glikoz, maltoz gibi şekerler, sabit yağ, steroller, reçine ve çok miktarda potasyum tuzları vardır. İdrar söktürücü, idrar yollarını temizleyici ve hararet verici olarak kullanılır.Mısırözü yağı, mısır tanelerinden çıkarılır. İçeriğinde yağ asitleri, A vitamini, az miktarda steroller ve bol miktarda nişasta vardır. Mısırözü yağı damarsertliğini önler.Faydası : Daha ziyade mısır püskülü ve mısırözü yağı kullanılır. Mısır iyi bir besindir. Ancak hazmı biraz güçtür. Guatr olanların yememesi tavsiye edilir.MUZ: Folik asit, potasyum ve B6 vitamini bakımından son derece zengin bir meyvedir. Potasyum krampları önler. Adet sancılarını gidermeye birebirdir.ÖKSEOTU: Kalbin atışlarını arttırır. Damar kireçlenmelerinde faydalıdır. Sara ve akciğer kanamalarında kullanılır.PAPATYA: Her derde deva bir bitki. Tahriş olmuş, temizliğe ve ferahlamaya ihtiyacı olan ciltler için ideal. Kurutulmuş papatyalardan hazırlanmış bir losyonla gözlerinize yapacağınız kompres şişkinliğini alıyor.PATATES: Patlıcangiller familyasından; yer altındaki yer altındaki yumruları yenen otsu bir bitkidir. Yeşil kısımlarında, renksiz filizlerinde ve yeşilimsi yumrularında Solanin denilen bir madde vardır. İçeriğinde bol miktarda nişasta, B ve C vitaminleri bulunur.Faydası : Şeker hastalarına faydalıdır. Susuzluğu giderir. Mide ve Onikiparmak ülserinde yararlıdır. Karaciğer şişliğini giderir. Safra akışını kolaylaştırır. Bağırsak solucanlarının düşürülmesine yardımcı olur. Damar sertliğine faydalıdır. Sert bir şey yutulduğunda yabancı maddenin zarar vermeden çıkmasını sağlar. El ve ayak çatlaklarında faydalıdır. Kandaki şeker seviyesini düşürür, kanı temizler. Kansere karşı korur.PATLICAN: Ülkemizde çok tüketilir. Anavatanı Hindistan`dır, Çekirdeksiz ve yumuşak olanı iyiidir. Zeytinyağlı yapılarak közlenip kabuklarının soyularak yenmesi daha faydalıdır. Patlıcan, A vitamini, fosfor ve kendine has bazı esanslara sahiptir. Faydası : Pankreas, karaciğer ve böbrekleri Kuvvetlendirir. Bol idrar söktürür, kansızlığı giderir, vücuttaki fazla suyu dışarı boşaltır ve kilo verdirir. Patlıcan salatası şeker hastalarının şeker seviyesini ayarlamakta etkilidir. Böbrek yanması ve ağrısını keser. Kalp çarpıntısını giderir ve sinirleri yatıştırır.PIRASA: İdrar söktürür. Mide rahatsızlığına iyi gelir. Kabızlığı giderir. Basur memeleri için faydalıdır. Böbreklerdeki kum ve taşların düşürülmesine yardımcı olur.SALATALIK: Salatalığı zaten birçok kadın cilt bakımı için kullanıyor. Hassas ciltlerde meydana gelen kaşıntıyı, pullanmayı ve gerginliği ortadan kaldırıyor. Cilde yoğun bir şekilde nem vererek, günlük nem ihtiyacını karşılıyor. Salatalığın kendisi ya da suyu cildimizi bir tonik kadar temizler, kabızlığı önler, böbrek ve kalp hastalıklarında vücutta biriken suyun atılmasına yardımcıdır. Kalp hastalıkları ve enfeksiyonlara karşı etkili. Kükürt içeriyor ve bu madde vücudun enfeksiyonlara karşı dayanıklılığını artırdığı gibi, kolesterolü de düşürüyor.SARMISAK: Zambakgiller familyasından; bütün kısımları keskin kokulu, 30-100 cm yüksekliğinde, otsu bir bitkidir. Toprak altında iri bir soğanı vardır. Çiçekleri beyazımsı pembedir. Yaprakları uzun, yassı, paralel damarlı ve sivri uçlu olup, gövdeyi sarmıştır. Soğanı özel kokulu uçucu bir yağ, şekerler, A, B, C, P vitaminleri içerir. Yağında alliin denilen bir madde vardır.Faydası : Yüksek tansiyonu düşürür. İştah açar. Solunum ve hazım sistemindeki mikropları öldürür. Grip, tifo ve difteri gibi salgın hastalıklar sırasında faydalıdır. Hazmı kolaylaştırır. Kabızlığı giderir. Bağırsak solucanlarının düşürülmesine yardımcı olur. Kanı temizler. Kalp adalelerini kuvvetlendirir. Böbreklerin normal çalışmasını sağlar. Karında ve bacaklarda toplanan suyun boşalmasında yardımcı olur. Romatizma ve mafsal iltihaplarında faydalıdır. Damar sertliğini önler. Ateşi düşürür. Arpacık ve basur memelerinde faydalıdır. Zehirlenmelerde kullanılır. İdrar tutukluğunu giderir. Zehirli hayvan sokmasında da faydalıdır. Saçların uzamasına da yardımcı olur.SOĞAN: Zambakgiller familyasından; yumrumsu ve yeşil yaprakları kullanılan keskin kokulu, acı bir otsu bitkidir. Bileşiminde uçucu ve sabit yağ, şekerler, fermentler ve amino asitler vardır.Faydası : İdrar söktürür. Vücutta biriken zararlı maddeleri ve suyu atar. Romatizma, mafsal iltihabı, idrar tutukluğu, damar sertliğinde faydalıdır. Böbreklerdeki kum ve taşların dökülmesine yardımcı olur. Zayıflamayı sağlar. Böbrek ağrısını dindirir. Zihin yorgunluğunu dindirir. Baygınlığı geçirir. Prostat bezinin hastalanmasını önler. İktidarsızlıkta faydalıdır. Cinsel gücü artırır. Egzama ve diğer cilt hastalıklarında faydalıdır. Öksürük söktürür, bronşları temizler, astım nöbeti, akciğer hastalıkları, grip ve soğuk algınlığında faydalıdır. Kandaki şeker seviyesini düşürür. Şeker hastalarında faydalıdır. Kolera ve veremde bağırsak solucanlarının düşürülmesine yardımcı olur. İhtiyarlamayı geciktirir. Kalbi kuvvetlendirir. Koroner damarları genişletir. Cerahatlerin boşalmasına yardımcı olur. Dolama ve arpacıkta da faydalıdır. Kırmızı soğan nikotini çözüyor, insan bünyesinde, özellikle sigara içenlerde biriken nikotinin çözülmesinde etkilidir. Kırmızı soğan kanda yükselmiş olan lipit miktarını düşürür. Safrayı incelterek, karaciğerin rahat çalışmasını sağlar.ŞALGAM: Şalgam Curiciferae familyasından Brassica cinsine ait bir bitkidir. Kökü ve yaprakları için ekilir. Bileşiminde kalsiyum ve demir gibi madensel maddeler ile A, C ve B grubu vitaminleri bulunur. Şalgam suyu yapımında maya olarak genellikle ekşi hamur kullanılır. Şalgam suyu kırmızı renkli, bulanık, ekşi lezzetli ve fermantasyon ürünü bir içecektir.Şalgam Suyunun Faydaları:Vitamin ve mineral miktarları yüksek olan bu hammaddelerden yapılan şalgam suyunun insan sağlığı için şüphesiz pek çok faydaları vardır. – İştahı açar, – Laktik asit içerir, sindirimi kolaylaştırır.– B grubu vitaminleri içerir, sinirleri yatıştırır.– Mide ve karaciğere faydalıdır, – Kalsiyum, potasyum ve demir içerir, kemik ve dişleri kuvvetlendirir.– Afrodizyak özelliği vardır.– 100 gramında 20 kalori olan şalgam, A–B–C vitamini içerir. Kalp, damar ve göz sağlığı için faydalıdır.– Vücuttaki toksinleri atmak, kolesterolden uzaklaşmak, stresten kurtulmak için bolca yenip, suyu içilir.– İdrar söktürücü, romatizma, nikris ağrılarına, mafsal şişliklerine, böbrek kumu ve taşının düşmesine, apse, dolama, kan çıbanı, donma, ergenlik sivilceleri, egzama, göğsü yumuşatıcı, akciğer ve bronşları temizler, boğaz iltihabına, pekliğe, şeker hastalarına verilir.– Toksinleri atmaya yarayan, sütasidi , fosfor, kalsiyum, potasyum, stresi önleyip sinirleri yatıştır.Şeker ve vitamin yönünden çok zengin olan şalgam arsenik, kalsiyum ve madeni tuzlar içerir. Kansızlık için ideal bir ilaç olup, yaprakları da kökü gibi kalsiyum demir, bakır ve iyot içerir.– Vücutta şişliklerin üstüne konduğu gibi, el ve ayağı donanlara haşlanıp lapası sürülür.– Haşlanan suyu ile saçlar yıkandığında beyazlaşmayı önler.– Kökünün haşlanıp içilmesi sindirim güçlüğünü giderir. Nikris hastalığına iyi gelir.– Akciğer ve bronşları temizleyen şalgam, pekliği giderdiği gibi bazı cilt hastalıklarında da merhem gibi kullanılır.– Yaşlıların ayak üşümelerini gidermek için; kalın, etlice soyulmuş, 2 şalgam kabuğu, 1 çay bardağı ısırgan otu ile 1 litre suda haşlanıp haftada 2 gün ayaklar bu suyla yıkanır.TERE: Yapısındaki madeni tuzlar ve vitaminler sayesinde, kani mikroplardan temizler, bedenimizin hastalıklara karşı direncini artırır, idrarı söktürür, böbrekteki taşları eritir, ya da bunların düşmesini kolaylaştırır. İştah açar, dokulardaki madeni tuzların eksiğini tamamlar, kan yapar. Kandaki seker oranını düşürdüğü için özellikle seker hastaları için bol bol tere yemelidir. Güç vericidir, dermansızlık ve halsizliğe karşı bire bir ilaçtır. Ayrıca, havanda dövüp cildin ya da yaranın üstüne sarıldığında, cilt hastalıklarını, bağ dokusu yangınlarını ve kızıl yara denen şirpençeyi iyileştirir.TURP: Gerçek bir şifâ kaynağıdır. Teneffüs yolları için yararlıdır. Bilhassa siyah turp böbreklere çok faydalıdır. Turpun, tümörlerin ve kistlerin çözülmesinde etkili olduğu ileri sürülüyor. Kırmızı Adana turpu da yanlış beslenme ve hareketsizlikten dolayı vücutta meydana gelen kireçlenmeyi önlüyor.Faydası :Bir kilo siyah turp rendeden geçirilir, biraz tuz atıp suyu tülbentle sıkılıp çıkarılır. Aç karnına yarim fincan içilirse, böbrek taşlarını eritir. Bir hafta süreyle devam edilirse, çok faydası görülür.ÜZÜM: Üzüm asmasının glikozca zengin olan meyvesidir.Faydası : Bedeni ve zihni gücü artırır. Kan yapar. Vücutta biriken zararlı maddelerin dışarı atılmasını sağlar. Yüksek tansiyonu düşürür. Mide ülseri, gastrit, karaciğer hastalıkları, dalak hastalıkları, romatizma ve mafsal iltihabında faydalıdır. Kabızlığı giderir. Kalbi kuvvetlendirir. Kanı temizler. Şişmanlıkta faydalıdır. Hamilelerin mide bulantısını önler. Cilt güzelliğini sağlar. Nekahat devresinin kolayca atlatılmasına yardımcı olur. Böbreklerdeki kum ve taşların düşürülmesine yardımcı olur. Besleyicidir.YERELMASI: Şeker hastaları için faydalıdır. Vücudun direncini arttırır. Kabızlığı giderir.ZEYTİN: Zeytinyağı, safrayı artırır. Karaciğeri çalıştırır. Karaciğer ağrılarını keser. Sarılıkta faydalıdır. Yaprak ve kabukları yüksek tansiyonu düşürür. Kandaki şeker miktarını düşürür. Bağırsak solucanlarının düşürülmesine yardımcı olur.KESTANE: Kayıngiller familyasından;kışın yapraklarını döken , 25 - 30 metre boyunda bir ağaçtır. Yaprakları geniş ve meyveleri iridir.Faydası : Kabuklarının suda kaynatılması ile hazırlanan ilaç; teş düşürür ve sinirleri yatıştırır. Meyvesi, kasları kuvvetlendirir. Kan dolaşımını düzenler. Bedeni ve zihni yorgunluğu giderir. Varis ve basur memelerinin meydana gelmesini önler. Karaciğer yorgunluğu ve şişliğini geçirir. Kansızlığı giderir. Mideyi kuvvetlendirir. Damar sertliği ve yüksek tansiyondan şikayet edenlerle, şeker hastaları yememelidir.BÖĞÜRTLEN: (tilkiüzümü) :Gülgillerden bahçe çitlerinde, ol kenarlarında kendiliğinden yetişen, dikenli bir çalıdır. Yemişi ahududuya benzer, fakat ondan küçüktür. Önceleri kırmızı iken sonraları kararır. Yaprakları;çiçekleri açmadan toplanıp, kurutulur.Faydası : İdrar söktürür, ayaklardaki şişlikleri indirir. Yüksek tansiyonu düşürür. Gözlerdeki zafiyeti giderir. Mesane taşlarının düşmesine yardımcı olur. Ağız, dil, diş eti ve bademcik iltihaplarını giderir. Kadınlarda görülen beyaz akıntıyı keser. Haricen kullanıldığı takdirde ağrıları dindirir, yanıkları iyileştirir. Kökü kaynatılıp, suyu içilecek olursa kandaki şeker miktarını düşürür.AHUDUDU: Gülgillerden; böğürtlen gibi çalı halinde, dikenli bir bitkidir. Kümeler halindedir. Kendiliğinden yetişir. Meyvesi duta benzer. Sarımtırak kırmızı portakal renginde, sulu ve güzel kokuludur. Meyvesi toplanıp, kurutulur. Reçel, şurup ve likör yapılır. Meyve olarak da yenir.Faydası : Kanı temizler, vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını sağlar. Terletir ve idrar söktürür, kabızlığı giderir, vücuda dinçlik verir, romatizma, mafsal kireçlenmesi, nikris, boğaz, bademcik ve göz iltihaplarında kullanılır. Kansızlık ve veremde çok iyi bir gıdadır. Ateş`i düşürür. Üre ve şeker hastalarına da faydalıdır. Mide ülseri olanların kullanmamaları gerekir.ÇİLEK: (kocayemiş) :Gülgillerden sapları sürüngen, çiçekleri beyaz bir bitkidir. Yemişi pembe renkli olup, kokuludur.Faydası : Vücudu kuvvetlendirir. Hasta olmayı önler. İdrar söktürür ve karında biriken suyu boşaltır. Böbrek ve mesane hastalıklarının iyileşmesine yardımcı olur. Mide ve bağırsak tembelliğini giderir. Sinirleri kuvvetlendirir. Yüksek tansiyonu düşürür. Bağırsak kurtlarını döker. Safra ifrazatını arttırır ve safra taşlarının dökülmesine yardımcı olur. Karaciğer kifayetsizliğini ve şişliğini giderir. Ateşi düşürür. Dişdibi taşlarını eritir. Cilde tazelik ve güzellik verir. Damar sertliği, mafsal iltihabı, romatizma, ve nikriste de faydalıdır. Şeker hastaları da yiyebilir. Midesi zayıf olanlar suyunu içmelidir.ÇAKAL ERİĞİ: Bir çeşit eriktir. Ağacı bodurdur. Çiçekleri beyazdır ve yapraklarından önce çıkar. Meyvesi yuvarlak ve yeşil ve tadı buruktur. Çiçekleri; Mart ve Nisan aylarında toplanıp, kurutulur.Faydası : İshali keser, mide ve bağırsakların düzenli çalışmasını sağlar. Ateşli hastaların kalbini kuvvetlendirir. Terletir ve vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını sağlar. Boğaz ve bademcik iltihaplarını giderir. Anne sütünü artırır.FINDIK: Palamutgillerden; kuzey yarımküresinin ılık yerlerinde ve yurdumuzun en çok Karadeniz Bölgesinde yetişen ufak bir ağaçtır. Meyvesi (Fındık), sert bir kabuk içindedir. İçeriğinde nişasta ve yağ vardır.Faydası : Bedeni ve zihni yorgunluğu giderir. Vücuda kuvvet verir. Nekahat devresinin çabuk geçmesini sağlar. Hamilelere de faydalıdır. Dövülmüş yenirse öksürüğü keser. Varise faydalıdır. Fındıkyağı, böbrek ağrılarını giderir. Kum ve taşların düşürülmesinde yardımcı olur. Bağırsak solucanlarını düşürür. Sarada da faydalıdır. Mideleri hasta olanlar, damar sertliği ve yüksek tansiyondan şikayet edenler, çok az yemelidirler.HAVUÇ: Havuç Unbelliferae familyasından iki yıllık bir bitkidir. Bilimsel adı Daucuz carota olan sebze önemli miktarlarda B1 ve B2 vitaminlerini de içerir. Havuçta bol miktarda şeker de bulunur. Havuç suyunun mide ve bağırsak rahatsızlıklarına iyi geldiği bildirilmiştir.V İ T A M İ N L E RA VİTAMİNİNerede Bulunur: Süt, tereyağı, beyaz peynir, ciğer, balık, yumurta, yeşil sebze, havuç.Neye Yarar: Gözlere, cilde, büyümeye ve gelişmeye yarar.Eksikse ne Olur: Kuru ve Pürüzlü Cilt, gece körlüğü ve körlük.D VİTAMİNİNerede bulunur: Süt, tereyağı, peynir, yumurta sarısı, karaciğer, balık yağı, balık.Neye yarar: Kemiklerdeki kalsiyum ve fosforu sağlar. Eksikse ne olur: Raşitizm (kemiklerin eğriliği), kemik erimesi (osteoporoz) ve kemik kırılması.E VİTAMİNİNerede Bulunur: Bitkisel yağlar, yeşil yapraklı sebzeler, buğday tohumu.Neye yarar: Hücrelerin korunmasına yarar. Antioksittir, vücut dokularını korur.Eksik ise ne olur: Pek çok hastalığa davet eder. Vücudun bağışlık sistemi çöker.K VİTAMİNNerede Bulunur: Yeşil yapraklı sebzelerde, özellikle ıspanak ve lahanada bulunur.Neye yarar: Kanın pıhtılaştırmaya yarar. Hemofili hastalarının bol bol ıspanak ve lahana yemesi gerekir. Eksik ise ne olur: Pıhtılaşma sorunları sıkça yaşanır.C VİTAMİNİNerede bulunur: Yeşil sebze, narenciye (limon, portakal, greyfurt), çilek, domates, kivi, lahana, biber, kavun.Neye yarar: Hücrelerin korunmasında, demirin absorbe edilmesinde, grip ve nezleden korunmaya yarar.Eksikse ne olur: Mikroplu hastalıkların yaygınlaşması.B-1 VİTAMİNİNerede bulunur: Bira mayasında, tahıl, et, un, patates.Neye yarar: Sinir dokusunun korunmasında.Eksik ise ne olur: Halsizlik, iştahsızlık.B-2 VİTAMİNİNerede bulunur: Süt, yumurta, balık, et, tahıl, karaciğer.Neye yarar: Dokuları ve görme duyusunu korur.Eksik ise ne olur: Cilt yarası, ağlama hissi.PP VİTAMİNİNerede bulunur: Çeşitli etler, balıklar, karaciğer ve baklagiller.Neye yarar: Metabolizmanın yenilenmesine yarar.Eksik ise ne olur: Cüzzam, depresyon, iştahsızlık, zayıflık.B5 VİTAMİNİNerede bulunur: Yumurta sarısı, yeşil sebze, karaciğer, bira mayası ve kuru sebze.Neye yarar: Organların ve dokuların hücrelerini besler.Eksik ise ne olur: Bağırsak rahatsızlıkları, baş ağrısı.B6 VİTAMİNİNerede bulunur: Tahıllar, yumurta, sebze, patates, balık ve et.Neye yarar: Hücreleri, deri yüzeyini, sinir dokularını korur.Eksik ise ne olur: Kusma, kraplar, anemi, sinir rahatsızlıkları.B-12 VİTAMİNİNerede bulunur: Ciğer, balık, et ve süt.Neye yarar: Alyuvar oluşmasına.Eksik ise ne olur: Anemi, sinir hastalıkları.H VİTAMİNİNerede bulunur: Ciğer, et, yumurta, süt, yerfıstığı ve çikolata.Neye yarar: Hücreler için gerekli.Eksik ise ne olur: Bulantı ve iştahsızlık.FOLİKASİT Nerede bulunur: Ciğer, sebze ve patates.Neye yarar: Alyuvar oluşmasına.Eksik ise ne olur: Alyuvar azlığı (anemi), sinir rahatsızlıkları.

Sezgi : Şiirsellik

2008-08-17T15:32:00.001+03:00

Batı dillerinde birçok şey ifade edilemez. Çünkü doğulu yaklaşımda gerçek, temelde, özünde çok farklı bir şeydir. Bazen aynı şeye, doğu ya da batı mantığıyla baktığında, yüzeyde sonuçları aynı görebilirsin. Ama olamazlar. Eğer biraz daha derine inersen, biraz daha derinine kazarsan, çok büyük farklılıklar göreceksin. Sadece sıradan farklılıklar değil, olağanüstü farklılıklar.Daha geçen gün, büyük Zen ustası Basho’nun ünlü Haiku’larını okuyordum. Batı zihni ya da batı tipi eğitim görmüş bir zihin için çok güzel şiirlere benzemiyor. Artık bütün dünya batı tipi eğitim alıyor. Doğu ile Batı arasındaki fark, eğitim söz konusu olduğunda ortadan kalkmıştır.Onu sessizce dinle. Çünkü senin harika şiir dediğin bir şey değil. Ancak derin bir anlamı var ve bu çok daha önemli. İnanılmaz bir şiirselliği var. Ama bunu hissetmek için çok ince olman gerekir. Onu entelektüel olarak anlayamazsın. Ancak sezgiyle anlaşılabilir.İşte Haiku şu:Dikkatle baktığım zamanÇitin yanında yeşeren bir Nazunya görüyorum!Şimdi ortada büyük bir şiirsellik gözükmüyor. Ama biraz daha sempatik bakalım. Çünkü Basho başka bir dile çevrilmiştir. Kendi dilinde tamamen farklı bir doku ve lezzete sahiptir.Nazunya sıradan bir çiçektir. Yolların kenarında kendiliğinden büyüyen bir otsu çiçektir. O kadar sıradandır ki, kimse bakmaz bile. O değerli bir gül değildir. Nadir bulunan bir lotus değildir. Bir göl üstünde yüzen, nadir bir lotusun güzelliğini görmek kolaydır. Bir mavi lotusu nasıl göremezsin? Bir an için onun güzelliğine kapılmaya mahkûmsun. Ya da güneş altında, rüzgârla dans eden güzel bir gül. Bir an için sana sahip olur. Olağanüstüdür. Ama Nazunya sıradan, adi bir çiçektir. Bakıma ya da bahçıvana ihtiyaç duymaz. Her yerde kendi kendine büyür. Bir Nazunya’ya dikkatle bakmak için, bir meditasyoncu gerekir. İnce bir bilinç gerekir. Aksi halde onu kaçırırsın. Görünür bir güzelliği yoktur. Onun güzelliği derindedir. Onun güzelliği sıradandır. Ancak o sıradanlık, olağanüstülüğü barındırır. Nazunya’da bile. Ona kalbinle bakmadığın sürece göremezsin.Basho’yu ilk okuduğun zaman, “Çitin yanında yeşeren Nazunya’nın şiire konu olacak ne önemi var?” diye düşünürsün.Basho’nun Japonca şiirindeki son hece olan “Kana” ancak bir ünlem işareti ile çevrilebilmiştir. Çünkü onu çevirmenin başka bir yolu yoktur. Kana’nın anlamı, “Hayret ettim”dir. Şimdi, güzellik nereden geliyor? Nazunya’dan mı geliyor? Binlerce insan o çitin yanından yürüyüp geçmiş ve kimse dönüp o küçük çiçeğe bakmamıştır. Basho ise, onun güzelliğinden büyüleniyor ve başka bir dünyaya ışınlanıyor. Ne oldu?Burada etken Nazunya değil. Yoksa herkes onu fark ederdi. Asıl etken Basho’nun görüşüdür. Açık kalbidir. Empatik vizyonudur. Meditasyona hazır olmasıdır. Meditasyon, simyadır. Herhangi bir metali altına çevirir. Bir Nazunya’yı Lotus çiçeğine dönüştürür.Dikkatle baktığım zaman...Dikkatle kelimesinin anlamı; farkındalıkla, tüm varlıkla, meditasyonla, sevgiyle, duyarlılıkla demektir. Biri umarsızca bakabilir. Ve o zaman bütün olayı kaçırır. Dikkatlice sözcüğü, bütün anlamlarıyla hatırlanmalıdır. Ancak asıl kökeni, meditasyonladır. Bir şeyi meditasyonla görmek ne demektir? Zihin olmadan bakmak! Zihinsiz bakmak! Bilincinin üzerinde hiçbir düşünce bulutu olmadan bakmak. Ne gelip geçen bir anı, ne de bir arzu. Hiçbir şey. Tam bir boşlukla.Böyle bir zihinsizlik haliyle baktığın zaman, bir Nazunya bile başka bir dünyaya dönüşür. Cennetin bir lotus çiçeği olur. Artık bu dünyanın bir parçası değildir. Sıradanlığın içinde olağanüstülük bulunmuştur. Ve bu, Buddha’nın yoludur. Sıradanlığın içinde olağanüstülüğü bulmak! Her şeyi o an içinde bulmak! Bütünü, Guatam Buddha’nın ifadesiyle Tathata’da bulmak!Basho’nun Haiku’su, bir Tathata şiiridir. Bu Nazunya’ya, sevgiyle, kalpten gelen bir duyarlılıkla, perdelenmemiş bilinçle, bir zihinsizlik haliyle baktığın zaman, insan şaşkınlığa uğruyor. Hayrete düşüyor. Büyük bir hayranlık oluşuyor. Bu nasıl mümkün olabilir? Bu bir Nazunya, ... Ve eğer bir Nazunya mümkünse, her şey mümkündür. Eğer bir Nazunya bu kadar güzel olabilirse, Basho bir Buddha olabilir. Eğer bir Nazunya böyle bir şiirsellik içerebilirse, o zaman her taş bir mücevher olabilir.Dikkatle baktığım zaman çitin yanında yeşeren bir Nazunya görüyorum!Kana! Hayret! Şaşkınlığa uğradım. Güzelliğini kelimelere dökemiyorum. Ancak işaret edebiliyorum.Bir Haiku, sadece ima eder. Sadece dolaylı yoldan işaret eder.Benzer bir durum, Tennyson’ın ünlü şiirinde görülür. Bu ikisinin karşılaştırılması sana çok yardımcı olacak. Basho sezgiyi temsil eder, Tennyson ise aklı. Basho doğuyu temsil eder, Tennyson ise batıyı. Basho meditasyonu, Tennyson ise zihni. Birbirine benzeyebilirler. Ve bazen Tennyson’un şiiri, daha şiirsel görünebilir. Çünkü Basho’ya oranla daha doğrudan ve belirgin anlatır. Çatlamış duvardaki çiçek Seni o çatlaktan koparıyorumBurada, elimde, kökün ve her şeyinle tutuyorum Küçük çiçek, ama eğer seni bir anlayabilsem Kökünle ve her şeyinle ne olduğunu bilsem. O zaman Tanrı’yı da ve insanı da bilirim. Güzel bir şiir. Ama Basho ile kıyaslanamaz. Tennyson’ın nerede farklılaştığını görelim.İlk olarak: Çatlamış duvardaki çiçek. Seni o çatlaktan koparıyorum.Basho çiçeğe sadece bakıyor, onu koparmıyor. Basho’nunki pasif bir farkındalık. Tennyson ise aktif ve vahşi. Sonuçta eğer bir çiçek seni etkilemişse, onu koparamazsın. Eğer bir çiçek kalbine ulaştıysa, onu nasıl koparırsın? Koparmak onu yok etmek, öldürmek demektir. Bu bir cinayettir. Kimse Tennyson’ın şiirini bir cinayet olarak görmez, ama öyledir. Bu kadar güzel bir şeyi nasıl yok edebilirsin?Ama zihnin böyle işler. Her zaman yıkıcıdır. Sahip olmak istiyor. Ve sahip olmak sadece yıkımla mümkündür.Unutma, ne zaman bir şeye ya da bir kişiye sahip olursan, o şeyi ya da kişiyi yok edersin. Bir kadına sahip mi oluyorsun, onun güzelliğini, ruhunu yok ediyorsun. Bir erkeğe mi sahipsin, o artık bir insan değildir. Onu işine yarayan bir nesneye çevirmişsindir.Basho, dikkatle bakıyor. Sadece bakıyor, yoğunlaşmış bir şekilde incelemiyor; sadece yumuşak, kadınsı bir bakış. Sanki Nazunya’yı incitmekten korkarmış gibi.Tennyson, onu çatlaktan koparıyor ve...Burada, elimde, kökünle ve her şeyinle tutuyorum. Küçük çiçek, ...O, ayrı duruyor. Gözlemci ve gözlemlenen hiçbir şekilde birleşmiyor, bütünleşmiyor. Bu bir aşk ilişkisi değil. Tennyson çiçeğe saldırıyor. Onu köküyle birlikte söküyor ve elinde tutuyor.Zihin sahip olduğu, kontrol ettiği, tutuğu zaman rahat eder. Meditasyon bilinci hali, sahip olmakla, tutmakla ilgilenmez. Çünkü bütün bunlar, şiddet zihninin birer ürünüdür.Ve Tennyson, küçük çiçek diyor. Çiçek küçük olarak kalıyor. Kendisi çok daha üst bir basamakta. O bir erkek, büyük bir entelektüel, harika bir şair. Hâlâ egosunun içinde. Küçük çiçek!Basho için ortada bir karşılaştırma sorunu yok. Sanki orada değilmiş gibi kendisi hakkında hiçbir şey söylemiyor. Hiçbir gözlemci yok. Burada güzellik her şeyin ötesine geçiyor. Nazunya çiçeği orada, çitin yanında yeşeriyor. Hayret! Ve Basho, sadece tüm varlığıyla hayrete düşmüş durumda. Güzellik onu eziyor. Çiçeğe sahip olmak yerine, çiçek ona sahip olmuş durumda. Çiçeğin güzelliğine, o anın güzelliğine, tamamen teslim olmuş durumda.“Küçük çiçek, ama eğer seni bir anlayabilsem” diyor, Tennyson.Anlama saplantısı. Takdir yeterli olmuyor. Sevgi yeterli olmuyor. Onu anlamak önemli. Bilginin üretilmesi önemli. O bilgiye ulaşılmadığı sürece, Tennyson rahat olamaz. Çiçek bir soru işaretine dönüşmüştür. Tennyson için bir soru işareti. Basho için bir ünlem.Arada çok büyük bir fark var. Soru işareti ve ünlem.Basho için sevgi yeterlidir. Sevgi, anlayıştır. Bundan daha anlamlı bir şey olabilir mi? Ama Tennyson, sevgiden tamamen mahrum. Zihni, orada bilgi açlığı çekiyor. Seni bir anlayabilsem? Kökünle ve her şeyinle ne olduğunu bilsem...Zihin, mükemmellik saplantısına sahiptir. Hiçbir şey bilinmeyen olarak kalamaz. Hiçbir şey bilinmeyen ve gizemli olarak kalamaz. Köküyle, sapıyla, her şeyiyle anlaşılmalıdır. Zihin her şeyi bilmediği sürece korkar. Çünkü bilgi güç verir. Eğer gizemli bir şey varsa, hemen korkarsın. Çünkü gizemli şeyler kontrol edilemez. O gizemli şeyin içinde neyin gizli olduğunu kim bilebilir? Belki düşman! Belki tehlike! Belki güvensizlik! Kim bilir sana neler yapar. O, bir şey yapmadan önce anlaşılmak zorundadır. Her şeyiyle bilinmelidir. Hiçbir şey gizemli olarak kalamaz.Ama o zaman bütün şiirsellik kayboluyor. Bütün sevgi, bütün gizem, bütün harikalık kayboluyor. Ruh yok oluyor. Şarkı yok oluyor. Coşku yok oluyor. Her şey bilindiği için hiçbir şeyin değeri kalmıyor. Her şey biliniyor. Hiçbir şeyin değeri yok. Her şey biliniyor. O zaman hayatın bir anlamı, önemi yok.İkilemi görüyor musun? Zihin önce “her şeyi bil” diyor. Ve her şeyi bildikten sonra, zihin dönüp; “hayatın bir anlamı yok” diyor.Anlamı sen yok ettin ve şimdi anlam için aranıyorsun. Zihin, anlamın yıkımıdır çünkü her şeyin bilinmesinde ısrar eder. Üçüncü kategori olan bilinemeyene izin veremez. Bilinemeyen, sonsuza dek bilinemez kalacaktır. Ve o bilinemeyen, hayatın anlamıdır.Bütün büyük değerler; güzellik, sevgi, Tanrı, dua; önemli olan her şey, hayatı yaşanır kılan her şey, üçüncü kategori olan bilinemeyene aittir. Bilinemeyen, Tanrının bir başka ismidir. Gizemli ve mucizevinin bir başka adıdır. Onsuz kalbinde bir merak uyanamaz. Ve meraksız bir kalp, bir kalp değildir. İçinde hayret olmadığı zamanlar, çok değerli bir şey kaybediyorsun. O zaman, gözlerin tozla doludur. Berraklığını yitirirler. O zaman kuş ötmeye devam eder ama sen etkilenmezsin. Kalbin heyecanlanmaz çünkü açıklamasını biliyorsundur.Ağaçlar yeşildir. Ancak yeşillik seni bir dansçıya, bir şarkıcıya dönüştürmez. Varlığında bir şiiri tetiklemez. Çünkü açıklamasını biliyorsundur. Ağaçları yeşil yapan klorofildir. O yüzden ortada şiir kalmaz. Açıklama orada olduğu zaman, şiir kaybolur. Bütün açıklamalar birer araçtır, amaç değil.Eğer bilinemeyene güvenmiyorsan, bir gülün güzel olduğunu nasıl söylersin? Güzellik nerede? Gülün kimyasal bir parçası değil. Gülü istediğin kadar analiz et, içinde bir güzellik bulamazsın. Eğer bilinemeyene inanmıyorsan, bir insana otopsi yapabilirsin ama ruh bulamazsın. Tanrıyı arayabilirsin ve onu hiçbir yerde bulamazsın. Çünkü o her yerdedir. Zihin onu ıskalayacaktır. Çünkü zihin, onun bir nesne olmasını ister ve Tanrı bir nesne değildir.Tanrı bir titreyiştir. Eğer varoluşun sessiz sesi ile uyum içindeysen, tek elin alkışıyla uyum içindeysen, o zaman Hintli mistiklerin, ana-hat dediği şey ile uyum içindesin. Varlığın müziğiyle. Eğer gizemlerle uyum içindeysen, o zaman Tanrının varolduğunu bilirsin. Hepsi bu! O zaman Tanrı, varoluşla aynı anlama gelir.Ama bu şeyler anlaşılamaz. Bu şeyler bilgiye indirgenemez. Ve o noktada Tennyson, can alıcı noktayı kaçırıyor. Ne diyordu? Küçük çiçek, ama eğer seni bir anlayabilsem Kökünle ve her şeyinle ne olduğunu bilsem O zaman Tanrı’yı da, insanı da bilirim. Ama hepsi bu kadar. Ama ve eğer!Basho, Tanrının ve insanın, o ünlemin içinde olduğunu biliyor. Kana! “Şaşkınım. Hayretler içindeyim. Çitin yanında Nazunya yeşeriyor!”Belki dolunayda, belki sabah gün doğarken, Basho’nun yol kenarında sanki nefesi kesilmiş gibi, kımıldaman durduğunu görüyorum. Bir Nazunya! Ne kadar da güzel! Bütün geçmiş yok olmuştur. Bütün gelecek kaybolmuştur. Aklında hiçbir soru işareti yoktur. Sadece saf bir hayret. Basho, bir çocuk olmuştur. Bir çocuğun masum gözleriyle, Nazunya’ya sevgiyle bakmaktadır. Ve o sevgi, o duyarlılık içinde, tamamen farklı bir anlayış vardır. Entelektüel ya da analitik değil. Tennyson, bütün olguyu akla taşıyarak güzelliğini yok ediyor.Tennyson, batıyı temsil ediyor. Basho ise doğuyu. Tennyson, erkek zihni temsil ediyor. Basho ise kadın zihni. Tennyson, zihni temsil ediyor.

Basho zihinsizliği! SEZGİGanj Kitap

http://www.oshoturk.com/modules/news/article.php?storyid=377

2008-08-16T15:42:00.001+03:00

o kadar çoklar ki saymam imkansız!
ve öyle hızlı uçuyorlar ki hiç durmadan,
nasıl yorulup da aşağı düşmüyorlar anlamıyorum...
sıradan bir sokak lambasına budenli bağlıysa bu sinekler,
kimbilir güneşe ulaşabilseler nasılda çarpardı yürekleri!
gözümü ayırmadığım anlarda ışık saçarak uzayan
birer solucan gibi birbirlerine çarpıyor,
yavaşladıkça noktasallaşıyorlar.
yani hızlıysan güçlüsün, yada herkes öyle sanar seni...
o lamba doğmadan önce de vardı sinekler.
peki ozamanlar ne yaparlardı?
yoksa inada ve hırsa doğru büyüyen 'insan' beyinleri,
ölümcül bir bağımlılık mı yarattı ufacık binlerce can için?
rengarenk bir çiçeğe konmak yerine,
ölü bir florasanın boş bakışlarından alamıyorlarmı yoksa kendilerini?
tıpki bir nükleer fabrikadan iş alabilmek için çırpınan
binlerce köylü gibi... bahçedeki ağaç ilk meyvesini verdiğinde,
dizi izleyen bir kadın gibi...
civcivler yumurtadan çıkarken, robotunun pilleri için ağlayan,
henüz gerçek bir kuzuya dokunma şansı hiç olmamışken,
sentetik bir ayıya sarılarak uyuyan bir çocuk gibi...
üç boyutlu gözbebekleri gibi...
saatler geçti, hala ordalar.
sokakta yirmi lamba olduğunu varsayarsak,
mahallede yirmi sokak, semtte yirmi mahalle,
şehirde yirmi semt ve dünyada milyonlarca şehir
olduğunu düşünürsek, zavallıların neler
çektiğini hesaplayabilir miyiz acaba?
iki aceleci sokak köpeği geçti azönce apartmanın önünden.
büyümek için acele eden bir ağaç,
yaz bitsin diye sabırsızlanan gökyüzüne uzattı dallarını.
yanımdan apartopar geçip, düz bir alana biranönce
ulaşmak için çabucak esti rüzgar,
aceleyle uçan kuşlara karışarak...
nedir bu koşuşturma?
sonunun geldiğini anlayan bir sonsuzluğun
son bir kaçış çabası mı?
sinir bozucu bir ukalalıkla çevresine 'kaçabilirsin ama saklanamazsın' muhabbetleri çeken beton,
plastik, kablo ve demir parçalarının
fethine gözyummak mı bu kaçış?
yok oluşa son bir direniş mi?...
en son ne zaman ellerini toprağa koydun?
del o zaman asfaltı tırnaklarınla!
tüm şehrin elektriğini kes ki, ay ışığına uçsun sinekler! ve ilk mevsimi sonsuzlukla kutlasın inatçı beyinler!!!

nihanniyano@hotmail.com

2008-08-16T15:15:00.001+03:00

İnsanoğlu, evren denilen bütünün bir parçasıdır. Uzay ve zamanla sınırlanmış bu parça, kişiliğini, düsüncelerini, duygularını geri kalandan ayrıymış gibi algılar. Burada söz konusu olan, bilincini etkileyen bir çeşit optik yanılsamadır. Bizim için, bu yanılsama, bize yakın bazı kişilere karşı olan sevgimiz kadar, kişisel arzularımızı da sınırlayan bir hapis gibidir. Görevimiz, bütün canlıları ve tüm güzelliğiyle doğayı içine alacak kadar, merhamet çemberimizi genişleterek bu hapisten kurtulmak olmalıdır. Kimse bu noktaya tam olarak gelemeyebilir ama, böyle bir amacın peşinden koşmak, içinde yine de, kısmen özgürlük ve temelde iç huzuru barındırır.

Albert Einstein

bozkırkurdu

2008-08-16T15:10:00.000+03:00

Sıra dışı bir yaşamın öyküsü olan "Bozkırkurdu", Hermann Hesse'nin en çok otobiyografik özellik taşıyan romanı olmasıyla ayrıcalıklı bir eseri. Romanın kahramanı Harri Haller yani Bozkırkurdu önemli, nadir, sıradan olmayan ve olağanüstü bir adam.
Yalnız yaşamın simgesi
Sıra dışı bir ada yaşamını öykü eden yazar, kitabın içerdiği yalnız yaşamın ifadesini en isabetli bir şekilde vurgulayan Bozkırkurdu adını toplumun sığ değer yargılarına ve kişiliksiz, yüzeysel yaşamına uyum sağlayamayan insanı tanımlarken "yalnız kurt" simgesinden yararlanabilmek için vermiştir.
Bozkırkurdu'nu doğadaki diğer benzer türlerinden ayıran en önemli ayırıcı özelliği sürüler halinde değil de yalnız başına bir doğal yaşamı tercih ediyor olmasıdır. Bozkırkurdu doğanın tüm olumsuz koşullarına karşı durmanın, dayanmanın içerisindeki dayanıksızlığını, taşıdığı naif ruhun incinmişliğini de simgeler bir bakıma. Bozkırkurdu olmanın aslında hiç de kolay bir yaşam biçimi olmadığını da ifade eder. Roman aynı zamanda yalnızlığı, toplumun tüm negatif değer yargılarına karşı sessiz bir haykırış, bir sivriliş, bir protesto olarak da imgeler. Yaşam içerisindeki yaşanmamışlıkların, kalabalıklar içerisinde yalnız kalmanın boğuntusunun ve ada yaşamının düş kırıklıklarıyla örgülediği hayat ve ölüm arasındaki gidip gelmelerin, dünya ve ötesi arasındaki ruh sıkışmasının yorduğu bedeninin hastalıklarla boğuşarak ayakta durma çabasının yüklemindeki tepe şahsiyettir Bozkırkurdu.
Amacı için yaşayan huzurludur
Herman Hesse, Bozkırkurdu'nun yaşamını hikaye ederken karakteristik dağınıklığı içerisindeki kendine özgü düzenini nasıl tesis ettiğini, toplum dışı soyutluğunun biçimi içerisindeki gizli kabulünü, ıssızlığına rağmen toplum nazarındaki saygın yerini de çok dengeli ve usta bir sanatsallıkla dile getiriyor bu öyküsünde.
Bozkırkurdu'nun tüm dağınık yaşamına rağmen düzenli hayatın çekiciliğine bilinç-altı özlem duyduğu gerçeği ise kaldığı evlerin seçiminde kendisini ortaya koyar. Cilalı parkeler, evin temizliği ve düzeni, pencere kenarındaki süs bitkilerinin ruhuna sağladığı ferahlığı anlatırken, ideallerle subjektifleştirilen yalnız hayatların gene de düzenli hayata dayandırılması gerektiğinin vurgusu yapılır. Amaç uğruna yaşayan insanın iç huzurunu ve ideal yaşamının sürekli kılınmasını sağlayan, yok sayılamayacak bir gerekliliktir bu aynı zamanda.
Hesse yüksek ülkülerle günlük dünya arasında sıkışıp kalmanın hikayesini, bir aşamadan sonra kendini tanıma çabalarını, öze inmenin gerekliliğini ve zorluğunu bu zorluğun getirdiği açmazı bilmesine karşın kendini bundan alamamıştır.
Huzur bilmeyen bir insan
Bozkırkurdu huzur bilmeyen bir insan. Hayatı güçlü ve olağanüstü bir güzellikte duyumsar. Anlık mutlulukların insanıdır. Mutlulukların köpüklü dalgaları engin acılar denizinin üzerinde o denli yüce ve şaşırtıcı bir hızla yayılır ki, saçtıkları ışık başkalarını da duygulandırır ve büyüler. Acılar ummanından sıçrayan bu mutluluk dalgalarının köpükleri sanat yapıtlarını yaratır, bir insan bir iki saatliğine yazgısının üzerine yükselebilir, mutluluğu bir yıldız gibi parlar; görenler kendi mutluluk düşlerini onda görüp sonsuzluğu anlarlar.
bu imgeler düşünebilen bir insanın, duygu ve düşünce dünyasının ürettiği soylu duyguların ve düşüncelerinin yanısıra ilkel dürtülerin insanı da olduğunu da kavramasını, yüksek ilkelerle günlük dünya arasında kalışını, kendini tanıma çabalarını, özeleştirinin zorluğunu ve bunların getirdiği açmazı bilmesine karşın hiçbirinden kopamayışını anlatmak için kullanılmıştır. Belirli bir aşamaya geldiklerinde Harry Haller gibiler için bu dünyayla uzlaşmanın tek yolu mizahtır. Thomas Mann'ın dediği gibi, Bozkırkurdu, Ulysses'ten pek farklı olmayan deneyimsel bir yolculuk, bir yürekliliktir ve bu nedenle yirminci yüzyılın en önemli edebi belgeleri arasında yer alır Bozkırkurdu, can sıkıntısıyla eğlenmek; çok sıradan ve istikrarlı olmakla çılgınlık arasında yaşayan biridir. Hem herkes gibidir, hem de herkesten çok farklıdır. Aynı zamanda çok olgun ve çok uçarıdır. Çok yönlü ama çok sıkıcıdır.

"Yazıklanacak bir şey yoktu, geçip gitmiş hiçbir şeye yazıklanmamak gerekiyordu. Yazıklanılacak tek şey şimdi'ydi, bugün'dü, yitirdiğim, sadece edilgen bir tutumla katlandığım, bana ne armağanlar sunmuş, ne beni fazla sarsmış bu sayısız saatler ve günlerde. " (s. 28)"Ne bir tiyatroda ne de bir sinemada uzun süre oturmaya katlanabiliyorum; elime bir gazete ya da çağdaş bir kitap alıp okuduğum seyrek oluyor. Tıklım tıklım trenler ve otellerde, bunaltıcı ve sırnaşık bir müziğin çaldığı hınca hınç kafeteryalarda, zarif ve lüks kentlerin barları ve varyetelerinde, dünyayı gezen sergilerde, geçit törenlerinde, bilgiye susamış kimseler için düzenlenen konferanslarda ve kocamana stadlarda insanların aradığı nasıl bir haz, nasıl bir neşedir aklım almıyor bir türlü. İstesem ulaşabileceğim, benim dışımda binlerce kişinin ele geçirmek için itişip kakıştığı, uğraşıp didindiği bu neşe ve sevinçleri anlamam ve paylaşmam olanaksız. Öte yandan, benim o şenlikli saatlerimde yaşadıklarımı, benim için haz, yaşantı, cazibe ve huşu sayılan şeyleri dünya bilemedin sanat yapılarından tanıyor, sanat yapıtlarında arayıp seviyor onları. Yaşamın içinde ise hepsini kaçıkça buluyor. Ve doğrusu dünya haklıysa, kafeteryalardaki bu müzik, bu kitlesel eğlenmeler, az şeyle yetinen bu Amerikalılaşmış bu insanlar haklıysalar, o zaman ben haksızım demektir, o zaman kaçık biriyim ben, o zaman sık sık kendime verdiğim isimle bir bozkırkurduyum, yolunu şaşırıp yabancı ve anlaşılmaz bir dünyada gözünü açan bir hayvanım, eski vatanının havası ve yiyeceği elinden çıkıp gitmiş bir hayvan. "

“Yolunu şaşırıp bizim aramıza düşmüş kentlerde ve sürü yaşamında soluğu almış bir bozkırkurdu. . . onun yalnızlığını, vahşiliğini, tedirginliğini, ondaki yurtsama duygusunu ve onun yurtsuzluğunu. ”(syf. 18)
Tabii ki bütün bu temalar rastlantısal bir şekilde birbiriyle kesişir. Örneğin yalnızlık, parçalanmışlık ve ikiyüzlülük (seçkin sınıfın yani elit sınıfın karşılığı olarak) hepsi aynı tema içine sığar; fakat Bozkırkurdu’nun en önemli sorunu topluma bakış açısıyla ve sosyal sınıfların toplumda oynadığı rolde kendini gösterir. Çelişkileri vardır. Burjuvaziden nefret ettiği halde kendini o sınıftan koparamaz. Kendini Mozart, Goethe gibi ölümsüz sanatçılarla özdeşleştirir. Büyük ustaların yapıtları sayesinde uluya, kutsala ulaşır.
Onun gözünde burjuvazi ikiyüzlüdür. Yapmacıktır. Bunlardan biri olmadığı için de gurur duyar; ama yine de kimi bakımdan tastamam bir burjuva hayatı sürer; bankada parası vardır, yoksul hısım ve akrabalarına destek olur, pek özenli sayılmasa da yakışık aldığı gibi, dikkat çekmeyecek şekilde giyinir, polisle, vergi dairesiyle ve diğer yetkili makamlarla barış içinde güzel güzel yaşamaya bakar. Ayrıca küçük burjuvazi terbiyesiyle büyütülmüştür ve bu terbiyeden kafasında bir sürü kavram ve şablon kalmıştır. Böylece varlığının bir yarısıyla savaştığı ve yadsıdığı şeyi öbür yarısıyla benimseyip onaylar. Yasalara, erdemlere ve sağduyuya yukarıdan bakan Harry, burjuvazinin zorunlu bir mahkumudür. Ondan yakasını kurtaramaz.

Çareyi, kendini burjuvaziden soyutlamakta görür; kendisini yalnızlığa iter. Görüşleri derinleştikçe, burjuvaziden tiksintiye varan bir iğrenme duydukça çözümü intiharda görür.
Kitapta “benliğin parçalanması sosyal sınıfların parçalanışı” kadar önemli bir tema olarak işlenir. Bozkırkurdu sınıfsal ayrılıklardan dolayı kendini sosyal sınıflardan ayrı görse de içinde barındırdığı iki kişilik onun düşüncelerinde parçalanmışlığı yaratır. Yazgısını kendisi için daha anlaşılır kılmak üzere kurt ve insan, içgüdü ve us diye ikili bir ayrıma başvurur.
Harry kendi içinde bir “insan” bulur. İçindeki bu insan düşüncelerden, duygulardan, uygarlıktan dizginlenmiş bir dünyada yaşar. Ayrıca bir “kurt” bulur içinde. Bu kurt tarafı, içgüdülerden, vahşilikten, acımasızlıktan, yüceltilmemiş, yontulmamış doğadan yana bir dünyadır.
Varlığının böyle açık seçik ikiye ayrılmasına, birbirine düşman iki yarıma bölünmesine karşın, yine de kurt ile insanın bazı mutlu anlarda birbiriyle kardeş kardeş geçindiğini görür. Hatta Harry kendini iki ayrı varlıktan değil, yüz, hatta bin varlıktan oluştuğunu görür. Yaşamın, yalnızca iki kutup, örneğin içgüdü ve us yada ermişlik ve zevkperestlik arasında değil, binlerce hatta sayılamayacak kadar çok kutup çiftleri arasında salındığını görür.

Çelişkiler içindedir. Huzursuzluğu onu çok ender huzurlu anlarda terk eder. O anlar, ölümsüzlerin eserleri ile baş başa kaldığı anlardır. Bozkırkurdu’nun acısı daha da derinleşir. İnsanlara açıklık ve dürüstlükle kurt ve insan tarafını göstermek istese de insanlar tarafından reddedilir. Elite, düzene, kısıtlanmaya, mantığa alışık insanlar, onun kurt tarafından rahatsızlık duyarlar; özgürü, vahşiyi, evcilleşmemişi, serüvenciyi ve güçlüyü savunduğunda insanları korkutur. “Bu arada şu düşünce geçti aklımdan: Ben nasıl şimdi giyiniyor, evden çıkıp profesörü ziyaret ediyor, onunla az çok yapmacık nazik sözlerle konuşuyor ve bütün bunları doğrusu gönülsüz yapıyorsam, insanların çoğu da her Allahın günü, her saat kendilerini zorlayarak, bir gönülsüzlükle böyle davranıyor, böyle yaşıyor, onu bunu ziyaret ediyor, onunla bununla söyleşiyor, dairelerinde, bürolarında oturup mesai saatinin bitmesini bekliyordu; hepsi de zoraki, otomatik olarak, gönülsüz görülen işlerdi, makineler tarafından da pekâlâ yapılabilecek yada yapılmadan kalabilecek işler. Ve ardı arkası kesilmeksizin sürüp giden mekanikliktir ki onları benim gibi kendi yaşamlarını eleştirmekten, bu yaşamın aptallığını ve sığlığını, iğrenç şekilde sırıtan ne idüğü belirsizliğini, umarsız hüznünü ve kofluğunu görüp duyumsamaktan alıkoyuyordu. Ah, haklıydı, yerden göğe haklıydı bu insanlar öyle yaşamakta, yoldan çıkmış ben gibi iç karartıcı mekanikliğe karşı kendilerini savunacak ve gözlerini umarsızlıkla dikip boşluğa bakacakken, kendi küçük oyunlarını oynamakta ve kendi önemsedikleri şeylerin peşinden koşmakta. . . ”(syf. 74)

“İnsanın kendini asması belki zordur, bilmiyorum. Ama yaşamak çok, çok daha zor! Ne kadar zor olduğunu Tanrı bilir!. . . . (syf. 83)

Bunun üzerine adam yüzüme bir ayna tuttu, aynada kişisel bütünlüğümün dağılarak pek çok ben’e ayrılmış olduğunu gördüm yeniden, hatta bana sayıları daha da artmış gibi geldi. Ama ben’ler bu kez küçülmüştü, ele kolay gelecek büyüklükteydi. ”(syf. 184)
“Ne var ki, her ben çok yönlü bir dünyadır, yıldızlarla döşenmiş küçük bir gökyüzüdür, çeşitli biçimlerden, aşamalardan, konumlardan, değişik kutsal öğelerden ve değişik olanaklardan bir karmaşadır. ”(syf. 56) Beden olmak tektir, ruh olmak asla...
Harry’nin yapması gereken iki şey vardır:Harry hayatı olduğu gibi kabul etmelidir. Ona sunulduğu şekli ile. İkincisi Harry saçmalıklara gülüp geçmeyi öğrenmelidir. Kısaca kendi çelişkilerini ciddiye almamasını, hayatın anlamsızlığına gülüp geçmesini öğütler. Öfkelenmektense gülmektir çözümü.
Tek çözümü kendini bir adım geri çevirip aynadaki kendini görmek ve aynadaki yansımasına gülmektir.

herrmann hesse

onbir dakika

2008-08-08T18:42:00.001+03:00

http://www.kitapyurdu.com/kitap/default.asp?id=77874&page=3

O ESRARLI BAĞI ANLAMAYA ÇALIŞMAK

2008-07-28T17:30:00.002+03:00

Yazar bu çarpıcı öyküye “Bu kırgın bir adamın öyküsüdür” diye başlıyor . Upuzun, heyecanlı, tüyler ürpertici olaylarla dolu zor bir yolculuğun öyküsüdür bu. O “esrarlı bağı” anlamaya çalışmak adına yapılmış çok yorucu derinlere inilmiş bir “hakikat”i anlama yolculuğu. Ve kırgın olarak yola çıkmış olan adam yaptığı bu zorlu yolculuktan beş yıl sonra memleketine döner. O şehir, karısı ve üniversitedeki meslektaşları onu bulunduğu konumlardan silmişlerdir. Üniversite kadrosundan azledilmiş, eşi tarafından boşanmış hatıralardan uzaklaştırılmıştır. ... Ama o, bütün bu acı silinişler karşısında eskisi kadar etkilenmemekte kırılmamaktadır. Artık şöyle diyebilmektedir: “Hüzünlü bile değildim ve kendimi iyi hissediyordum..” (sf. 263, Yoksullar Hanı). Evet kahramanımız bu esrarlı bağı yavaş yavaş kurmaya başlamıştır, bütün bu silinmişlikler, yok sayılışlar, artık onu eskisi kadar etkilememektedir. Kırgın bir adam olarak gitmiştir ama öyle acılar görmüş, öyle öyküler yaşamıştır ki, öğrenmiştir.
Hiç yara almadan geçemezsin aynadan, Yara almadan geçemezsin aynadan. Diyen ünlü bir ozanımızın mısralarındaki gibi.
Belki yaralıdır, ama yaşadıklarının ona öğrettiği, gösterdiği hakikat, tüm bu olanlardan kırılmamayı, olaylardan gereken dersi çıkarmayı ve öğrendiğini sindirmeyi öğretmiştir.
İşte bu varılabilecek en güzel duraklardan biridir. Artık olayları farklı bir gözle görebiliyor, yaşanmış olaylardan çıkarak gerçek özgürlüğe erişiyordu....
Fas’taki nonoton tekdüze yaşamında, kişiliğinin kısıtlandığını hissetmiş, bu onda ruhsal sıkıntı, bir çeşit ruhsal hastalık başlatmıştı. O sıralarda şansını Napolide bir yarışmada deneme fırsatı çıkınca Stendhal’i düşündü. Şöyle söylemişti ünlü yazar, “İnsan hastalığın ilk belirtilerinden sonra ilaç peşine düşmemelidir, hemen kaçmalı ve Napoli’de ya da İshia adasında sekiz gün geçirmelidir. Ve böylece Napoli’ye hareket eder. Onun gerçeği aradığı sahnedir artık Napoli. (sf.27 , Y.H.). “Ağırlıklar, zincirler, bana işkence çektiren herşey neredeyse yok olmuştu. Benliğime seçicilik gelmişti. Bu ayrılış coğrafi bir uzaklaşmadan öte birşeydi.”
Bu arada yine vefa hisleri içinde Napoli’den karısına başka bir isimle hitap ederek ve onu farklı bir kimlik içinde tahayyül ederek mektuplar yazmaya başlar. Hiçbir zaman okunmayacak mektuplar. Yoksullar hanını ilk arayıp bulduğunda kulağına şöyle fısıldanır: “Nesnelerin ardında başka gerçekler vardır. Dış görünüş yanıltıcıdır. Haydi gidin ve arkanıza bakmayın..ve işte orda Napoli’nin ihtiyar bilgesiyle karşılaşır. Napoli hakkında bir kitap yazma isteğini söyleyince ihtiyar şöyle der “Napoli hakkında bir kitap ha. Bunu yazmana gerek yok. Napoli’nin kitabı benim. Herşey burada... Güneş, loto , soygun, yozlaşma, cinayet mahkemeler, hapis,... Ve şöyle devam eder. ”Başını karnına dayadığında Napoli’nin yaşamını ve ölümünü duyarsın. Sesin türü, kentin karnını dinlemek için seçtiğin saate göre değişir. Burnunu tıkama. Yaşam pislik saçar. İyi ve güzel olan herşey sonunda pislenir. .
Handa yaşayanların kendine özgü hikayeleri vardı. Bu han adeta bir öyküler hanıydı. Ve zamansızlık içinde bunlar yer yer anlatılacaktı. Anlatılırken de yeniden yaşanacaktı. “Zamanın hiçbir şey olmadığını anladığımda kendimi özgür hissettim” diyerek öyküler yaşanmaya başlar. Gerçek ve sarsıcı aşk öyküleridir bunlar. “Güzelim bilinç altınızda çöreklenen ve bizi aldatan, kendisi gelip geçen, ama bizi ölümsüz olduğumuza inandıran, o düşmana karşı, işte o delik dolu kaya, o kırışıklar dolu yüz, o ele geçmez düşman: zaman “ ( sy.56).
Aşk, Önce Esarettir, Daha Sonra Geçiş Gerçekleştirilebilirse, Hakiki Özgürlüğe Dönüştür..
Yoksullar hanı, aşk kurbanları hanına dönüşmüştü. Ben her ikisi de olabilirim. Yaşam ve aşk aynı şey. Garace, “Cennetin çocuklarında ben aşığım ve mutluyum”, yerine “Ben yaşıyorum” diyordu. “Aşk bana çok önemli bir şey öğretti, başkalarından bir şey beklememek...” (sy.106).
Anna Maria (ihtiyar kadın) gerçek öyküsünü acı dolu aşk öyküsünü anlatıyor. Aşık olduğu kişi Pipo maalesef ırkçı ayırımcılığını, içinde biriktirdiği kinine, aşkı alet ediyor ve onu seven kadına işkence ediyordu. O kadının kişiliğinde milliyetinden nefret ettiği yahudileri, arapları, müslümanları görüyor ve tüm o ırklara olan hıncını Anna Maria’dan almaya çalışyordu.
Burada Pipo’nun kişiliğinde ırkçı bir nesil ve ayırımcı insanların tümü temsil ediliyor, bir kadın aşkı uğruna bunlara muhatap ediliyordu. İşlenen insanlık suçu tüm muhataplara aitti Burada Anna bu acılarla yorulmuş, olgunlaşmış, pişmiş bir kitleyi simgeliyordu.
“Tüm Napoli benim. Bu şehir benim karnımda kaynar” derken bu acıları ifade ediyordu. Oysa O, sevgi ile tüm ırklara bağlanmıştı. Zenci müslüman Momo ile dost olmuştu. O mutlu olsun diye müslüman olmuştu. Aşkın onu ulaştırdığı güç ile herkese yakındı. Engin sevgisi ile herkesle ve herşeyle bir bütün olmuştu. Kadere ve sevgiye inanıyordu. (sy.186). “Benim alın yazısı dediğim işte bu. Kaderci değilim, ama öyle anlar oluyor ki, kendiniz karar verdiniz sanıyorsunuz ama yaşam bildiğini yapıyor. Yahudi olduğumu ve anne babamın toplama kampına götürüldüğünü unutup o savaş sonrası rehavetinin acıklı bir sonla bitmesi kaçınılmazdı. İnsan köklerini unutarak yaşayamaz. Eninde sonunda o kökler sizi yakalar, işte o zaman canınız yanar.” Aşkı Tüm Boyutları İle Yaşayan Benim, ve Bu Yüzden Bir Gün, “Tüm İnsanlar” Olacağım.
Yukarıdaki bu başlığı romanımızın aşık kahramanlarımızdan birisi söylüyor, Gino. Onlar hepsi birer aşk masalı yaşıyorlardı, bir hikayeden diğerine aktarılan ve sonsuza dek sürüp giden bir aşk masalı.. Bu aşk masallarında aşık olunan kadınlar İde, İza Kenza arasında tuhaf bir benzerlik ve esrarlı bağ vardı.
Aşk böylesine yoğun yaşandığı zaman, aşkın birleştirici gücü herşeyi ve herkesi bütünlüyor Ve bu çok kesif yoğunluğu yaşayan kişiler “Bir gün tüm insanlar olacağım” (sy.204) diyebiliyorlar, bunu gerçekten hissedebiliyorlardı.
Aslolan tüm bu isimlerin simgelediği gerçek aşkı yakalamaktı.Bizi hakikate götüren kanatları takan aşk’a .
Kim bu insanlar ? “Ben kimim, ben kimim? En yaşlı ağaç eğiliyor , ben yürüyorum ve kendimi özgür hissediyorum. Babam şimdi uzakta tehdit yok, içimden bir ses bana bu ormanda köklerimin bir sedir ağacının kökleri ile karıştığını söylüyor, şu anda oradayım, Afrikada bir sedirin yanındayım, kendi sesim bana Kenza Kenza diyor, hazine, hazine, ben Kenza’yım, Hatice’nin, Napolide bir temizlikçi kadının kızıyım, annem deli değil, ölmüş, o benim içinde, bende yaşıyor. Kenza, Ava, İde, İza... Tüm bu adlar aynı ağacı niteliyor, sınır tanımaz bir kadın, anıların içinde görüntü , ve gölge izleri ile bir görünen bir kaybolan hayal .
Momo ayağa kalktı, elini Gino’ya uzattı. Bütün gücü ile sıktı. Kenza da yaklaştı ve öteki elini tuttu. Ben ihtiyarın elini kavradım, İhtiyar ayağa kalktı, Hapimiz birleşmiştik... Yalnızca özgürlük ve insanlık onuru için yaşayan küçücük bir kabile idik.”. (sy.237). Aşk Varılacak Bir Durak... Aşk’tan Sonra Hakikat..
Aşk’tan da sonrası var... Aşk özgürlük kanatlarını giydirir. Kanatlar (yani aşk), uçmak için vasıtadır.. O vasıtanın sizi götüreceği yerdir önemli olan. O kanatlar sizi gerçeğe uçurur.
“Ama Ava, artık aşık değildi, aynı İde gibi , İza gibi. Halka olup dansederken bunun bilincine varmıştım. İhtiyarın hangarı aşk öykülerinin düğümlenip çözüldüğü bir tiyatro sahnesiydi. Bu büyülü mekan aynı zamanda hakikatlerin yeriydi” (sf.238).
Aşk, bu sahnedeki birleştirici rolünü oynamıştı. Onlar artık bir kabile olmuşlardı. Bir bütün olmuşlardı. Aşk, hakikate dokunmak, hakikat ise yaşamın özüydü.
Anlamak için yazmak ! Ava bana tüm yoğunluğu ile yaşamı hissettirdi, sonra kayboldu. Orada benim karşımdayken bile ruhu başka yerde, benden uzaktaydı. Bütünleyici bir yanılsama yaşıyordum. Bunları yaşamak, farklı bir şeydir., bir deneyimdir, bilinmeze bir dalıştır. Tıpkı yaşamın başlangıcındaki bellek, bu büyülü yanılsamanın öyküsünü anlatan bellekmiş gibi. Anlamak için bunu yapmak gerekiyordu. Anlamak için yazmak. (sf.240).
Kenza ile Anna arasındaki varolan o büyülü, o ESRARLI BAĞI anlamaya çalışacağım. (sf.245). Aşk o esrarlı bağı bize anlatabilecek önemli bir yoldur.
Aşk bunu anlatmaya muktedir bir mucizedir... 26.12.2007

http://www.dipnotkitap.net/ROMAN/Yoksullar_Hani.htm

boncuk oyunu

2008-07-26T15:51:00.002+03:00

''Havanın ve sıcaklığın değişik durumları vardı, değişik bulutlanmalar ve rüzgarlar vardı, türlü su kokusu, toprak kokusu ve toz kokusunu vardı ayrıca, çeşitli tehlikeler ve vaadler vardı, hava cinlerinin değişik ruh durumları ve kaprisleri sonra; bunları Knecht cildinde, saçlarında, duyularında önceden hissediyor, onlarla birlikte yaşıyor, bu yüzden hiçbir şey kendisi için sürpriz oluşturmayarak onu düş kırıklığına uğratmıyordu... Bulutlara, rüzgarlara, söz geçirebiliyordu; kuşkusuz bir keyfilik içinde, canı nasıl isterse öyle yaptığı bir şey değildi bu, kendisiyle dünya, içle dış arasındaki ayrımı tümüyle silip atan bir bağlılık ve bağımlılıktan yola koyularak bunu gerçekleştirmekteydi. Böyle zamanlarda büyülenmiş gibi dikiliyor, kulak kabartıyor, yere çömelip oturuyor, cildinin tüm gözeneklerinin kapısını açık tututyor, havanın ve bulutların yaşamını kendi içinde hissetmekle kalmayıp onu yönetiyor ve üretebiliyordu aynı zamanda... Knetcht' in nefesini tutması yetiyordu bunun için, rüzgar diniyor, gök gürlemeleri susuyordu. Başını eğmesi ya da sallaması yetiyor, hemen dolu yağmaya başlıyor ya da yağan dolu kesiliyordu. Kendi içinde savaşan güçlerin uzlaşmasını bir gülümsemeyle açığa vurması yetiyor, havadaki bulutlar hemen birbirinden ayrılıyor, ışıl ışıl ince bir mavilik yüz gösteriyordu. Ruhunda özellikle katıksız bir uyumun ve düzenin söz sahibi olduğu bazı zamanlarda, ilerdeki günler havanın nasıl olacağını önceden eksiksiz ve şaşmaz şekilde biliyordu... Bunlar, onun iyi günleri, en iyi günleriydi, ödüllendirilmeleriydi onun, bitimsiz hazlarıydı.'

Hermann Hesse